پويان شريعت | از اينرو انقلاب اسلامي ايران كه از بزرگترين انقلابهاي تاريخ به شمار ميرود، به علت كوتاه كردن دست استعمارگران و مزدوران و زورگويان از نخستين روزهاي پيروزي خود با توطئههاي گسترده و سازمانيافته از سوي دشمنان اسلام و انقلاب اسلامي ايران روبهرو شد. اين بازخوردي كه از سوي زورگويان و عربدهكشان تاريخ روي داد، برگرفته از نوع گفتمان و ايدئولوژي انقلاب اسلامي در جهان و برخورد جهانيان آزاده و مسلمان با اين ايدئولوژي بود و مستكبران به درستي تشخيص دادند كه اين گفتمان و اين انقلاب به زودي جاي بزرگي در دل جهانيان آزاده و مسلمان بازخواهد كرد. لذا شروع به طراحي انواع و اقسام توطئهها براي براندازي و شكست و سقوط اين انقلاب كردند. از طرفي عظمت اهداف و ايدئولوژي انقلاب حضرت روحالله و برخورد مستكبران ايجاب ميكرد كه براي حفظ انقلاب و ارزشها و اهداف آن در برابر تك و عملياتهاي وقت و بيوقت متجاوزان دفاع كند. بنابراين در جهت حفظ و حراست از كيان انقلاب اسلامي ايران و با توجه به مقتضيات موجود، درون اقشار ميليوني كشور شجرهاي با نام بسيج شكل گرفت.
پنجم آذر 1358 دستور تشكيل ارتش 20 ميليوني و بسيج مستضعفين از سوي حضرت روحالله صادر شد.
از آن تاريخ مسئولان به اين فكر افتادند كه سازماني به نيروها و پتانسيل موجود در جامعه و اقشار ميليوني كشور بدهند و بدين ترتيب كمكم ارتش 20 ميليوني كه قرار بود مبناي بسيج نهضت جهاني اسلام باشد خود را و جايگاه خود را پيدا كرد اما جالبتر از همه در مطالبي با عنوان سپاه از ديد قانون در سال 62 خواندم كه در آن سال بسيج را اينطور تعريف كردهاند: «بسيج نهادي است تحت فرماندهي مقام معظم رهبري كه هدف آن نگهباني از انقلاب اسلامي و دستاوردهاي آن و جهاد در راه خدا و گسترش حاكميت قانون خدا در جهان طبق قوانين جمهوري اسلامي ايران و تقويت كامل بنيه دفاعي از طريق همكاري با ساير نيروهاي مسلح و همچنين كمك به مردم هنگام بروز بلا و حوادث غيرمترقبه است.» به نظر ميرسد اين يك تعريف تقريباً جامع از بسيج باشد اما مسئلهاي كه بسيار مهم است و شايد پس از دفاع مقدس كمتر به آن توجه شد، نقش مساجد در بسيج و بسيج مساجد در انقلاب و جنگ تحميلي و حتي امروز است. قبل از پيروزي انقلاب اسلامي نقش جمعآوري و سازماندهي و تعيين خطمشي انقلابيون مسلمان را مساجد به عهده داشتند.
به طوري كه روحانيون در مناسبات و مراسمهاي مختلف به منبر مساجد ميرفتند و سخنان و ديدگاه و نظرات و دستورات آقا روحالله را به انقلابيون در قالب سخنراني ارائه ميدادند. در كنار اين منبرها، جلساتي را با بعضي فعالان ميگذاشتند و سرپل ارتباطي امام و امت بودند. اين ارتباط در مكاني به نام مسجد روي ميداد و مساجد بودند كه نقش مقر تجمع انقلابيون براي تظاهرات يا ساير فعاليتهاي انقلابي را ايفا ميكردند. درست بعد از پيروزي انقلاب اسلامي، مساجد از جايگاه بالاتري برخوردار شدند و امت انقلابي و مسلمان تقريباً براي رتق و فتق مسائل خود به مساجد رجوع ميكردند. با شروع جنگ و تشكيل بسيج براي اعزام نيرو به مناطق عملياتي قرار شد ثبتنام نيرو در مساجد انجام شود و مردم براي اعزام به جبهه به مساجد محل خود مراجعه كنند تا جايي كه امام سخني معروف دارد كه ميگويد مسجد سنگر است و سنگرها را بايد حفظ كنيد.
به همين خاطر مساجد و بسيج مساجد كه امروزه به بسيج شهري معروف شده است، نقش بسزايي را در تجميع نيرو و سازماندهي و اعزام آن ايفا ميكرد. به هر حال درست است كه امروزه بيش از 15 قشر از اقشار جامعه بسيجي داريم اما نبايد جايگاه بسيج مساجد به خاطر شرايط خاص و موقعيت بسيار ويژه آن در سازماندهي و جذب نيرو براي حراست و حفاظت از كيان و انقلاب اسلامي را ناديده گرفت و توقع داريم كه حداقل امروزه مسئولان از تمام ظرفيتهاي موجود در محلات و مساجد و بسيج مساجد، مانند زمان جنگ استفاده كنند تا بتوانيم از جايگاه و موقعيت فعلي بسيج مساجد يك حركت صعودي را پيش رو داشته باشيم.
