سکوت به موقع رحیمی برابر فتح اله زاده و رویانیان

خوب یا بد،چند سالی است که فوتبال ما از حالت دو قطبی بودن در آمده و قطب های دیگر نیز در آن فعالیت خود را با قدرتی فراوان آغاز کرده اند.قدرتهایی که گاه یکی دو فصل توانسته اند خودی نشان دهند و گاه خود را با توانایی های خود به لیگ و فوتبال چنان تحمیل کرده اند که نمی توان آنها را نادیده گرفت.

یکی از قدرتها سپاهان است که طی چند سال اخیر خود را به عنوان یکی از قطب های فوتبال ایران معرفی و ثابت کرده است.قطبی که قبل از هر چیز،موفقیت خود را مدیون ثباتی که در مدیریت این باشگاه وجود داشت می داند.اما با تغییراتی که در این تیم ایجاد شد،ثابت شد که این تنها ثبات مدیریت نبوده که باعث موفقیت زرد پوشان اصفهانی شده است.

یکی از دلایل موفقیت این تیم اصفهانی طی چند سال اخیر،تفاوت نوع رفتار و برخورد مدیران عامل سپاهان با مدیران عامل پرسپولیس و استقلال بوده است.تفاوت رفتاری که یکی از دلایل موفقیت این تیم و البته دوری آن از حواشی بوده است.

پرسپولیس و استقلال همواره با هم رقیب بوده اند و این رقابت را نه فقط در مستطیل سبز،که در هر زمینه ای حفظ کرده اند.اما چند سالی است که سپاهان هم خود را به عنوان یک رقیب به جمع پرسپولیس و استقلال اضافه کرده است.رقیبی که البته در بسیاری از موارد توانسته از سرخ آبی های پایتخت پیشی گرفته و جلو بزند!

هنوز فصل نقل و انتقالات به پایان نرسیده و چهل و هشت ساعتی تا پایان یافتن آن و بسته شدن پرونده رقابت پرسپولیس،استقلال و سپاهان وقت باقی است.اما برخلاف پرسپولیس و استقلال که در این رقابت بیشتر از عمل حرف زده اند،سپاهان در سکوت مطلق خبری کار خود را دنبال کرده و توانست بسیار موفق تر از سرخ آبی ها کار کرده و نفرات مورد نظر خود را جذب کند.

در طول فصل نقل و انتقلات،تعداد مصاحبه های رویانیان و فتح اله زاده ،مدیران عامل دو باشگاه پرسپولیس و استقلال از تعداد بازیکنانی که باشگاههای خود را تغییر داده اند بیشتر بوده است.مصاحبه هایی که نه از جهت اطلاع رسانی و روشن کردن اذهان عمومی از شرایط این دوباشگاه،که تنها برای کری خواندن و کل کل کردن با یکدیگر و زیر سوال بردن دیگری و شلوغ کردن جو بوده.مصاحبه هایی که البته دود تمام آنها قبل از هر چیزی به چشم خود این دو باشگاه رفته و پرسپولیس و استقلال را به شدت قبل از شروع لیگ وارد بحران کرده است.بحرانی که تمام آن را فتح اله زاده و رویانیان شخصا برای تیم های خود ترتیب دادند.

اما برخلاف رویانیان و فتح اله زاده،همتای آنها در سپاهان در تمام این مدت درحالی که همواره مخاطب یکی از مدیران دو باشگاه تهرانی بود، سکوت اختیار کرد و بی توجه به تمام کری هایی که برایش خوانده شده بود و اتهاماتی که در خصوص خرج های میلیاردی در فصل نقل و انتقالات به او و تیمش می شد،به کار خود ادامه داد و نهایتا هم توانست با همین سکوت ،تیمش را از حاشیه های خود ساخته به دور نگه داشته و به تمام خواسته هایش برسد.حال آنکه نه پرسپولیس و نه استقلال نتوانستند با کاستن از تعداد مصاحبه های مدیران عامل خود،اندکی از حاشیه های خود را کم کنند تا فرصت بیشتری برای رسیدن به اهدافشان باقی بماند!

در حالی که فتح اله زاده و رویانیان در حال زدن حرفهای تکراری بودند،رحیمی بازیکنان مورد نظر خورد را که برخی از آنها به شدت مورد توجه باشگاههای حریف(پرسپولیس و استقلال )بودند را جذب کرد تا ثابت کند که علاوه بر ثبات مدیریت ،نحوه رفتار و برخورد متفاوت نیز می تواند باعث پیشرفت وموفقیت یک تیم باشد.چیزی که رحیمی با عمل کردن به آن،توانست به دست بیاورد.

مدیرعامل سپاهان در واقع مدیریت بحران کرد.کاری که رویانیان و فتح اله زاده از پس آن بر نیامدند!رحیمی به جای جواب دادن هر روزه به صحبتهای مدیران عامل پرسپولیس و استقلال تمام توان خود را روی برنامه های سرمربی تیمش برای جذب بازیزیکنان مورد نیاز سپاهان گذاشت تا در همین اول راه،یک بر صفر از پرسپولیس و استقلال پیش بیفتند.نتیجه ای که بی توجهی پرسپولیس و استقلال به آن ،می تواند برای این دو تیم در ادامه راه مشکل ساز شود.