السلام عليك يا سيدالشهدا(ع)، سلام اي شهيد، اي شهيدي كه در شهادت شهود شدي و آسمان را يكپارچه به نام خود مزين نمودي و اي شهيدي كه تا ابد نام شهادت را عظمت بخشيدي. اي شهيدي كه شهيدان در مقامت جاماندهاند... تن دادهاند... دل دادهاند... نميدانم تو چه گفتي كه شهيد عزيز حق شدي و آن دم كه عزيز شدي باز هم شهيد شدي. از دنيا كه بگذريم از آخرت هم گذشتي و شهيد شدي. شهادت را واژهاي گلگون مينويسم كه حق را چه زيبا زير سم اسبها بيان نمودي و در بلنديهاي نبرد، چه ميانهرو نماز عشق خواندي! اي شهيد تو كه با واسطه نه، بيواسطه سخن گفتي و واسطه عالم شدي. با مهر كه نه، با عشق سر دادي و سفينهالنجاه شدي، شهيد را با واسطه بردند در بهشت، تو چه خوب بودي كه با اطاعت بهشتي شدي. از ظلم زمانه كه بگذريم از خوبيها هم گذشتي و روانه شدي. آقاي من! شهادت با شما چه عادلانه اجرا ميشود. شهادتي كه در آن محاسن خضاب ميشود. فرزندان شما چه دلدار به معركه ميروند، اينها كه ميبيني هر كدام يك سرباز حيدرند. آقاي من! اي جاويد دلها، به چه نامي شما را در زمانهام فرياد كنم كه ساحت شما بيشتر جاي سكوت دارد تا فرياد.