درست يك ماه پس از مراسم تنفيذ رئيسجمهور و در حالي كه دولت صدها اولويت بر زمين مانده دارد، اولين مراسم سياسي اصلاحطلبان در سايه دولت جديد به سبك احمدينژاد برگزار شد؛ مراسمي كه نشان ميدهد دولت جديد در شعاع نگاه خود به آن نيز توجه دارد و شلوغي كار دولت مانع آن نشد. اولين همايش «جوانان اصلاحطلب» سراسر كشور اواخر هفته گذشته با رويكرد سياسي در شهركرد برگزار شد. عنوان، محل برگزاري، محتوا، مدعوين، جهتگيري و مجريان اين مراسم 400 نفره نشان ميدهد كه اصلاحطلبان نه تنها به دنبال اعتمادسازي نيستند، بلكه بر همان مدعيات و اسرائيليات تأكيد دارند و نه تنها به دنبال عذرخواهي نيستند بلكه در سايه روحاني به دنبال احياي سنتهاي خود هستند و با همان ادبيات تكراري و راه طي شده با نظام سخن ميگويند.
وقتي احمدنژاد در ماههاي پاياني عمر دولت خويش جوانان را به استاديوم آزادي و قشم دعوت كرد، اين سؤال پيش آمد كه برگزاري اين مراسمها در حال حاضر كه كشور با مشكل مالي مواجه است، چه ضرورتي دارد؟ اما سخن اين بود كه وي براي دوره بعد برنامه دارد و به دنبال يارگيري و شبكهسازي و «گفتمانسازي» است. بخشي از نقدها به احمدينژاد در همين حوزه بود اما گويي دولت جديد نيز اين بستر را براي آينده مفيد ميداند و ضمن به رسميت شناختن حوزه مشاوران جوان رياست جمهوري و انتصاب مسئول آن، درصدد است تا دولت روحاني را به «جوانان اصلاحطلب» وصل نمايد و اين چنين جوانان مؤمن به انقلاب را در حاشيه و انزوا نگه دارد و در عين حال، خصيصه پير بودن كابينه را نيز تحتالشعاع قرار داد. در همايش جوانان اصلاحطلب سراسر كشور در شهركرد (فرخشهر) محمدرضا خاتمي، دبيركل سابق حزب منحله مشاركت به عنوان سخنران حاضر ميشود و در سايه اعتدال، ضمن اعلام رسمي عضويت خود در حزب مشاركت، آن را قانوني معرفي مينمايد.
بهرغم برائت اعضاي كابينه از فتنه و تقلب، وي حضور سران اين حزب در زندان را به خاطر ايستادگي دلاورانه در مقابل انحراف رأي مردم ميداند و با وقاحت و صراحت نظام را به استبداد تشبيه ميكنند و جواناني را كه دوران سياه اصلاحات را درك نكردهاند، به تحريك و سياهنمايي در مقابل نظام رهنمون ميسازد. آيا اين رهاورد اعتدال براي كشور است؟ آيا روحاني در جريان برگزاري اين همايش در بدو دولتش ميباشد؟ آيا اين حواشي و واكنشهاي آن دولت روحاني را درگير حاشيهها نميكند؟ آيا دولت روحاني حاضر است كساني را كه هنوز مدعي تقلب هستند به انزوا يا محاكمه بكشاند؟ در همايش مذكور كه برخي از زندانيان امنيتي نيز حضور داشتهاند، به صورت يكپارچه به سياهنمايي عليه نظام و دولت قبل پرداخته شده است. گويي دولت جديد در حال ساخت يك جريان ناراضي جديد در بين جوانان است كه جهت فشار از پايين به كار گيرد اما تجربه خاتمي نشان داد كه سوار كردن جوانان بر اسب افراط به عبور از خاتمي منجر شد و انگار اصلاحطلبان نيز به صورت خاموش درصدد همين معامله با روحاني هستند.
اكنون و اين روزها دولت جديد با شلوغترين روزهاي خود مواجه است و بايد سامانههاي جديد اداره كشور را ساماندهي كند اما غفلت از برگزاري چنان همايشهايي نشان ميدهد كه «راه طي شده» در حال پيمودن است و اگر دكتر روحاني به چنين همايشهايي واكنش منفي نشان ندهد، يقيناً در اجرا و محتواي آن رضايت دارد و خود اولين ميخها را به تابوت اعتدال كوبيده است چرا كه باوركردني نيست افراد در سايه دولت وي مجدد بر تقلب تأكيد كنند و وي ساكت بنشيند و احزاب غيرقانوني دبيركل انتخاب و به حزب برانداز خود افتخار نمايند و در سايه احترام نيروهاي انقلاب به مرام دولت جديد، جوانههاي سكولاريسم را مجدد پرورش دهند.
قطعاً اگر رئيسجمهور محترم جلوي چنين رفتارهايي را نگيرد، در كنش- واكنش بين سكولارها و نيروهاي انقلاب گرفتار خواهد شد و نه تنها در مقام داوري نخواهد بود كه در هياهيوي پيش آمده گم خواهد شد. لذا دكتر روحاني بايد با همه تدبير از تحريك نيروهاي انقلاب جلوگيري كند. چرا كه تجربه دوران اصلاحات همانند كولهباري است كه نيروهاي انقلاب را از خواب مجدد بر حذر داشته است و منتظرند تا اگر شعار اعتدال از سوي دوستان روحاني ذبح ميشود، خونش دامن انقلاب را آلوده نكند.
