رشد و انحطاط، حيات و ممات و تندروي و كندروي جوامع از جمله مؤلفههايي است كه براي بررسيدقيق و واقعي آنها بايد در محيطهاي آزمايشي متناسب اقدام كرد. تنها بوتههاي آزمايشي كه هم بعد زماني گستردهاي را در نظر بگيرند و هم تمام دستاوردها و ضعفهاي جوامع را مورد كنكاش قرار دهند، ميتوانند تصويري روشن از حركت رو به جلو يا عقب جوامع را به ترسيم بكشانند.
در مورد نظام جمهوري اسلامي ايران نيز كه تقريباً يك مدل منحصر به فرد از نظر شكل و محتوا در سدههاي اخير است تنها با در نظر گرفتن برشهاي بزرگي از زمان ميتوان اظهار نظر كرد. شايد در بدايت امر اندكي اغراق باشد اما تنها با گذشت قرنهاست كه ميتوان به طور قطع و يقين گفت يك جامعه پيشرفت كرده يا اينكه دچار ضعفها و آسيبها شده و در نهايت نيز يا ايستا بوده يا حركتي معكوس داشته است.
اما عمر نظام جمهوري اسلامي ايران به عنوان يك دستاورد نخبگان ديني و مورد حمايت مردم هنوز حتي به نيم قرن هم نرسيده است و مطمئناً نميتوان به طور دقيق و واضح و ملموسانه حركت رو به جلو ايران اسلامي را در همه ابعاد بررسي كرد اما واقعيتهايي در مورد نظام جمهوري اسلامي ايران وجود دارد كه مؤيد رشد چشمگير نهال نوپاي جمهوري اسلامي ايران است. چه در عرصههاي داخلي و چه در عرصههاي جهاني همه متغيرها نشان ميدهد كه ايران امروز با ايران دهه 40 و 50 تفاوتهاي بسياري دارد.
البته رقبا، دوستان و دشمنان نظام جمهوري اسلامي نيز در اين سه دهه تغيير كرده و دچار فراز و فرود شدهاند اما جايگاهي كه امروز ايران اسلامي بدان دست يافته، يك جايگاه ويژه است. به تعبيري امروز ايران تبديل به امالقراي جهان اسلام شده است و از سوي ديگر چشم بسياري از آزاديخواهان و حقيقتپرستان دنيا نيز به نظام توحيدي ايران است. دامنه تصميمات ايران امروز نه تنها در منطقه بلكه حتي در بعد جهاني تأثيرگذار است و وزنه ايران در معادلات جهاني يك وزنه متناسب است.
البته يقيناً ايران اسلامي امروز از نظر اقتصادي در قياس با كشورهايي مانند امريكا، چين، اتحاديه اروپا و. . . حرف زيادي براي گفتن ندارد اما ايران اسلامي بذر انديشهاي را در ذهن جهانيان كاشته است كه غرب تمام داشتههايش را براي از بين بردن اين نظام بسيج كرده است.
«مقاومت» و« دگرزيستن از غرب » مفاهيمي است كه امروز از كشوري به نام ايران در جهان ساطع ميشود و همين مفاهيم نيز منجر به آن شده است كه استراتژيستهاي غربي به اين نكته برسند كه با اين روند فعلي ديگر قرون آينده از آن غرب و سبك زندگي امريكايي نخواهد بود. طنين الله اكبر مردم ايران پايههاي استكبار و تقسيم جهانيان به شهروندان درجه يك، 2 و 3 را به لرزه درآورده است و هيبت مادي غرب را به سخره گرفته است. رهبر معظم انقلاب اسلامي ديروز در جمع سبزپوشان سپاه پاسداران انقلاب اسلامي توصيف جامعي از جايگاه ايران و ميدان مقابله با دشمنان ترسيم فرمودند كه بنمايه اصلي آن واقعنگري بود. ايشان ميفرمايند: دولتهاى غربى و در برهه چند ده سال اخير در رأس آنها دولت امريكا، به اين پديده نفرتانگيز عادت كردهاند؛ به اينكه زور بگويند، به اينكه اقتصاد دنيا در دست آنها، فرهنگ ملتها در اختيار آنها و خلاصه اختيار كشورهاى ديگر در دست آنها باشد؛ به اين عادت كردهاند.
وقتى يك ملت و يك كشور، در مقابل اين عادت زشت مىايستد، آنها برآشفته ميشوند. انقلاب اسلامى موجب شد يك كشور بزرگ، يك كشور واقع در منطقه حساس جغرافيا، يك كشور داراى منابع و معادن سرشار يعنى ايران عزيز، با ملتى مقاوم و شجاع و پراستعداد، در مقابل اين روند زشت و نفرتانگيز بِايستد؛ آنچه آنها را خشمگين ميكند اين است.
آنچه استكبار جهانى را آشفته كرده است، اين است كه يك ملت در يك كشور مهم، با يك سابقه تاريخى بسيار غنى، با دارا بودن خصوصيات منحصربهفرد، در مقابل اين عادت زشت سلطهگرى و سلطهپذيرى ايستاده است؛ اين است كه امريكا را عصبانى ميكند؛ اين است كه جبهه متحدى از مستكبران را در مقابل جمهورى اسلامى قرار ميدهد؛ و باز اتفاقاً همين است كه دل ملتهاى دنيا را به سوى ملت ايران جذب ميكند؛ و همين است كه اتفاقاً بسيارى از دولتهايى هم كه خودشان جرأت نميكنند در مقابل نظام سلطه بايستند، از اينكه نظام جمهورى اسلامى ايستاده است، لذت ميبرند؛ اگرچه اين گستاخى و دليرى را ندارند كه آن را اظهار كنند؛ اين را ما در مبادلات بينالمللى بوضوح مىبينيم.
امروز نيز رمز ادامه اين موفقيتها واقعنگري در ضمن توجه به آرمانهاست. متأسفانه برخي در داخل جاهلانه يا عامدانه سعي در كتمان موفقيتهاي كشور دارند و از چالشهاي امروز نظام تعبير به نقص و ضعف ميكنند در حالي كه هر آشناي به سياست خوب ميداند نظامي كه داراي چالش نباشد اصلا يك موجود زنده سياسي نيست. مهم آن است كه بتوان با اين چالشها به درستي مواجه شده و اسير واقعنماييهاي دشمنان نشد. ما امروز نيازمند توصيف واقع هستيم.
ما بايد بدانيم كه امروز به چه جايگاه بزرگي دستپيدا كردهايم. جايگاهي كه بسياري از ملتها تنها روياي آن را در خواب ميپرورانند.
