حسين شهيدي فوت شد، اين خبر را چند روز پيش هم خوانده بودم. اما يادداشت بلندي كه در صفحه اول يكي از روزنامهها درباره اين روزنامهنگار مرحوم نوشته شده بود، توجهم را جلب كرد. نام شهيدي را خيلي شنيده بودم؛ روزنامه نگاري كه مدتها بود در خارج از كشور سكونت داشت و بيشتر از اينكه روزنامهنگاري ايراني به حساب بيايد به دليل همكاري مستمرش با BBC يك روزنامهنگار غربي محسوب ميشد كه به خبرنگاران اين شبكه درس روزنامهنگاري ميداد.
شهيدي مانند معادلات روي كاغذ هيچ چيزي براي يك روزنامهنگار تمام عيار بودن، كم نداشت؛ تنها تفاوتش آن بود كه قلمش را براي غير ميچرخاند. اصطلاح نچندان خوشايند «مزدور قلم به دست» حتي اگر در ظاهر باعث رنجش دوستان شهيدي شود اما در عمل آنچه شهيدي و ساير همكارانش انجام ميدادند، همين بوده است. چه كسي است كه نداند BBC چه سياستهايي را دنبال ميكند؟!
شبكهاي كه ميگويند حتي رمز كودتاي 28 مرداد را از لندن مخابره ميكند و باعث سقوط دولت مصدق ميشود و با رفتارهاي دوگانهاش تلاش خستگيناپذيري را براي سياه جلوه دادن اوضاع داخلي ايران به نمايش ميگذارد، آن وقت شهيدي مهمترين افتخار زندگياش همكاري با اين شبكه است.
بنگاه خبرپراكني رژيم سلطنتي انگلستان سالها مأمني براي شهيدي و همكارانش ميشود كه در آن، گزارشهايي در مورد كشورشان بنويسند كه باب ميل انگليسيها باشد. نميتوان در اينجا گفت كه شهيدي هم به سهم خود در تمام گزارشها، يادداشتها و تحليلهاي منتشر شده عليه جمهوري اسلامي مشاركت داشته است؟!
حالا هم انتظار زيادي نيست اگر BBC براي از دست دادن شهيدي بناي گريه و زاري بگذارد و در ايران نيز كساني كه خود را همسو با سياستهاي اين شبكه بدانند بيرق سياه عزا بلند كنند. يادداشت روز گذشته يكي از روزنامههاي صبح همين رنگ و بو را داشت. چه بگوييم آن مطلب تنها مرثيهاي براي رفيقي قديمي است يا پاسداشتي براي روزنامهنگاري كه سالها عليه منافع ملت خود قلم رقصاني ميكرد.
هرچه بود تجليلي بود از روزنامهنگاري كه عمر خود را وقف BBC كرد و برعكس بسياري از اساتيد روزنامهنگاري كه در داخل كشور فعاليت ميكنند، ميراثي براي روزنامهنگاران جوان ايراني باقي نگذاشت؛ شايد تنها يك نام، آن هم در ميان برگهاي قطور تاريخ مطبوعات ايران.
