امير شايان فر: سی و دومین جشنواره فیلم فجر هم به پایان رسید.
با تمام فیلمهایی که اکران شد و تمام نقد های ریز و درشتی که فیلمسازان در مراسم
اختتامیه به دولت قبلی وارد کرده و امیدهای آنها به بسط کاریشان در دولت جدید. حال
سئوال اینجاست که امید فیلمسازان به چه کمک و آزادی ای در دولت اصلاحات است؟
سینما به عنوان اصلی ترین و تاثیر گذارترین هنر
در هر جامعه وظیفه فرهنگ سازی و نهادینه کردن افکار فیلمساز در جامعه و مخصوصا قشر
جوان را بر عهده دارد. نمی توان از نقش کلیدی هنرمندان و سینماگران در الگوبرداری
از آنها توسط جوانان چشم پوشی کرد. نقشی که نه تنها در زندگی فردی هر فرد
تاثیرگذار است بلکه با کنارهم قرار گرفتن این افراد در کنار یکدیگر و تشکیل جامعه،
جامعه را هم به مخاطره خواهد کشاند.
یکی از معضلات اصلی سینما که در این جشنواره به
وضوح قابل مشاهده بود بحث پوشش و بدحجابی بازیگران زن بود که در برخي فیلمها نظير "شیفتگی" بازیگر زن فیلم با موهای تراشیده و سر برهنه ظاهر می شود که
تحت تاثیر فشارهای بیرونی مجبور به ساختن کلاه کامپیوتری در برخی صحنه ها برای
بازیگر زن شده بودند، و بسیاری از صحنه ها را هم با نشان دادن پرده سیاه اعتراض
خود را به اجبار به حذف آن صحنه بیان نموده بودند، حال سئوال اینجاست چه اجباری
برای به نمایش در آوردن همچین فیلمی وجود
داشته است؟
در همین رابطه می توان به آرایش
بازیگر زن در فیلم"آقای محمودی و بانو" ، شلوار جین پاره یکی از
بازیگران زن در فیلم "شیفتگی"، زنان اروپایی در فیلم
"ردکارپت" و... اشاره کرد.
مورد مشهود دیگر در فیلمهای این دوره از
جشنواره، تماس بدنی و فیزیکی بازیگران مرد و زن در فیلمها بود که تقریبا در غالب
فیلمها این اتفاق می افتاد. حال خانواده ای که با تلاش بسیار سعی در فهماندن
حرمت ارتباط بین زن و مرد دارد، این صحنه ها در این فیلمها را چگونه باید
برای فرزند خویش توجیه کند؟
یکی از شاید محاسنی که در فیلمهای این دوره می
توان به آن اشاره کرد، بحث تنوع موضوعیتی فیلمها بود، اما سئوال اینجاست که آیا
رابطه رابطه نامشروع با محارم ، موضوعی است که بتوان در فیلمها به آن پرداخت؟ تا جایی که در
دو فیلم "اشباح" و "شیفتگی" این مورد را به وضوح مشاهده می
کنیم. در روایات اسلامی ذکر شده ، بیان کردن و علنی کردن گناه موجب ریختن قبح آن
گناه در جامعه شده، به همین دلیل ذکر میکنم حتی اگر این اتفاقات در جامعه رخ می
دهد باز هم ما نباید آن را در فیلمها به صورت علنی مطرح کنیم.
شرح ایرادات سینمایی ما بسیار بیشتر از این
موارد است، فقط امیدوارم با این انتظار
آزادی که سینماگران ما از دولت حاضر دارند، وضعیت فیلمسازی ما از شرایط فعلی حادتر
نشده و با دخالت مستقیم نهادهای نظارتي در فیلمسازی، بتوان روحیه فیلم و سینما را به آرمانهای اسلامی و انقلابی نزدیک
کرد.
