چرا گابن؟!

امروز يك روزنامه پرتغالي ادعا كرده كه ايران 23 مرداد در يك بازي تداركاتي با گابن بازي مي كند ، حريفي ناشناخته كه مدت هاست نامش به عنوان اولين حريف تداركاتي تيم ملي فوتبال ايران در راه جام جهاني برزيل سر زبان هاست، حالا به نظر مي رسد اين برگزاري اين بازي قطعي شده و در اردوي پرتغال قرار است ايران و گابن با هم بازي كنند. گابن در شرايطي به عنوان اولين حريف شاگردان كرش انتخاب شده كه تيم اسم و رسم داري نيست ، يك تيم معمولي از آفريقا كه در جمع تيم هاي درجه سه اين قاره سياه هم قرار نمي گيرد.

انتخاب چنين تيمي، بار ديگر شائبه هايي كه درباره طرز تفكر كرش در رابطه با انتخاب حريفان تداركاتي وجود دارد را تقويت كرده است .گفته مي شود كرش علاقه اي به انجام بازي تيم ملي با تيم هاي بزرگ ندارد و ترجيح مي دهد كه ملي پوشان را در بازي با تيم ها درجه چندم محك بزند.

ترس كرش از رويارويي تيم ملي با قدرت هاي فوتبال دنيا يكي از دغدغه هاي اين روزهاي اهالي فوتبال است كه به نظر مي رسد با انتخاب گابن رنگ واقعيت گرفته ، البته براي اولين بار نيست كه تيم ملي در زمان كرش روبروي چنين تيم هايي قرار مي گيرد ، نگاهي به بازي هاي تداركاتي كه ايران در دو سال گذشته انجام داده به خوبي نشان مي دهد كه مربي پرتغالي همواره ترجيح مي دهد تا تيم ملي روبروي تيم هاي ضعيف و درجه چندم قرار بگيرد. البته اين در حالي است كه علي كفاشيان پس از صعود تيم ملي به جام جهاني در مصاحبه اي ادعا كرده بود كه كرش از فدراسيون خواسته است تا تيم ملي با تيم هاي بزرگ بازي نكند.

با اين حال به نظر مي رسد اين وعده ها تنها در حد حرف است و با شرايطي كه فدراسيون پيش گرفته و در اولين قدم يك تيم گمنام آفريقايي به عنوان حريف تداركاتي انتخاب شده نشان مي دهد كه نبايد هواداران فوتبال منتظر مسابقه ايران با تيم هايي باشند كه در دنيا براي خودشان اسم و رسمي دارند. البته مسئولان فدارسيون در توجيه چنين انتخاب هايي حتما پر بودن برنامه تيم هاي مطرح و همچنين درخواست هاي بالاي مالي اين تيم ها را به عنوان موانعي كه بر سر راه بازي تيم ملي با چنين تيم هايي وجود دارد نقل خواهند كرد و عنوان خواهند كه تنها تيم هايي كه مي توانسته اند در اين تاريخ با تيم ملي بازي كنند كشورهايي مانند گابن هستند.البته اين توجيه ها وقتي رنگ مي بازد كه شنيده مي شود كرش با درخواست مسابقه دوستانه كره اي ها مخالفت كرده است ، تيمي كه مي توانست محك مناسبي براي تيم ملي باشد.

با اين تفاسير ريشه ترس كرش از مسابقه ايران با تيم هاي قدرتمند هر چه باشد به ضرر فوتبال ايران است و مي تواند فرصت خوبي كه براي آبديده تر شدن ملي پوشان وجود دارد را از آنها بگيرد. به هر حال انجام بازي هاي تداركاتي بزرگ براي تيم ملي به طور حتم مي تواند تيم را آماده تر و پخته تر راهي برزيل كند و تجربه بين المللي تيم را بالاتر ببرد و ترس بازيكنان را از روبرو شدن با تيم هاي قدر بريزد.

اما به نظر مي رسد كرش اعتقادي به چنين حريفاني ندارد و انتخاب تيم هاي ضعيف براي بازي تداركاتي را هم در همين راستا مي توان ارزيابي كرد، آن هم مسابقه با تيم هايي كه بازي با آنها نمي تواند هيچ چيزي به داشته هاي فوتبال ايران اضافه كند و تنها مي تواند يك بازي دستگرمي براي ملي پوشان باشد كه روبروي تيم هاي پائين تر از خودشان عرض اندام كنند.

اين در شرايطي است كه آماده شدن براي حضور در بزرگترين جشنواره فوتبال دنيا ، تداركي در همان حد و اندازه مي خواهد تا تيم ملي زنگ تفريح نباشد ،نه اينكه تيم ملي براي حضور آبرومندانه در برزيل با تيم هايي مانند گابن بازي كند كه جايگاهي در فوتبال دنيا ندارند و حتي در روياهايشان هم به جام جهاني فكر نمي كنند.