تونس در بين كشورهاي مسلمان قاره آفريقا جايگاه خاصي دارد؛ كشوري كه جرقه بيداري اسلامي از آنجا شروع و بن علي به عنوان اولين ديكتاتور عربي ساقط شد. اوضاع اين كشور بعد از انقلاب و روي كار آمدن جمهوري مردمي شرايط را براي همكاري بيشتري ميان ايران و تونس فراهم كرد. البته چيزي كه هم اكنون روابط رو به گسترش ما و تونس را با چالش روبهرو كرده است، تصميم عجيب و غريب وزارت فرهنگ تونس در اعمال ممنوعيت اكران فيلمهاي ايراني درست چند روز بعد از سفر رئيس سازمان سينمايي كشورمان به آن كشور است. با آنكه اعتراضات صورت گرفته به اين اقدام باعث شد تا هم اكنون تونسيها مواضع خود را تعديل و از دستور قبلي عقبنشيني كنند اما اينكه در داخل كشور تقصيرها بر گردن يك مستند شكسته شد، جالب توجه است. مستند كريم كه گويا جرقه تحريم فيلمهاي ايراني در تونس به خاطر اكران آن فيلم زده شده است، به واسطه اين حواشي امروز از يك مستند گمنام به فيلمي تأثيرگذار تبديل شده است. اگرچه خود مستند نيز پتانسيل خوبي براي تأثيرگذاري و جريانسازي دارد. اينكه در شرايط تغيير و تحول كشور تونس، يك گروه فيلمساز ايراني خطر را به جان خريده و به كشوري سفر كردهاند كه در حال غرق شدن در افكار تندرو وهابي است، در نوع خود قابل تمجيد است. كريم چهرهاي از تونس امروز را به نمايش ميگذارد، تفكري كه مردم آن كشور به اوضاع خودشان، جهان و كشوري به نام ايران دارند. حداقل در مورد مستندسازي اينكه باز منتظر نشدهايم كه نشنال جئوگرافي يا بيبي سي مستند بسازند و ما آنها را پخش كنيم، قدمي رو به جلو است. اما چرا كريم در ميان دعواي به وجود آمده تا اين حد مظلوم واقع شد؟ درست چند روز بعد از سفر حجتالله ايوبي به تونس و وعده گسترش فعاليتهاي سينمايي ما و تونسيها، ناگهان دولت اين كشور اكران فيلم بدرود بغداد را متوقف و اعلام ميكند از اين به بعد فيلم ايراني پخش نميكند و در داخل كشور گفتند اين تقصير مستند كريم است. در داخل كشور بيشتر از اينكه اقدام تونسيها تقبيح شود، مستند كريم تقبيح شد. كسي نپرسيد كريم چه گناهي كرده كه اين طور با آن برخورد ميشود چون پاي سازمان سينمايي نيز وسط بود. همين كه چند روز بعد از سفر رئيس سازمان به تونس اين اقدام رخ داده بود مسئله را تا حد ممكن حساس كرده بود. اكنون با آرام شدن اوضاع مشخص شد كه كريم بيگناه بوده و آنچه اين وسط آتشافروزي كرده است انديشههاي وهابي است كه در اين كشور عربي در حال گسترش است. تندورهاي وهابي با سوءاستفاده از تغييرات سياسي و اجتماعي بعد از دوران بن علي در حال مستحكمتر كردن جاي پاي خود هستند. اين وسط هم مستند كريم به مذاق آنها خوش نيامده و فتواي تحريم را صادر كردهاند. حالا كه خود تونسيها عقب كشيدهاند، اين سؤال را ميشود از سازمان سينمايي پرسيد، شما كه رفتيد تونس آيا نميتوانستيد كمي هم چتر حمايت را بر سر مستند كريم بگسترانيد؟! به نظر در اين شرايط حمايت نكردن از مستند كريم به نوعي تأييد نگاههاي وهابي نيست؟! اگر ما همزبان با وهابي اين مستند را زير سؤال ببريم به آنها چراغ سبز نشان ندادهايم كه در آينده نيز به سينماي ايران بياحترامي كنند؟! مسلماً وهابيها نه ايراني را دوست دارند و نه سينماي ايران را، آنچه جمهوري اسلامي در مقابله با اين نوع تفكرات در پيش گرفته است؛ برخوردهاي فرهنگي است كه سينما هم ميتواند يكي از ابزارهاي آن باشد، چرا ما با دست خودمان سربازهاي فرهنگيمان را زير سؤال ببريم كه ديگر كسي جرئت نداشته باشد در نقد جوامع زير سلطه وهابيت كار كند؟!
