به گزارش جهان به نقل از «نسیم»، حجت الاسلام حسن ناصری پور، دبیر اندیشکده مدیریت اسوه اظهار داشت: «اندیشکده مدیریت اسوه» به عنوان نخستین اندیشکده ای تخصصی کشور که رسالت فعالیت در حوزهی«مدیریت اسوه» را بر عهده دارد، وظیفه داشته و دارد که همواره نظارت محتوایی و آسیب شناسانهیمستمری هم بر روند اجرایی «مدیریت اسلامی» و هم بر غنای محتوایی کتب این حوزهی خطیر در کشور داشته باشد.
وی افزود: نتیجه یک دوره واکاوی و بررسی اکثر کتبهای مرتبط با «مدیریت اسلامی»، حاکی از آن بود که متأسفانه مبنای محتوایی بیشتر این کتابها حتی آنهایی که ۱۵ – ۱۶ بار نیز تجدید چاپ شده، متکی به تکنولوژی وارداتی و نوعاً متکی به مبانی «مدیریت غربی» است؛ البته با این تفاوت اصلی، آن دسته از محتوا که مورد تأیید اسلام است، با ذکر آیات و روایات درج و مابقی حذف شده است.
این استاد دانشگاه در ادامه افزود: ما به هیچ وجه قصد ورود به بخش مبانی علمی و تجربه شده حوزهی«تکنیکی مدیریت»را نداریم و به کارآمدی نسبی و البته نه «ایدهآل» مدیریت غربی نیز معترفیم، اما اشکال اساسی ما به این مکتب آن است که اُس و اساس آن بر مبانی «اصالت سودمندی» پایه ریزی شده و همه چیز را در آئینه سود و زیان ارسطویی میبینند. به عبارت دیگر تا جایی که سودمندی هست، روابط میان انسانها با یکدیگر، با اجتماع، با سازمانهاو با حکومت و نیز در محیط خانواده مثلاً فرزند با والدین و حتی در ارتباط انسان با ذات احدیت الهی معنی و ادامه مییابدو در غیر این صورت بلافاصله قطع میگردد. بنابراین ما پس از برگزاری جلسات متعدد به این نتیجه رسیدیم که این رویه باید تغییر کند وجایش را به عنصر ایده آل و جهان شمولی داده که علاوه بر حفظ «کرامت انسانی» به عنوان «خلیفه ا... و مسجود ملائکه»، به طور کلی فضای مدیریت اسلامی را نیز متحول ساخته و بن بستی هم برایش متصور نباشد و مطمئن بودیم که دین اتم و اکمل اسلام، قطعاً یک چنین موهبتی را برای مسلمانانو جامعهی بشری به ودیعه گذاشته است که در نهایت به اکسیر «حُب» در مبانی دینی رسیدیم. از این رو کتاب مدیریت اسوه در واقع ماحصل یک نگاه آنی نیست، بلکه مستند به پژوهشهایعلمی ژرف نگر، نگاههاو تجارب مدیریتی مدیران اجرایی و تحقیقات میدانی چند سال گذشته نگاشته شده است.
وی اظهار داشت: با اندکی واکاوی در آیات و روایات اسلامی به این نتیجه میرسیم که عنصر «حب»، بزرگترین هدیه ای است که خداوند متعال به بشر هدیه داده است. اکسیر بهجت آفرین و کارآمدسازی که به محض ورود در حلقهیروابط اجتماعی انسانهااز کوچکترین نهاد آن یعنی خانواده گرفته تا بزرگترین سازمانهایاجرایی، یک نظم معنوی و یک هدفمندی آرمانی به وجودمیآورد. در واقع پایه گذار بنای عالمی مملو از عشق و محبت واقعی و متکی به حب الهیمیشود. بنابراین در «عالم حُب» است که ۲۵ سال صبر و خانه نشینی حکیمانهیحضرت امام علی(ع) توجیه می پذیرد! در واقع گذشت از حق خود برای حفظ اصل اسلام؛ در این عالم است که «ما رأیت الا جمیلا» حضرت زینب(س) پس از حماسهیکربلا معناداده و فنا در بقا مفهوم پیدامیکند، آن هم فنای ظاهر به قیمت بقای جاودانه ودر این نگاه است که در حماسهیدفاع مقدس،میدان مین دیگرسد راه رزمندگان نیست و حسین فهمیدههاساختهمیشوند! اینهابخش اندکی از مواهب و فضائلی است که در صورت گرایش جامعه و جهان به سمت و سوی «فضای عالم حُب»تحقق عینیمییابد.
رئیس اندیشکده اسوه در ادامه گفت: یکی از مهمترین مظاهر حاکمیتی «حب ورزی» در جامعه، در روابط متقابل میان مردم و حکومت تجلی می یابد. به تعبیر دیگر، عشقرهبر به مردم و مردم به رهبر یک ارتباط عاطفی دو سویه ای است که تنفس در اتمسفر و فضای «حببنیانی» رشتهی آن را محکم میکند. عشقی که برخواسته از فطرت پاک انسانی است، به همین دلیل است که «اویس قرنی» پیامبر(ص) را ندیده، عاشق اومیشود و در عصر ما هم بسیاری از مردم ولایتمدار و جوانان بسیجی «امام خمینی(ره)» و پس از ایشان «مقام معظم رهبری(مد ظله)» را حتی یک بار به صورت حضوری ندیده بودند، اما آن حماسههایجاودانه را در دوران انقلاب شکوهمند اسلامی، یا طی ۸ سال دفاع مقدس و یا «حماسهی۹ دی» را آفریدند؛ از این روست کهمیگوییماصل «ولایت فقیه» یک اصل پویا و بالنده است و اصلاً بن بستی در این حوزه وجود ندارد.
وی در پایان گفت: امام باقر(ع) به حسین نعمان میفرمایند: «هل الدین الا الحب؟»، آیا دین غیر از محبت و دوستی هست؟، بنابراین ملاحظهمیکنیداین مبحث، مقوله ای بسیار عمیق و گسترده هست که قطعاً در این مجال اندک، نمی توان آن را به اندازهی کافی و وافی شرح و بسط داد، لذا علاقمندان به کسب اطلاعات بیشتر را بهدریافت و مطالعهی«بروشور اختصاصی کتاب» - که حاوی اطلاعات کلیدی بیشتری در این خصوص است–در وبگاه رسمی اندیشکده به نشانی www.modiriatosveh.ir راهنمایی میکنیم.
