مديريت سينمايي دولت تدبير و اميد تا برگزاري اولين جشنواره فجر خود چند ماه بيشتر فرصت ندارد و اولين دستپختهاي سينماي دولت جديد قرار است در جشنواره سي و دوم فيلم فجر رونمايي شود. مديريت سازمان سينمايي به تبعيت از شعار تدبير و اميد دولت يازدهم، خواستار ايجاد سينماي اميد شده است.
حجتالله ايوبي با آنكه سابقه فعاليت سينمايي ندارد اما با مطرح كردن لزوم ايجاد سينماي اميد، نشان داد كه به خوبي يكي از مشكلات سينماي ايران را شناخته است؛ سينمايي كه به شدت از نشان دادن روشناييها و شادماني ملي طفره ميرود. سينماي اميد حلقه گمشده سينماي ايران است. براي آنكه بهتر به اهميت سينماي اميد پي ببريم، بايد نگاهي به وضعيت فعلي سينماي ايران داشته باشيم. سينماي ما طي چند ساله گذشته در روندي محسوس به سمت و سوي فيلمهايي كشيده شده است كه در پوسته سينماي اجتماعي تلاش فراواني در سياه نشان دادن كشور و پاشيدن تخم يأس و نااميدي در ميان بينندگان خود داشتهاند؛ سينمايي كه موضوعات تلخي چون خيانت محور اصلي داستان بسياري از فيلمهاي شاخص آن است.
در سينماي ما فيلمهايي توليد ميشوند كه با دستمايه قرار دادن احكام ديني، با وارونه جلوه دادن دستورات قضايي اسلامي، سعي در ضد بشري جلوه دادن آنها دارند. ما سينمايي را به مردممان عرضه ميكنيم كه در آن امنيت اجتماعي كشور را در حد محلات بد نام شهرهاي امريكاي جنوبي كه محل داد و ستد مواد مخدر و درگيري دائم مافيا است، پايين ميآوريم و انتظار داريم مردم در فضاي ناامني كه سينما به تصوير كشيده است، لبخند بزنند. نمايش فقر به صورت تمامقد يكي ديگر از جلوههايي است كه در سينماي ايران علاقهمندان خود را دارد. عدهاي از فيلمسازان به گونهاي كار ميكنند كه گويا ايران كشوري فقير، قحطي زده و در حال فروپاشي است و هيچ جاي آبادي در آن ديده نميشود. اين فيلمها اغلب با استقبال جشنوارههاي خارجي نيز روبهرو ميشوند. در رقابتي نانوشته هر فيلمي كه سياهنمايي بيشتري از اوضاع كشور نشان دهد، به جوايز بينالمللي نزديكتر ميشود.
از سوي ديگر بسياري از همين فيلمهاي سياهنما و ضداميد، در اكرانهاي عمومي با عدم اقبال مردم روبهرو ميشوند. مردم كمتر راغب هستند كه پول بليتشان صرف گريه و آه و اندوه شود. به همين خاطر ميبينيم فيلمي كه در سطح بينالملل چند جايزه گرفته است در اكران سينماها شكست سنگين تجاري ميخورد، ولي به دليل چرخه ناقص و اشتباه حمايت از توليد فيلم، باز همان فيلمسازان سياهنما، بودجه فيلم جديدشان را به دست ميآورند.
ما نيازمند تغييري در اين روند بوديم. لازم بود كسي بيايد و بر روش غلطي كه در سينماي ما جاي خود را باز كرده است، خط بطلان بكشد.
خوشبختانه ايوبي از همان آغاز كار، سياستهاي خود را براي رسيدن به سينماي اميد اعلام كرده است؛ سينمايي كه در آن ايراني آباد، متمدن و رو به پيشرفت نشان داده شود؛ چهرهاي كه بازتاب تاريخ پر افتخار كشورمان است. ما نيازمند سينمايي هستيم كه اميد را به نسل جوان ايران هديه كند.
سينماي ايران بايد براي رسيدن به اين نقطه آرماني همپاي رئيس سازمان سينمايي حركت كند. امسال بايد اولين نشانههاي همراهي سينماي ايران با اهدافي را كه ايوبي بر آنها تأكيد كرده است، ببينيم. اينكه آيا سينما ميخواهد در مسير آرمانهاي دولت جديد قدم بگذارد يا اينكه هنوز هم بر روش غلط سالهاي گذشته پافشاري كند! جشنواره سي و دوم فجر محك خوبي براي سينما خواهد بود؛ اينكه معناي تدبير و اميد و كليدواژه سينماي اميد تا چه حد در سينماي ايران مخاطب پيدا كرده است! ما نيز مانند حجتالله ايوبي منتظر رونمايي از توليدات سينماي ايران در جشنواره فجر خواهيم بود تا ميزان علاقه سينماگران براي پرداختن به سينماي اميد را بسنجيم.
