در روزهايي كه وزارت ورزش بر طبل خصوصيسازي استقلال و پرسپوليس ميكوبد و مجلس هم به دنبال خارج كردن اين دو تيم از زير چتر حمايتي دولت است، بررسي سرنوشت تيمهاي خصوصي در فوتبال ايران خالي از لطف نيست و ميتواند تجربهاي براي تيمهاي دولتي براي ورود به بخش غيردولتي باشد. البته سرنوشت تيمهاي خصوصي ليگ برتر ايران در سالهاي گذشته چشمانداز مثبتي را از فعاليت تيمهاي غيردولتي در فوتبال پيش روي وزارت ورزش و مجلس قرار نميدهد. در سالهاي گذشته تيمهايي بودهاند كه بدون حمايت دولت و با استفاده از بودجه خصوصي وارد فوتبال شدهاند اما هيچ كدام موفقيت قابل ذكري نداشتهاند و بيشتر سرمايهداران بخش خصوصي پس از مدتي حضور در فوتبال، سرمايهشان را از اين ورزش خارج كردهاند. اگر چه برخي از افراد متمول با وجود شكستهاي مختلف و هزينههاي فراوان همچنان در فوتبال هستند.
استقلال اهواز
تيم با سابقه اهوازي كه در دهه 80 توسط برادران شفيعزاده امتياز آن خريداري شد تا پس از يك دوره ركود سرمايهگذاري خصوصيها در فوتبال، يك تيم غيردولتي در ليگ برتر حاضر باشد. علي شفيعزاده يكي از فعالان صنعت فرش و نفت ايران در ابتدا با هزينههاي زياد پاي ستارهها و مربيان نامداري مانند قلعهنويي را به اهواز كشاند اما آبيهاي اهواز به رغم اين هزينهها نتوانستند مانند فولاد در ليگ مدعي باشند. دلسردي شفيعزاده از ادامه فعاليت در فوتبال باعث شد تا استقلال اهواز پس از سالها به دسته اول سقوط كند و مالك متمول اين تيم اهوازي كه اين روزها به دليل مشكل مالياتي نميتواند به ايران سفر كند وقتي ديد موفقيتي در فوتبال نصيبش نميشود تيم را به برادرزادههايش واگذار كرد تا استقلال اهواز به عنوان يكي از اولين تيمهاي خصوصي در دهه 80 سرنوشت خوبي نداشته باشد.
استيلآذين
حسين هدايتي يكي ديگر از مولتيميلياردرهايي است كه از سالها پيش به عنوان نماينده بخش خصوصي وارد فوتبال ايران شد و با خريد امتياز يك تيم دسته اولي، تيم فوتبال استيلآذين يك باشگاه دسته اولي تأسيس كرد. خرجهاي فراوان و جذب بازيكنان اسم و رسمداري كه اغلب از پرسپوليس كنار گذاشته شده بودند سبب شد تا اين تيم بعد از صعود به ليگ برتر يكي از مدعيان قهرماني لقب بگيرد اما حاشيههاي زياد استيل سبب شد تا اين تيم خصوصي هم مانند استقلال اهواز در نهايت به دسته اول سقوط كند تا جايي كه هدايتي مجبور شد امتياز آن را به استان سمنان بدهد و امروز ديگر از استيلآذين در فوتبال نامي برده نميشود.
داماش
داماش هم مانند ديگر تيمهاي خصوصي فوتبال ايران سرنوشت غمانگيزي دارد. اواخر دهه 80 بود كه اميرمنصور آريا كه دو سالي است به دليل اختلاس 3هزار ميلياردي نامش سر زبانها افتاده، با خريد امتياز استقلال شهرداري رشت نام اين تيم را به داماش تغيير داد تا يكي ديگر از تيمهاي خصوصي ايران متولد شود. البته پس از برملا شدن ماجراي اختلاس، داماش وضعيت دشواري پيدا كرد و بين چندين مالك دست به دست شد اما همه آنها بعد از چند ماه سرمايهشان را از اين تيم خارج ميكنند تا اين تيم خصوصي هم در نهايت با حاشيههاي فراوان و در حالي كه وضعيت مالكيت آن هنوز مشخص نيست به دسته اول سقوط كند.
راهآهن
راهآهن هم يكي ديگر از تيمهاي خصوصي است كه چند سال پيش به بخش غيردولتي واگذار شد. لكوموتيورانان هم سرنوشتي مشابه تيمهاي ديگر خصوصي دارند. مالك اين تيم هم بابك زنجاني معروف است، مولتي ميلياردري كه الان مهمان زندان اوين است و سرنوشتي مشابه مالك داماش پيدا كرده است. حاشيههاي اين تيم هم سبب شد تا آنها هم روزهاي خوبي نداشته باشند و حتي يكي از گزينههاي سقوط باشند و اگر شاگردان ابراهيمزاده كمي دير جنبيده بودند الان در دسته اول بودند.
گسترش فولاد
شايد آنها را بتوان يكي از بيحاشيهترين تيمهاي بخش خصوصي ليگ برتر به حساب آورد، تيمي كه با وجود حرف و حديثهاي زيادي كه پشت سر مالك آن وجود دارد كماكان به فعاليتش ادامه ميدهد و نه مالك آن بازداشت شده و نه اين تيم به دسته اول سقوط كرده است. با اين وجود مديران اين تيم خصوصي ترجيح دادهاند تا بر خلاف ساير تيمهاي بخش غيردولتي كمتر در فوتبال هزينه كنند و به همين خاطر خبري از بازيكنان و مربيان نامدار در اين تيم تبريزي نيست و شايد همين هم يكي از دلايل ثبات آبيهاي تبريز است كه به سرنوشت تيمهاي ديگر خصوصي دچار نشده است.
