مردم تهران در انتظار دريافت سبد كالا صف ميبندند اما نمايندهشان در شوراي شهر از ماشينهاي مدل بالاي همسرش ميگويد كه در پاركينگ منزلشان صف بستهاند.
فاطمه دانشور، يكي از سه زن راهيافته به چهارمين دوره شوراي شهر تهران است كه علاقه بسياري به گفتوگو درباره «ثروت» خود دارد.
به گزارش «فارس»، دانشور در رسانههاي ايراني به عنوان يكي از «ثروتمندترين زنان ايراني» شناخته ميشود كه در اغلب گفتوگوهاي خود در ماههاي گذشته بيشتر به تشريح زندگي خود و توضيح درباره چگونگي ثروتمند شدنش ميپردازد تا مسائل كلان شهر تهران.
به عنوان نمونه، دانشور بخشي از صفحات يك روزنامه تازه انتشار را به خود اختصاص داد تا گراني زندگياش بر گراني كاغذ و چاپ اين روزهاي مطبوعات بچربد.
آسمان در اين مطلب از خانه 500 متري دانشور در منطقه نياوران تهران و ريسك 6 ميلياردي وي در صادرات سنگ آهن به چين مينويسد.
در بخشي از اين گزارش آمده است: «..همسرم خيلي به ماشين علاقه دارد، هم بنز دارد هم لكسوس و هم پرادو هم... اما خب من به ماشينهاي زمخت و بزرگ علاقهاي ندارم. جلسههاي اول شورا به خاطر شرايطم و چون محل كار من نزديك بود با او ميرفتم و خب صدايش درآمد كه من با لكسوس سر كار ميروم... ... خودم يك رنو فلورانس قرمز دارم و ترجيح ميدهم ماشينهايم هم مثل لباسهايم رنگ شاد داشته باشند. من قبل از شورا در اتاق بازرگاني سالهاست كه فعال و رئيس يكي از 18 كميسيون اصلي هستم. آنجا هميشه پوششم مانتو بود. من را بسياري از اعضا قبل از ورود به شورا هم ميشناختند. همانطور وارد اين نهاد شدم كه قبلاً بودم، گرچه در روز اول و حتي تا سه چهار جلسه همچنان نگاه سنگين بقيه را حس ميكردم اما الان ديگر همه اعضا و مراجعان شورا به لباسهاي رنگيام عادت كردهاند و جالب است كه از زمان ورود من كارمندهاي شورا هم بيشتر با لباس روشن حاضر ميشوند...»
از صف سبد كالاي مردم تا صف «شاسيبلند»هاي منزل خانم نماينده
خانه ۵۰۰ متري در نياوران، صف ماشينهاي بنز، لكسوس و پرادو، چهار خدمتكار و پرستار تحصيلكرده جمعاً با حقوق ۴ ميليون و ۸۰۰ هزار تومان، حدود ۳ ميليون تومان هزينه ماهانه شيرخشك و اسباببازي بچهها، تنها گوشهاي از مانور تجمل عضو اصلاحطلب شوراي شهر تهران است. در گزارش روز گذشته روزنامه جديدالتأسيس، مطلب مهمي درباره مسائل و مشكلات شهر و مردم تهران يا راهكارهاي اين خانم نماينده براي حل اين مسائل به چشم نميخورد و بخش عمده گزارش به زندگي شخصي و به ويژه مانور ويژه بر ثروت و سبك زندگي اشرافي وي و خانوادهاش اختصاص يافته بود.
شايد اگر اين گزارش به فرد ديگري اختصاص داشت يا خانم دانشور عنوان نمايندگي مردم تهران در شوراي شهر را يدك نميكشيد، حساسيت چنداني در جامعه برنمي انگيخت اما داشتن وكالت مردم به ويژه در نظام جمهوري اسلامي كه اساس آن بر عدالت و دوري مسئولان از تجملگرايي و تأكيد بر سادهزيستي است، ايجاب ميكند تا يك مقام مسئول حداقل اگر مثل الگوهاي انقلابي عمل نميكند، حداقل «تجملگرايي» خود را براي مردمي كه به دليل شرايط ويژه كشور امكان بهرهگيري از امكانات رفاهي تجملاتي نظير خانم دانشور را ندارند و همين چند هفته پيش بر سر موضوع «سبد كالا» ماجراها داشتند، به رخ نكشد.
رواج تجمل گرايي و كاخ نشيني برخي از مسئولان آسيبي است كه بزرگان نظام بايد به آن توجه داشته باشند و رسانهاي شدن اين تفكر توسط خانم اصلاحطلب عضو شوراي شهر تهران ميتواند زنگ خطري براي دور شدن از آرمانها و رسالت انقلاب اسلامي باشد كه در دهه چهارم انقلاب بايد به آن توجه بيشتري كرد.
اينكه در جامعه تجملگرايي و فخرفروشي جايگزين ارزشهايي چون سادهزيستي و درك طبقات زيرين جامعه شود، آن هم از سوي منتخب مردمي كه در ميانشان كمتر از 5 درصد داراي چنين امكانات و زندگي هستند، جاي تأمل است. قطعاً دارايي و ثروت هر فردي كه از راه مشروع بدان دست يافته مورد مذمت نبوده و مخالفتي به صورت عقلي با آن نيست ولي بيان علني آن همراه با فخرفروشي امري تقبيح شده و مورد انتقاد است.
بازازپولشوىیش 
