تعدادي از فيلمسازان و مستندسازان در واكنش به ايجاد فضاي امنيتي - نظامي نسبت به جريان «مستندسازي تاريخي» و حواشي اخير پيش آمده براي مستند «من روحاني هستم» بيانيه صادر كردند.
به گزارش «جوان»، چندي است كه مستند «من روحاني هستم» كه مبارزات رئيس محترم جمهور دكتر حسن روحاني را به تصوير ميكشد در فضاي رسانهاي كشور منتشر شده است كه متأسفانه با واكنشهاي غيرطبيعي و غيرفرهنگي بسياري مواجه شد. پيش از آن نيز با اكرانهاي دانشگاهي و عمومي فيلم داستاني «لكه» مخالفت به عمل ميآيد؛ موضوعي كه مجدداً براي مستند «من روحاني هستم» نيز تكرار شد. بايد گفت عرصه مستند و هنر، عرصه بيان حقيقت است و حقيقت همواره براي عدهاي تلخ و ناگوار است. اينكه برخي نزديكان يا حاميان رئيسجمهور و نيز عدهاي از مقامات بدون توجه به منابع يك مستند، اقدام به تخريب وجهه سازندگان آن بنمايند يا آنكه مسئولان دانشگاه از ديده شدن يك اثر فيلم داستاني در جمع دانشجويان ممانعت كنند، مايه تأسف و نگراني براي فضاي فرهنگي كشور است. جاي اين سؤال باقي است كه حاشيهسازان، چه ضرري از انتشار برخي حقايق تاريخي مثل سوابق مبارزاتي و سياسي رئيسجمهور متحمل ميشوند كه اينگونه به مصاف آثار فرهنگي آمدهاند؟ يا آنكه چرا به يك فيلم داستاني مثل «لكه» كه بر اساس وقايع اخير كشور توليد ميشود، مجوز اكران حتي در يك جمع دانشجويي داده نميشود؟
اگر برخي مسئولان تصويري از گذشته برساختهاند كه با حقيقت انطباق ندارد، اين موضوع نبايد موجب شود تا مانع بازگويي و بازخواني تاريخ شويم. تقليل عنوان يك فيلم مستند به «سي دي»، دگرگون نشان دادن محتواي آن و مانور بر واژه «تخريب»؛ همه گوياي اشتباه محاسباتي نسبت به شرايط پيچيده كشور و نمايانگر تلاشي خزنده و ضدفرهنگي در جهت خاموش كردن جريان توليد «مستندسازي تاريخي» است كه عكسالعمل جدي و سريع دستاندركاران فرهنگي كشور را ميطلبد.
بدين وسيله ما هنرمندان ضمن ابراز تأسف نسبت به وقايع پيش آمده و با حمايت از سازندگان اين گونه آثار، از مردم حقيقت جوي ايران به خاطر حمايت از اين اثر تشكر نموده و اميدواريم اين حمايتها راه را بر روشن ساختن حقايقي بيشتر از تاريخ انقلاب اسلامي در آثار بعدي هموار كند.
همچنين از رياست محترم جمهور خواهانيم، با فراهم كردن شرايطي آزاد و به دور از حاشيهسازي رسانهاي براي هنرمندان، نگراني ما براي ادامه فعاليت هنري را برطرف نمايند.