آن طور كه فدراسيونيها وعده دادهاند قرار است تا آخر هفته تكليف نيمكت تيم اميد مشخص شود و سرمربياي كه ميخواهد طلسم 40 ساله نرفتن به المپيك را بشكند معرفي شود. نام وينگادا پررنگتر از بقيه است و گفته ميشود اگر همه چيز به صورت طبيعي پيش برود او به عنوان سرمربي هدايت ايران در انتخابي المپيك برزيل را بر عهده خواهد داشت. پيش از نشستن احتمالي وينگادا روي نيمكت ايران، از المپيك 92 كه قرار شد مسابقات فوتبال با حضور تيمهاي زير 23 سال برگزار شود، تيم اميد رسماً فعاليت خود را آغاز كرده و تا امروز نيز 14 سرمربي داشته است كه به جز دو مدال طلا و برنز در بازيهاي آسيايي، در 6 دوره مقدماتي المپيك، اين مربيان ناكام بودهاند تا همچنان المپيك 76 مونترال آخرين المپيكي باشد كه تيم فوتبال ايران حضور داشته است. در گزارش زير كارنامه مربيان تيم اميد در 22 سال گذشته را بررسي كردهايم.
حسن حبيبي: در دو مرحله سرمربي تيم اميد بود. او ابتدا دي 69 تا بهمن 72عهدهدار اين سمت بود. در مسابقات مقدماتي المپيك 1992 كه براي اولين بار با حضور بازيكنان زير 23 سال برگزار ميشد، تيم ايران با سرمربيگري حسن حبيبي كه از چهرههايي مثل خداداد عزيزي، يحيي گلمحمدي، افشين پيرواني، جواد منافي و رضا شاهرودي بهره ميبرد، باز هم از صعود به المپيك بازماند. همچنين اسفند 73 جدايي گده باعث شد تا حبيبي براي بار دوم هدايت تيم ملي اميد را به همراه بزرگسالان بر عهده بگيرد. تيم ملي اميد در مسابقات مقدماتي المپيك 1996 با شكست مقابل امارات موفق به صعود به مرحله دوم نشد. تيم ايران حتي از دوره قبل هم پرمهرهتر بود. نيما نكيسا، كريم باقري، مهدي مهدويكيا، ادموند بزيك، مهدي پاشازاده، داريوش يزداني، مهرداد ميناوند، اسماعيل حلالي و ستار همداني از جمله اين بازيكنان بودند.
انور هاجيباديچ: اولين مربي خارجي تيم اميد كه از اسفند 72 تا شهريور 73 سرمربي تيم اميد بود. اين مربي بوسنيايي كه در فوتبال ايران به حاجي انور معروف بود، با تيم ملي اميد شش ماه كار كرد و در جام گاندي هند با تيم اميد نايب قهرمان شد.
يورگن گده: گده دومين خارجي نيمكت تيم اميد بود كه مهر 73 به مدت شش ماه هدايت تيم المپيك را بر عهده داشت و در اين مدت فقط در يك تورنمنت چهار جانبه با حضور استقلال و دو تيم اماراتي در دوبي حضور يافت. پيشنهاد پرسپوليس به او باعث شد تا تيم اميد را رها كند و با تيم بزرگ پايتخت برود.
ابراهيم قاسمپور: قاسمپور سرمربي بعدي تيم المپيك بود كه شهريور 75 تا آذر 76 در اين تيم فعاليت كرد. بعد از حدود دو سال، تيم ملي اميد دوباره تشكيل شد و ابراهيم قاسمپور اين تيم را آماده بازيهاي غرب آسيا در تهران كرد و در ميان پنج تيم شركتكننده موفق به كسب مدال طلاي اين مسابقات شد. قلعهنويي در اين تورنمنت دستيار قاسمپور بود.
ايگون كوردس: سومين مربي خارجي نيمكت تيم المپيك يك مربي آلماني بود. كوردس دي 77 به ايران آمد و تا خرداد 78 سرمربي المپيك بود. قبل از كوردس كه تخصص اصلياش بدنسازي بود، مدتي علي پروين در مقطعي بسيار كوتاه سرمربي اين تيم شد. بهمن ۷۷ وقتي كوردس تيم اميد را براي بازيهاي دوستانه به ويتنام برد، درگيري فيزيكي علي كريمي با تورو كاميكاوا داور ژاپني باعث شد كنفدراسيون فوتبال آسيا، ستاره ۲۱ ساله فوتبال ايران را به مدت يك سال از حضور در تمامي رقابتهاي داخلي و خارجي محروم كند. كوردس رفتار خوبي با بازيكنان نداشت و در مسابقات مقدماتي المپيك 2000 تيم ملي با باخت به بحرين و لبنان حذف شد.
مهدي مناجاتي: در آخرين بازي مقدماتي المپيك 2000 و پس از بركناري كوردس هدايت تيم اميد را بر عهده گرفت. مناجاتي در آن زمان سرمربي تيم جوانان بود و به اين علت به عنوان سرمربي تيم اميد انتخاب شد كه براي دوره بعدي المپيك تيم جوانان را آماده كند.
برانكو ايوانكوويچ: از سال 2002 قرار شد كه مسابقات فوتبال بازيهاي آسيايي با حضور تيمهاي اميد برگزار شود. برانكو ايوانكويچ پس از انتخاب به عنوان سرمربي تيم ملي بزرگسالان، هدايت تيم اميد را نيز عهدهدار شد. در بازيهاي آسيايي 2002 برانكو با تيم اميد مدال طلا را به دست آورد.
محمد مايليكهن: مايليكهن بعد از بازيهاي آسيايي 2002 در مقدماتي المپيك 2004 در 5 بازي سرمربي تيم اميد بود. مهدي رحمتي، حسين كعبي، محمد نصرتي، ايمان مبعلي و آرش برهاني از جمله نفراتي بودند كه محمد مايليكهن براي صعود به المپيك در اختيار داشت. اما ناكامي مقابل كرهجنوبي باعث شد كرهايها براي پنجمين پار پياپي به المپيك برسند.
حسين فركي: بلافاصله بعد از اخراج مايليكهن، فركي كه دستيار برانكو بود، راهي تيم ملي اميد شد و در سه بازي باقيمانده تيم اميد را به ميدان فرستاد كه دو برد و يك باخت به دست آورد.
رنه سيموئز: اين مربي برزيلي يك سال هدايت تيم اميد را بر عهده داشت و فقط در بازيهاي آسيايي 2006 به مقام سوم رسيد و قبل از آغاز مسابقات مقدماتي المپيك 2008 راهي كشورش شد.
وينگو بگوويچ: در فاصله كمتر از يك ماه تا اولين بازي تيم اميد در مقدماتي المپيك 2008، بگوويچ با فدراسيون فوتبال قرارداد بست. تيم ايران در گروهي كه عربستان، استراليا و اردن هم حضور داشتند، در رده سوم قرار گرفت و حذف شد.
نناد نيكوليچ: بعد از بگوويچ نوبت به هموطنش نيكوليچ رسيد كه همزمان با تيم جوانان، هدايت تيم اميد را نيز بر عهده داشته باشد. البته تيم ملي اميد در دوره او در مسابقهاي حاضر نشد و بعد از حذف تيم ملي جوانان از مسابقات آسيايي، نيكوليچ نيز اخراج شد.
غلامحسين پيرواني: دوره دو ساله مربيگري پيرواني در تيم اميد نيز مثل مربيان قبلي با مشكلات زيادي همراه بود. پيرواني در ميانه راه يك بار استعفا داد ولي دوباره به تيم بازگشت و اين بار بعد از چهارم شدن در بازيهاي آسيايي 2010 رسماً كنارهگيري كرد.
هومن افاضلي: پس از استعفاي پيرواني، افاضلي به عنوان مربي موقت تيم اميد در دو بازي مقدماتي المپيك لندن مقابل قرقيزستان هدايت تيم را بر عهده داشت و موفق شد اميدها را به مرحله دوم مقدماتي برساند.
عليرضا منصوريان: منصوريان در مرحله دوم انتخابي المپيك لندن روي نيمكت تيم اميد نشست اما اين تيم كه در بازي رفت توانسته بود عراق را شكست دهد به دليل استفاده از يك بازيكن دو كارته در بازي رفت، با رأي كنفدراسيون فوتبال آسيا سه بر صفر بازنده شود و در بازي برگشت نتوانست اين نتيجه را جبران كند تا عراقيها راهي مرحله بعد شوند و حسرت رفتن به المپيك 40ساله شود.
