آقاي دكتر! شما نقش تروريسم را در ايجاد توطئه عليه جمهوري اسلامي چطور ارزيابي مي كنيد؟
پس از پیروزی انقلاب، توطئه های زیادی علیه جمهوری اسلامی صورت پذیرفت که یکی از روش هایی که دنیای استکبار برای تخریب جمهوری اسلامی در پیش گرفت تروریسم بود. متاسفانه در خصوص شهدا و جانبازانی که هدف تروریسم کور استکبار بودند کار جدی صورت نگرفته است، که باید توجه داشت بخش زیادی از قربانیان تروریسم افراد غیر نظامی بودند.
با اين حساب فكر نمي كنيد مرجعی برای ثبت جنایات تروریستی به ضرر خودمان تمام شود؟
همين طور است. متاسفانه بايد گفت در رابطه با اقدامات تروریستی و قربانیان ترور اطلاعات حداقلی در داخل کشور وجود ندارد چه رسد به مجامع بین المللی. این مسئله می طلبد که هم اطلاعات خود را در داخل تکمیل کرده و دنیا را هم با این مسئله آشنا کنیم. از آنجایی که ترورهایی که پس از پیروزی انقلاب اسلامی و به خصوص در سال های اخیر علیه جمهوری اسلامی انجام شده است به طور مستقیم و غیر مستقیم توسط دولت های غربی طراحی و انجام شده است، روشنگری در این خصوص به ویژه در ابعاد بین المللی یک ضرورت است.
به عنوان يك كارشناس، نظرتان در مورد برگزاری نخستین کنگره ملی 17000 شهید ترور کشور چيست؟
اگر این کنگره فرصتی باشد جهت اطلاع رسانی درباره قربانیان ترور در داخل کشور و به طور ویژه در سطح بین المللی، کاری کم نظیر است. اما باید در نظر داشت که برای تحقق این هدف می بایست این کنگره متفاوت از کنگره های معمول باشد، یعنی هدف آن واقعا اطلاع رسانی باشد و ابزارها و امکانات لازم جهت اطلاع رسانی بین المللی را در اختیار داشته باشد. همچنین می بایست برگزار کنندکان از زبان های گوناگون برای رساندن پیام آن استفاده کنند و اطلاعات آن توسط رسانه های بین المللی منتشر شود.
به عقيده شما، محورهاي كنگره بر چه مبناهايي بايد باشد؟
تاکید بر دو محور مي تواند ضامن دریافت بهترین نتیجه از این کنگره باشد. اول اينكه داده های خروجی این کنگره باید به جای آنکه مرثیه خوانی باشد در برگیرنده ریشه های اصلی و پشتیبانان واقعی تروریسم علیه جمهوری اسلامی بوده و دوم اینکه این تروریسم چه میزان به ما آسیب زده است. در انتها باید حول این دو محور جایگاه جمهوری اسلامی را به عنوان یکی از بزرگترین قربانیان تروریسم در جهان مشخص کنیم.
به اعتقاد شما چه اقداماتی باید در مقابل تروریستهایی که در غرب پناه گرفته اند، انجام بگيرد؟
با اینکه دولت های غربی حامیان جدی تروریسم و گروهک های تروریستی هستند اما اگر قوانین حقوقی این کشور ها و قوانین حقوق بین الملل را خوب بشناسیم می توانیم از آنها به به صورت ابزاری استفاده کرد تا حداقل این گروهک ها در اروپا و آمریکا فعالیت میدانی علیه جمهوری اسلامی نداشته باشند. حتی اگر قوانین این کشورها و قوانین بین المللی برای محدودیت این گروهک ها به کار نیاید اما می توان از آنها به عنوان مانعی برای کاهش فعالیت این گروهک ها استفاده کرد.
