شگفتانگيز و فوقالعاده، بهترين توصيف براي اولين حضور ايران در ليگ جهاني واليبال، هر چند شاگردان ولاسكو در آخرين مسابقه به آلمان 3 بر صفر باختند اما واليباليستهاي ايراني با بازيهاي درخشانشان در نخستين حضورشان نتايج غير منتظرهاي گرفتند تا سايت فدراسيون جهاني واليبال، ايران را پديده ليگ جهاني بنامد، تيمي كه قبل از شروع ليگ جهاني، كمتر كسي بود كه اين كارنامه را براي شاگردان ولاسكو پيش بيني كند و همه در انتظار بازيهاي آبرومندانه بودند. انتظار براي شكست غولهاي واليبال دنيا يكرويا بود اما اين رويا حالا تعبير شده و مليپوشان واليبال در اولين دوره حضور در ليگ جهاني توانستند همه معادلات را بر هم بزنند تا همه از ايران به عنوان يكي از قدرتهاي واليبال دنيا ياد كنند، تيمي كه با شكست دادن ايتاليا قهرمان جهان و هشت دوره ليگ جهاني، صربستان قهرمان اروپا، كوبا قهرمان دو دوره ليگ جهاني و آلمان يكي از قدرتهاي نو ظهور واليبال دنيا به جمع تيمهاي قدرتمند جهان پيوسته است.
«او بهترين مربي دنياست و من فاصله زيادي براي رسيدن به مربيتان دارم. » اين را سرمربي آلمان بعد از شكست در بازي اول برابر ايران رو به خبرنگاران ايراني گفت. صحبت از خوليو ولاسكو است، مربياي كه ايران با هدايت او توانسته امروز در جمع تيمهاي برتر دنيا قرار بگيرد. نقش پررنگ اين مربي آرژانتيني در موفقيتهاي واليباليستهاي ايراني غير قابل انكار است، هر چند برخي مربيان ايراني سعي دارند اين مسئله را كمرنگ كنند اما بايد گفت كه سهم زيادي را از اين درخشش بايد به پاي سرمربي آرژانتيني ايران نوشت، مربياي كه در 10 بازي ايران در ليگ جهاني بارها با تصميماتي كه گرفت توانست ورق را به نفع ايران برگرداند. افزايش مهارت مليپوشان در زدن سرويس، دفاع و بهتر شدن دريافتها ازنكاتي بود كه در بازيهاي تيم ملي واليبال به خوبي قابل مشاهده بود، طوري كه ولاسكو از ايران يك تيم كامل ساخته است، اين در حالي است كه پيش از آمدن اين مربي آرژانتيني، اين نقاط قوت، نقطه ضعفهاي ايران بودند.
البته او در كنار مسائل فني، يك روانشناس فوقالعاده هم است كه توانسته با ارتباطگيري خوب با مليپوشان، آنها را از نظر روحي و رواني هم آماده رقابت با برترينهاي واليبال دنيا بكند، موضوعي كه نقش زيادي در بازيهاي درخشان مليپوشان در ليگ جهاني داشت. البته درخشش ايران در ليگ جهاني با مربيگري ولاسكو، دوباره اعتبار اين مربي تراز اول را هم برگردانده است. او كه 10 سال از آخرين موفقيتش در رقابتهاي جهاني ميگذشت و در اسپانيا قبل از آمدن به ايران نتوانسته بود كارنامه خوبي داشته باشد با قبول پيشنهاد ايران دوباره توانست به روزهاي اوج مربيگرياش برگردد تا جايي كه ويتال هنين سرمربي بلژيكي آلمان او را بهترين مربي دنيا بنامد.
معدني كه انگار تمام نشدني است و هر روز يك پديده جديد را رو ميكند. اين حكايت واليبال ايران است كه با داشتن مربياي مانند ولاسكو، تيمي را در رقابتهاي ليگ جهاني به ميدان فرستاد كه متكي به بازيكن نبود و همه مليپوشان ستارههاي آن بودند. همان اتفاقي كه در انتخابي ليگ جهاني، جام جهاني واليبال و جام ملتهاي آسيا افتاده بود در رقابتهاي ليگ جهاني هم خودش را نشان داد و يكي از نقاط قوت ايران بود.
اگر در رقابتهاي گذشته، پديدههايي مانند فرهاد قائمي، پوريا فياضي و شهرام محمودي رو شده بودند در ليگ جهاني هم بازيكناني مانند عادل غلامي، تشكري، رحمان داوودي كه تا پيش از اين بازيها نام آنها كمتر شنيده شده بود توانستند به خوبي جواب اعتماد ولاسكو را بدهند، مربياي كه از اعتماد به جوانان ضرر نكرده و توانسته پشتوانه محكمي براي تيم ملي درست كند. همين پشتوانه بود كه باعث شد با وجود مصدوميت فياضي و قائمي پس از بازي با صربستان، جاي خالي اين بازيكنان در ادامه رقابتها احساس نشود و تيم ملي با مهرههاي جايگزين حتي قدرتمندتر پيش برود.
خودباوري و اعتماد به نفس بالاي مليپوشان از ديگر ويژگيهاي بارز شاگردان ولاسكو در ليگ جهاني بود، موضوعي كه باعث شده بود تا واليباليستهاي ايراني مقابل قدرتهاي دنيا استرسي نداشته باشند و بدون ترس مقابل غولهاي واليبال دنيا به ميدان بروند. به وجود آمدن اين اعتماد به نفس و خودباوري را هم ميتوان در انديشههاي ولاسكو و همچنين بازي تيم ملي با تيمهاي بزرگ دنيا قبل از ليگ جهاني جست و جو كرد. مسابقههاي تداركاتي با تيمهاي درجه يك علاوه بر اينكه باعث شد ترس مليپوشان ريخته شود به آنها كمك كرد تا براي رقابتهاي ليگ جهاني آبديدهتر و با تجربهتر شوند. موردي كه به خوبي در 10 بازي ايران در ليگ جهاني مشهود بود و تيم ملي بازي به بازي بهتر و روانتر بازي ميكرد، طوري كه خيليها معتقدند اگر ايران در اولين بازي با روسيه روبهرو نميشد در ادامه ميتوانست از اين تيم قدرتمند كه قهرمان المپيك است هم امتياز بگيرد و حتي در آن صورت در بين تيمهاي صعود كننده هم قرار بگيرد.
همچنين خودباوري باعث شده بود تا مليپوشان در ليگ جهاني با وجود عقب افتادن خودشان را نبازند و بتوانند در ادامه به بازي برگردند. يكي از نمونههاي آن هم بازي با كوبا بود كه شاگردان ولاسكو بهرغم باختن ستهاي اول و دوم در ادامه در سه ست متوالي كوباييها را شكست دادند و برنده بازي لقب گرفتند.
در موفقيتهاي واليبال از مديريت فدراسيون هم نميتوان بيتفاوت گذشت. بدون شك سهمي از اين موفقيت هم متعلق به داورزني رئيس فدراسيون واليبال است، مديري كه به دور از حاشيههاي معمول در ورزشهاي ديگر توانست يك فضاي آرام براي تيم ملي واليبال فراهم كند و با عملي كردن خواستههاي ولاسكو در اردوها و بازيهاي تداركاتي كاري كند تا مليپوشان بدون دغدغه آماده حضور در ليگ جهاني شوند و بتوانند نتايج درخشاني را در اولين حضورشان در اين رقابتهاي معتبر كسب كنند.
