پافشاري رئيسجمهور و فدراسيون واليبال آرژانتين براي بازگرداندن ولاسكو به اين كشور و تمايل سرمربي تيم ملي براي كمك به تيم ملي كشورش، سرانجام زمينه جدايي او را فراهم كرد. البته قرار بر اين بود كه قبل از ترك ايران توسط ولاسكو، گزينه مناسب معرفي شده و ولاسكو نيز به عنوان مشاور تيم ملي واليبال ايران را همراهي كند. آناستازي، مك كاچن، برناردي، لوزانو، آلكنو و پرندي از جمله كانديداهاي به دست گرفتن سكان هدايت تيم ملي واليبال ايران بودند كه سرانجام از بين همه گزينههاي مطرح شده، برناردي انتخاب شد. مربي كه به دليل بازيهاي باشگاهي خود در ليگ لهستان فعلا نميتواند به ايران سفر كند و اواخر آوريل (ارديبهشت ماه) به طور مستقيم هدايت تيم ملي ايران را در دست ميگيرد. اگر چه تيم ملي واليبال ايران اولين تجربه ملي برناردي است اما داورزني، رئيس فدراسيون واليبال هدف از همكاري با اين مربي را قرار گرفتن روي سكوي المپيك برزيل ميخواند: « نميخواستيم توافق نهايي با برناردي را مطرح كرده و ليگ برتر ايران را تحت الشعاع اين موضوع قرار دهيم و دوست داشتيم تا ولاسكو خودش برناردي و تواناييهايش را به مردم ايران معرفي كند، اما يك سايت ايتاليايي اين خبر را به نقل از برناردي عنوان كرد. با چندين مربي صحبت كردم. آناستازي، مكاشن، رزنده، لوزانو، پرندي و. . . گزينههاي مدنظر ما بودند هر كدام به دلايلي نميتوانستند در اين مقطع زماني با ما همكاري كنند. مكاشن، سرمربي تيم ملي امريكا تمايل زيادي داشت به ايران بيايد، اما به دليل مشكلات خانوادگي نميتوانست به طور مستمر در ايران بماند. آناستازي هم با فدراسيون لهستان قرارداد داشت. لوزانو هم اصلاً انگليسي بلد نبود و اسپانيولي حرف ميزد در حالي كه 80 درصد بازيكنان تيم ملي زبان انگليسي را بلد هستند و نياز به مترجم ندارند. بنابراين در شرايط حساس شايد لوزانو نميتوانست منظور خود را به بازيكنان به خوبي منتقل كند. پرندي هم سن بالايي دارد و بيشتر كارهاي تئوري انجام ميدهد و به نظر ميرسد انرژي لازم را براي تيم ملي ايران ندارد. الكنو هم باتوجه به اينكه با تيم جوان روسيه همه قلههاي واليبال را فتح كرده و قهرماني در ليگ جهاني، المپيك، مسابقات جام قهرمانان و ساير رقابتها در كارنامه او قرار دارد اعلام كرد كه ديگر انگيزهاي براي كار در تيم ملي ندارد. ايگور هم خوب بود، اما سبك و سياق آنها با ولاسكو متفاوت بود و ما ميخواستيم مربي جديدي بياوريم كه روند فعاليتهاي تيم ملي ايران را دنبال كند. به همين دليل از بين دو مربي جوان و مربي مسن و باتجربه، برناردي را انتخاب كرديم. ضمن اينكه نظر شخص خود من اين بود كه تيم ملي را به يك مربي بدهيم كه انگيزه زيادي براي موفقيت داشته باشد.»
با وجود آنكه خيليها نگران جدايي ولاسكو هستند، داورزني بر اين باور است كه اين جدايي به سود تيم ملي است: « ولاسكو شش ماه ديگر با ما قرارداد داشت، ما 32 ماه تا المپيك زمان داريم، اگر شش ماه ديگر ولاسكو ميرفت اين زمان را از دست ميداديم و صلاح ديديم كه حالا به دنبال يك گزينه جانشين باشيم. از ولاسكو هم به عنوان كسي كه سه سال به واليبال ايران كمك كرد تقدير ميكنيم. ضمن اينكه الان در سطح جهان از مردم ايران به خاطر چنين رفتاري كه با ولاسكو انجام داديم به نيكي ياد ميشود. از سوي ديگر فدراسيون واليبال آرژانتين را به خودمان بدهكار كرديم. اگر ولاسكو به آرژانتين برود و برناردي در ايران باشد، فضاي همكاري بين دو فدراسيون گسترش پيدا ميكند. ضمن اينكه ما همكاري خود را با ولاسكو قطع نخواهيم كرد و از او به عنوان مشاور بهره ميبريم. ولاسكو تأكيد زيادي روي توانايي برناردي دارد.»
«لورنزو برناردي» در حالي هدايت واليباليستهاي ملي پوش ايران را ميپذيرد كه اين نخستين تجربه سرمربيگري او در رده تيم ملي بزرگسالان است. برناردي بهترين بازيكن قرن را به خود اختصاص داده. او با 306 بازي ملي ستون اصلي موفقيتهاي تيم ملي واليبال ايتاليا در دهه 90 بود. مدال المپيك 1996 آتلانتا، مدال طلاي قهرماني جهان در سالهاي 1990 و 1994 و همچنين طلاي 1989 و 1995 قهرماني اروپا و مدال نقره 1991 و 2001 مهمترين افتخارات اوست. «برناردي» چند سالي است كه حرفه مربيگري را آغاز كرده است. در كارنامه او مربيگري در تيم واليبال اميد ايتاليا و باشگاه «ويگل» لهستان به چشم ميخورد. اما هنوز نتوانسته به عنوان سرمربي تيم ملي تواناييهاي خود را ثابت كند و حالا ميخواهد جا پاي استادش بگذارد. آن هم در شرايطي كه سطح انتظارها از واليبال ايران بسيار بالاست.
عالی بود و حقیقت 
