جوسازي و كارشكنيهاي غيرفوتبالي از سوي عربها و به ويژه سعوديها قصه تازهاي نيست. به ياد نداريم يكي از تيمهاي فوتبالمان با عربها بازي كند و خبري از حاشيهسازي نشود. منتها اين بار عربستان پايش را حسابي از گليمش درازتر كرده و اعتقادات شيعيان را زير سؤال برده. البته در اين ميان نبايد از اقدام نسنجيده مديرعامل استقلال كه همواره دم از مديريت حرفهاي فوتبال ميزند به سادگي گذشت. داستان از جايي شروع شد كه علي فتحاللهزاده پس از حضور تيم الهلال در ايران ناگهان سر از سفارت عربستان در تهران درآورد. اين طور كه گفته ميشود سفارت عربستان مراسم ويژهاي براي كاروان الهلال ترتيب داده بود و جناب فتحاللهزاده نيز بدون در نظر گرفتن مصلحتهاي سياسي و فوتبالي خود را به سفارتخانه رساند. اينكه براي چه؟ سؤالي است كه هنوز كسي نتوانسته پاسخ مناسبي براي آن پيدا كند.
درست از همين جا بود كه سعوديها احساس مهم بودن كرده و شيطنتهايشان را طبق برنامه شروع كردند. اعتراض به نحوه مهماننوازي ايرانيها، طنينانداز شدن نام خليج هميشگي فارس در ورزشگاه و از همه مهمتر به دست داشتن پرچمهاي مزين به نام مبارك ائمه اطهار تمام آن چيزي است كه الهلاليها و سركردههايشان به گوش مسئولان AFC رساندهاند. پاسخ ما به عربستان و آنها كه فكر ميكنند با گردن كلفتي ميتوانند ما را از گفتن يا حسين(ع) يا زهرا(س) و خليج فارس بترسانند هم كاملاً واضح و روشن است: «ما از اعتقادات و مواضع خود كوتاه نميآييم».
اما مدير عامل استقلال كه از ترس و شايد هم خجالت روزه سكوت گرفته و ديگر خبري از مصاحبههاي بلند بالاي روزانهاش نيست؛ آقاي به اصطلاح دكتر! يك سؤال ذهن تمام مخاطبان، علاقهمندان و هواداران فوتبال را به خود مشغول كرده و آن اينكه روي كدام عرف بينالملل و سنت فوتبال در سفارت عربستان حاضر شديد تا آنها اينگونه گربه رقصاني كنند، كدام مدير فوتبالي در دنيا را سراغ داريد كه وقتي تيمش با تيم كشوري ديگر مسابقه داشته باشد شب قبل از مسابقه سر از سفارت كشور رقيب در بياورد؟
چه اتفاقي رخ داده بود كه بايد به سفارت عربستان ميرفتيد، آيا ارزش اين را داشت كه امروز علاوه بر شكست متهم به هزار و يك چيز ديگر هم بشويد. متأسفانه فتحاللهزاده در بدترين زمان ممكن بدترين ضربه را به خود و فوتبال ايران زد و اين اجازه را به عربستانيها داد تا اعتقادات ايران و ايراني را زير سؤال ببرند. آنها هرچه دلشان خواست عليه ما گفتند، در ايام فاطميه به فاطمه (س) و حسين (ع) توهين كردند و مهماننوازي ايرانيها را زير سؤال بردند و در عين ناباوري ما هنوز هيچ واكنشي از فتحاللهزاده نديدهايم.
البته اظهارات فتحاللهزاده در حال حاضر مهم هم نيست، مهم اين است كه ما به اعتقاداتمان پايبند هستيم و اين بار نيز مانند گذشته كارشكني و جنجالسازيها را پشت سر ميگذاريم. اما آنچه انتظار داريم، تيزبيني و موقعيت سنجي مديران ورزشي كشور است كه متأسفانه اين بار شاهد آن نبوديم. اميدواريم آخرين بار آن باشد.
