سرانجام نخستين استعفاي دولت يازدهم، تنها كمتر از شش ماه از آغاز به كار اين دولت رقم خورد؛ استعفايي كه به گفته رسانهها چندان ارتباطي به مسائل فني ندارد و تنها به دليل بيماري اين اتفاق افتاده است. فرد استعفادهنده، محمد علي نجفي، رئيس سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري بوده كه از همان نخستين روزهاي انتصابش به اين سمت صداي اعتراض فعالان اين عرصه را بلند كرد. اعتراضي كه نسبت به عدم تجربه و تسلط نجفي به حوزه مسئوليتش بود، اگرچه راه به جايي نبرد و تيم دولت اصرار زيادي براي گماردن نجفي به اين سمت انجام داد.
نجفي بيمار گزينه وزارت آموزش و پرورش
اما محمدعلي نجفي در حالي به سمت رياست سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري منصوب شد كه وي به عنوان يكي از گزينههاي وزارت آموزش و پرورش موفق به كسب رأي اعتماد نمايندگان مجلس نشد و رئيسجمهور بلافاصله پس از اين عدم موفقيت، نجفي را به سازمان ميراث فرهنگي فرستاد تا نخستين ريشههاي دلخوري نمايندگان مجلس، از لجبازي سياسي رئيسجمهور با خانه ملت جوانه بزند.
اين در حالي بود كه ميانگين سني بالاي اعضاي كابينه همواره مورد اعتراض بهارستاننشينان بود و يكي از دلايلي كه نجفي نتوانست رأي اعتماد اكثريت نمايندگان را براي وزارتخانه حساس و كليدي آموزش و پرورش از آن خود كند، همين سن بالا و سابقه قبلي بيماري قلبي وي بوده است؛ بيماري كه روزهاي اخير به وجود نيامد، بلكه شكلگيري آن به بيش از يك سال پيش بازميگردد. نجفي در دهم آذرماه سال 91 و درست هشت ماه پيش از معرفي به عنوان گزينه وزارت آموزش و پرورش و در حالي كه به عنوان عضو شوراي اسلامي شهر تهران مشغول خدمت بود، دچار سكته قلبي شد و چند روزي را در بخش مراقبتهاي ويژه بيمارستان سپري كرد. البته اين بيماري تنها به همين نقطه ختم نشد، چراكه پزشكان معالج وي تشخيص دادند نجفي براي بهبود بايد آنژيوگرافي شود تا در صورت تشخيص، مورد عمل قرار بگيرد. وي بعدها به دليل همين بيماري و در حالي كه يكي از گزينههاي پراميد اصلاحطلبان براي نشستن بر كرسي شوراي اسلامي شهر تهران بود و حتي اخبار مختلفي نيز درباره احتمال اجماع اصلاحطلبان روي وي براي نشستن بر صندلي رياست شوراي شهر تهران منتشر شده بود، از كانديداتوري در انتخابات شوراي شهر انصراف داد.
علم اصلاحطلبان به بيماري نجفي
نجفي در حالي حاضر به پذيرش پست رياست سازمان ميراث فرهنگي و گردشگري شد، كه بسياري از اصلاحطلبان و نيروهاي نزديك به رئيسجمهور روحاني، به بيماري قلبي محمد علي نجفي علم داشتند.
ماجرا به همان روزهاي پيشرفت بيماري نجفي باز ميگردد كه مصادف شده بود با نخستين رايزنيها درباره تعيين گزينههاي كانديداتوري رياست جمهوري... آن روزها در كنار تمامي اسامياي كه مطرح ميشد، اصلاحطلبان به دنبال گزينهاي حداكثري، نامدار و پراميد براي اجماع روي آن، جهت مشاركت فعال در انتخابات بودند. در آن ايام گزينههاي متعددي در شوراي راهبردي اصلاحطلبان مطرح شد كه يكي از آنها محمد علي نجفي بود. اين موضوع زماني جديتر شد كه نجفي در مصاحبههاي مختلف عنوان كرد كه ديگر تصميمي براي رفتن به شوراي شهر ندارد و بسياري اين موضوع را چراغ سبز نجفي براي كانديداتوري در انتخابات رياست جمهوري پنداشتند. اما خروجي جلسات شوراي راهبردي اصلاحات با محمد علي نجفي چيز ديگري را حكايت ميكرد. نجفي در اين جلسات به صراحت عنوان كرده بود كه به دليل بيماري قلبي و فشار خون بالا توانايي كانديداتوري در انتخابات رياست جمهوري را ندارد.
حال اين سؤال مطرح ميشود كه دليل اصلي اصرار برخي جريانات خاص براي واگذار كردن پستي كليدي به نجفي به رغم بيماري وي براي چه بود و سؤال مهمتر آن است كه نجفي با آنكه خود از وضعيت جسمانياش با خبر بود، چرا در ابتدا حاضر شد به عنوان وزير يك وزارتخانه حساس و كليدي به مجلس معرفي شود و پس از رأي نياوردن چرا سپس حاضر به پذيرش حضور در سازمان ميراث فرهنگ شد؟
پاسخ به اين سؤال را بايد در تلاش اصلاحطلبان براي كسب كرسيهاي مختلف دولت جست. جايي كه نيروهاي اصلاحطلب كوشيدند حسن روحاني كه چهرهاي متمايل به راست سنتي داشت و به لطف اجماع اصلاحطلبان توانسته بود در انتخابات موفق شود، را با به كار گماردن چهرههاي اصلاحطلب در دولتش، به سمت اصلاحطلبان متمايلش كنند و همچنين پاسخي به گفتههاي اصولگراياني بدهند كه پس از عدم توفيق در انتخابات ميكوشيدند شكست در انتخابات را با كشاندن روحاني به سمت اين جريان، جبران كنند. نجفي نيز يكي از همين مهرههاي اصلاحطلب بود كه با همين انگيزه به دولت فرستاده شد.
لزوم بازنگري در دولت
اما تجربه استعفاي نجفي از سازمان ميراث فرهنگي به دليل بيماري، بار ديگر اين گفتهها را به سرخط اخبار رسانهها ميآورد كه تيم دولت رئيسجمهور روحاني فاقد امتياز نيروهاي جوان و شاداب است و همين موضوع عاملي براي كاهش تحرك دولت شده است.
اگرچه امروز با توجه به درگير شدن دولت در مسائل مهمي همچون حل معضلات اقتصادي و پيگيري پرونده هستهاي، كمي براي بازنگري و جا به جايي وزرا دير به نظر ميرسد اما همين موضوع ميتواند تلنگري براي رئيسجمهور روحاني باشد كه با رصد دقيق عملكرد وزراي تحت امر خود، اقدام به پايش عملكرد آنان كند و وزرايي را كه به دليل كهولت سن از كيفيت كارشان كاسته شده است، با نيروهاي جوان و شاداب و خلاق جايگزين كند.
سالخورده رو خوب اومدی 
