سازمان تروريستي منافقين در روزهاي اخير، با از دست دادن بيش از 60 درصد از كادر اصلي خود، در معرض فروپاشي كامل قرار گرفته است. ضربهاي كه از سوي فرزندان غيور شهداي انتفاضه شعبانيه عراق بر پيكر اين گروهك تروريستي وارد شد، امكان ادامه حيات را از اين گروهك سلب كرده و به حداقل رسانده است. هرچند با ساقط شدن صدام، سازمان منافقين در مسير فروپاشي به حركت درآمد، لكن رهبران سازمان و حاميان خارجي آنها، تلاش فراواني به عمل آورند تا از اضمحلال كامل اين تشكيلات فرقهاي و تروريستي جلوگيري به عمل آورند.
فشارهاي دولت امريكا و ديگر دولتهاي اروپايي بر دولت عراق مبني بر محافظت از اردوگاه اشرف و تأمين نيازمنديهاي ساكنين آن، بخشي از اين اقدامات بود.
اما پرونده پر از خيانت و جنايت منافقين حتي در حق ملت عراق، آنچنان سياه بود كه دولت و ملت عراق، حاضر به تحمل آنان در سرزمينشان بودند و در نهايت مقدمات خروج اعضاي اين سازمان از اردوگاه اشرف پس از دو دهه فراهم شد. انتقال عمده اعضاي منافقين از اردوگاه اشرف به «كمپ ليبرتي» در نزديكي فرودگاه عراق، مقدمهاي براي خروج اعضاي اين گروهك از عراق بود، لكن ادامه استقرار قريب صد نفر از كادر اصلي اين سازمان در اردوگاه اشرف، با اين تصور بود كه با تحولات آينده عراق و منطقه، امكان ادامه حضور منافقين در عراق و اردوگاه اشرف فراهم خواهد شد. بنابر اين ميتوان گفت، هم سركردگان اين گروهك فرقهاي و تروريستي و هم حاميان خارجي آنها، اميدوار بودند با ايجاد شرايط جديد، امكان ادامه حضور براي اعضاي سازمان در عراق فراهم خواهد شد.
عمليات برقآسا و غيرمنتظره گروه انتفاضه شهداي شعبانيه عراق عليه گروهك منافقين در اردوگاه اشرف، تمامي محاسبات سران نفاق و حاميانشان را بر هم زد. در اين عمليات، ضربهاي مهلك بر پيكر سازمان منافقين وارد شد. بسياري از تحليلگران سياسي و نظامي، خسارات راهبردي وارده بر گروهك نفاق طي اين عمليات را، بسيار فراتر از خسارتهاي وارده به آنها در عمليات مرصاد در سال 1367 ارزيابي ميكنند. عمليات اخير در پادگان اشرف، شيرازه از هم پاشيده سازمان نفاق را متلاشي كرد و خسارتي را در سطح راهبردي براي فرقه رجوي پديد آورد كه اساساً امكان جبران آن نيست.
از جمله پيامدهاي اوليه اين عمليات، تخليه كامل اردوگاه اشرف از لوث وجود منافقين پس از گذشت 13 روز از وقوع حادثه اخير بود. مردم عراق در اين روزها، شاهد بازگرداندن اردوگاه اشرف به ارتش عراق و مالكان اصلي زمينهايي هستند كه از مردم به زور تصاحب شده بود.
اين اردوگاه به مدت 27 سال در اختيار گروهي بود كه نه تنها به ملت ايران ظلم كرده و با اقدامات تروريستي و جاسوسي، به امريكاييها، صهيونيستها و ارتش بعث عراق خوش خدمتي داشت؛ بلكه به عنوان ابزار و دستگاه سركوب ملت عراق، در اختيار صدام بود. منافقين در سركوب و كشتار مردم عراق در دوران حكومت سياه صدام، نقش مؤثري داشته و به گونهاي عمل كردند كه اكنون هيچ ملتي حاضر به پذيرايي آنان نيست. غربيها حضور منافقين در كشورهاي خود را دردسرساز ارزيابي ميكنند و بر همين اساس حاضر به پناه دادن به آنان نيستند. بنابر اين ميتوان گفت پايان حضور منافقين در عراق با توجه به ضربهاي كه بر كادر اصلي آنان وارد شده، ميتواند پايان عمر اين سازمان نيز باشد سازماني كه به دليل فرقهاي شدن به هيچ يك از اصول انساني و قواعد بينالمللي پايبند نيست.
