تا زماني كه كودك شما راه رفتن و حفظ تعادل كامل را ياد بگيريد شما بايد فضاي كافي براي چهار دست و پا رفتن، بازي كردن، قدم زدن و شيطنتهاي او اختصاص دهيد و همين اولين نكته ثابت ميكند كه بر خلاف تصور عام مردم نه تنها نبايد كمترين فضا را به كودك تازه وارد اختصاص دهيد بلكه براي حفظ جان او بايد بهترين فضا را برايش فراهم كنيد.
كودك نوپا كه معمولاً حدود يك تا سه سال دارد چون تازه تجربه قدم زدن را ياد گرفته دلش ميخواهد حركات مستقلي داشته باشد، ميخواهد بازي و شيطنت كند و هر روز رشد حركتي او نسبت به روز قبل بيشتر ميشود. پس بهتر است هم شيطنتهاي او را درك كنيد و اسباب بازيهاي مورد علاقه را برايش فراهم كنيد هم فضاي كافي برايش كنار بگذاريد.
كودكتان چه رنگي دوست دارد؟
بچهها در دوران كودكي علاقه بسيار زيادي به رنگهاي شاد و طرحهاي كارتوني و جذاب دارند. تصوير همين طرحها در ذهن كودكان به پرورش قدرت ذهني و خلاقيت آنها كمك ميكند و شما به عنوان پدر و مادر او بايد بتوانيد اين خلاقيت را تقويت كنيد. يكي از آسانترين راههاي تقويت خلاقيت در كودكان استفاده از طرحها و نقاشيها در كفپوش، ديوارپوش و حتي سقف اتاق كودك است. اگرچه رنگهاي متنوع، ملايم و شاد به رشد كودكان و افزايش انرژي آنها كمك ميكند اما مهمترين مسئله در انتخاب رنگ مربوط به كودكتان از اسباب بازي گرفته تا لباس يا دكوراسيون اتاق اين است كه «كودكتان چه رنگي را دوست دارد؟». رسيدن به پاسخ اين سؤال ساده است. كافي است عكسالعمل كودكتان را در مواجهه با عروسكها، لباسها يا نقاشيهاي رنگي متفاوت مقايسه كنيد. كودكان معمولاً نسبت به رنگهايي كه دوست دارند كشش و گرايش بسيار زيادي از خود نشان ميدهند. اگر ميبينيد كه كودكتان با ديدن يك تصوير بد خلقي ميكند و در مقابل از بغل كردن يك عروسك لذت ميبرد اولين نكتهاي كه بايد به آن دقت كنيد رنگ است.
بعد از اينكه متوجه شديد فرزند شما با چه طرح و رنگي بيشتر ارتباط برقرار ميكند بهتر است دست به كار شويد، فقط حواستان باشد كه در طراحي و دكوربندي اتاق كودك بهتر است از شلوغ كردن اتاق و استفاده از رنگهاي شاد و تند خودداري كنيد. براي اتاق كودك نوپا بهتر است از طرحهاي كارتوني با رنگهاي ملايم استفاده كنيد. حتي ميتوانيد عكس شخصيت كارتوني مورد علاقه كودكتان را روي ديوار نقاشي كنيد يا اينكه با نصب كاغذ ديواريهاي كارتوني روي ديوار به او نشان دهيد تا چه اندازه دوستداشتنيهايش براي شما مهم است.
به لذتهايش بها بدهيد
حس نقاشي كشيدن را در كودكان خفه نكنيد! بچهها انواع و اقسام احساسهاي خوب يا بدشان را با نقاشي بروز ميدهند از آنجايي كه نميشود كودك را مجبور كرد هميشه نقاشياش را روي كاغذ بكشد و از طرفي ديواركشي از كارهايي است كه بچهها از آن لذت ميبرند من يك پيشنهاد ويژه و گره گشا دارم.
بهجاي آنكه كودكتان شما را وادار كند تا به او اجازه دهيد روي ديوار نقاشي بكشد شما از همان اول يك ديوار اتاق او را با كاغذهاي بزرگ و ضخيم بپوشانيد. با اين روش نقاشيهاي كودكتان هم برايتان يادگار ميماند، او از نقاشي كشيدن لذت كافي ميبرد و شما هم از كثيف شدن كاغذ ديواري يا خراب شدن رنگ ديوار اتاق او ناراحت نميشويد. البته بهتر است اين را به بعد از دو سالگي موكول كنيد.
يك چرت بيدغدغه
تختخواب يكي از مهمترين اجزاي تشكيل دهنده اتاق كودك است كه متناسب با سن او بايد تغيير كند. كودك تا زماني كه نوزاد است در خواب حركت ميكند و توانايي كنترل كردن خود را ندارد پس ممكن است خطر او را تهديد كند. تختهاي كودكتان را در زمان نوزادي از نوعي انتخاب كنيد كه اطراف آن محافظهاي مختلف از نوع ميله يا صفحه دارد. تختهاي ميلهدار باعث ميشوند كودك شما كه هنوز به طور كامل توانايي كنترل خود را ندارد، موقع غلتيدن يا بيدار شدن از تخت نيفتد.
زماني كه كودك شما به سن دو سالگي رسيد ميتواند انتخاب كند يعني قدرت تشخيص و تمايز در حد سن او كامل شده است پس شما بايد ملحفه، لحاف يا حتي طرح تخت او را از طرحهايي انتخاب كنيد كه دوست دارد چون معمولاً بچهها رابطه خوبي با خوابيدن ندارند اما شما با ايجاد فضاي مورد علاقه او ميتوانيد او را به خواب بيشتر و با كيفيتتر ترغيب كنيد. فراموش نكنيد بهتر است تخت كودك را در جايي دور از پريز برق، پنجره و در كمترين فاصله با در اتاق قرار دهيد.
از ريخت و پاش اسباب بازي خبري نيست!
معمولاً بزرگترين ناراحتي مادرها ريخت و پاش اتاق بچهها است. بچهها در اين سن مقدار زيادي اسباببازي دارند. علاوه بر اين بچهها به تنوع بازي با اين اسباب بازيها هم علاقه دارند. پس طبيعي است كه اتاق يك كودك هميشه شلوغ باشد پس بهتر است از همان روز اول فكري براي اين مشكل كنيد. اختصاص دادن يك فضاي كافي براي نگهداري اين وسايل بهترين راه حل است. ميتوانيد از چند سبد مخصوص اسباببازي كه در بازار وجود دارد استفاده كنيد و توجه كنيد كه رنگ سبدها با رنگ اتاق هماهنگي داشته باشد.
اما حواستان باشد كه هيچ وقت اسباببازيهاي فرزندتان را دور از دسترس نگذاريد چون اين كار باعث ميشود كودك بتواند هر وقت هر وسيلهاي را كه خواست بردارد و با اين روش حس استقلال را در خود تقويت كند. تمام وسايلي كه لمس آنها براي كودك خطرناك نيست را در جايي قرار دهيد كه بتواند به راحتي آنها را انتخاب كند و بدون كمك شما آن را بردارد. اين كار علاوه بر حس استقلال، حس كشف و تلاش براي بهدست آوردن را هم به كودك ميدهد.
يك اتاق با وسايل ايمن بسازيد
دوستي داشتم كه كودكش هر روز كشوهاي كمدش را از كوچك به بزرگ باز ميكرد، اين كشوها را يكي بعد از ديگري بالا ميرفت تا بالاي ميز ميرسيد، بعد هم از آن بالا به پايين ميپريد. شيطنت اقتضاي دوران كودكي است اما شما با چند راهكار ساده ميتوانيد خطرات اين شيطنتها را حذف كنيد. مراقب كمدهايي كه كشوهاي پاييني آنها ميتوانند براي كودك شما به پله تبديل شوند، باشيد و تا حد ممكن به درهايي كه ممكن است به هر دليلي براي كودكتان خطرآفرين شوند قفل بزنيد. حتي اگر كودك شما از كمد بالا نرود، باز هم ممكن است دستش لاي در كشوها بماند. صندليهاي بلند و صندليهايي كه امنيت ندارند و ممكن است كودك شما با فشار كوچكي آنها را روي خود بيندازد را از اتاق خارج كنيد. به علاوه مراقب باشيد كه تمام وسايل مبلمان مثل كمدها و قفسهها محكم به ديوار پيچ شده باشد و مطمئن شويد كه احتمال افتادن آنها روي كودك وجود ندارد.
در اتاقت حتي زمان تنهايي سالم ميماني
انسان در هر سني كه باشد گاهي اوقات به تنهايي و در خود فرو رفتن نياز دارد. كودك شما هم از اين مسئله مستثني نيست به خصوص اينكه كودك در تنهاييهايش فرصت پيدا ميكند تا خودش را و قابليتهايش را كشف كند. همين نكته باعث ميشود كه شما در مراحل چيدمان اتاق طوري برنامهريزي كنيد كه وسايل خطرناك، سنگين، تيز يا برنده و حتي وسايلي كه مانند كمد ثبات ندارند در مسير تردد او نباشند. اتاق كودكتان را طوري بچينيد كه مطمئن باشيد كودك نميتواند در اتاق بلايي سر خودش بياورد.
