سعيد احمديان | قابل پيشبيني بود، عربستانيها پس از اتفاقات بازي استقلال و الهلال براي محروم كردن آبي پوشان دست به كار شدهاند. آنها پرتاب ترقه در جريان بازي را همراه با ادعاهاي واهي ديگري، مانند ميزباني نامناسب در گزارشي تنظيم كردهاند و به كنفدراسيون فوتبال آسيا و فيفا ارسال كردهاند.
حتي برخي مقامات الهلال پا را فراتر گذاشتهاند در ادعايي خندهدار عنوان كردهاند جانشان در ايران در خطر بوده و طي شكايتي از فيفا خواستهاند تا با باشگاه استقلال برخورد كند. البته اينگونه حاشيهسازيها از سوي عربستانيها اقدامي نيست كه باعث تعجب شود. با توجه به سابقهاي كه از مسئولان فوتبال عربستان و ساير كشورهاي عربي وجود دارد آنها همواره منتظر كوچكترين بهانه براي حاشيهسازي و به راه انداختن جنگ رواني عليه تيمهاي ديگر هستند، موضوعي كه در اتفاقات پس از بازي استقلال و الهلال در آزادي به خوبي قابل مشاهده است.
به همين خاطر هم قابل پيش بيني است كه الهلاليها با بزرگ كردن اتفاقاتي كه در جريان بازي سه شنبه گذشته رخ داده به دنبال جوسازي عليه استقلال در ادامه بازيهاي ليگ قهرمانان باشند. با توجه به وضعيت الهلال در گروه D، آنها براي اينكه هنوز شانس صعود داشته باشند و بخواهند جزو تيمهاي صعودكننده باشند ميخواهند هر طور شده حتي از راههاي غيراخلاقي و حاشيهسازي رقيبشان را از ميدان به در كنند؛ سناريويي كه آنها پس از مسابقه برگشت با استقلال كليد زدهاند در همين چارچوب با بزرگنمايي اتفاقاتي كه در آزادي افتاد و قصد دارند با مظلومنمايي و اين ادعا كه جانشان در خطر بوده خواستار محروميت استقلال از بازيهاي خانگي شوند. توپ پر عربستانيها در شكايت از استقلال را بايد در رفتار تماشاگران در ديدار سه شنبه جست و جو كرد. رفتار غير حرفهاي برخي هواداران كه باعث شده تا حالا باشگاه الهلال با طرح شكايت عليه استقلال، ادعاهاي واهي را مطرح كند. پس از گل خوردن استقلال بود كه دو نارنجك وحشتناك به فاصله كوتاهي در پشت دروازه دو تيم منفجر شد و پرتاب اين نارنجكها جلوي چشم ناظر كنفدراسيون فوتبال آسيا فرصتي را در اختيار نماينده عربستان قرار داده تا با سوءاستفاده به دنبال حاشيهسازي براي شاگردان قلعهنويي باشند.
البته مدتي بود از پرتاب ترقه در ورزشگاهها خبري نبود و تصور ميشد تماشاگر فوتبال ايران با درك شرايط حساس، به خصوص بازيهاي بينالمللي، به سمت پرهيز از چنين حركتهايي قدم بر ميدارد اما حاشيههاي مسابقه سه شنبه شب دوباره زنگ خطر را به صدا در آورده است، زنگ خطري كه ميتواند يك هشدار جدي به مسئولان فوتبال از فدراسيون گرفته تا باشگاهها باشد. آخرين بار كه ايران، طعم تلخ محروميت آن هم به خاطر پرتاب ترقه توسط تماشاگران را چشيد به بازي ايران و كره شمالي در انتخابي جام جهاني ۲۰۱۰ بر ميگردد و حالا دوباره اين خطر بيخ گوش فوتبال ايران قرار گرفته است، خطري كه از اقدامات نسنجيده برخي تماشاگران نشأت ميگيرد.
البته در سالهاي گذشته اقداماتي در راستاي فرهنگسازي روي سكوها صورت گرفته تا اينگونه ناهنجاريها در ورزشگاههاي ايران به حداقل برسد. توجيه تماشاگران كه اينگونه حركات ميتواند مجازاتهاي سنگيني براي فوتبال ايران داشته باشد شايد از اولين اقداماتي است كه در اين رابطه انجام شد. با اين حال به نظر ميرسد اين اقدامات و كارهاي فرهنگي و آموزشي كافي نبوده و معضلات فرهنگي در ورزشگاههاي ايران مانند پرتاب نارنجك، ترقه و همچنين فحاشي به بازيكنان و مربيان حريف هنوز در استاديومها به چشم ميخورد. وقتي اين اتفاقات در حاشيه بازيهاي بينالمللي و ملي رخ ميدهد بازتاب آن بيشتر هم ميشود و به وجهه فوتبال ايران در بين ساير كشورها ضربه ميزند و آن را مخدوش ميكند.
بازي با الهلال آخرين نمونه آن بود كه باعث جوسازي عربستانيها عليه ايران شده است. براي جلوگيري از اين اتفاقات بايد جديتر از گذشته به مسائل فرهنگي در بين تماشاگران توجه كرد، وظيفهاي كه با توجه به پسوند فرهنگي باشگاهها در برنامههاي اصلي آنها بايد گنجانده شود. البته در اين بين از نقش فدراسيون فوتبال به عنوان متولي فوتبال هم نبايد گذشت. اين در حالي است كه به نظر ميرسد توجه به آموزش تماشاگران و فرهنگسازي كه بايد جزو اولويتهاي باشگاهها و فدراسيون باشد به فراموشي سپرده شده تا حركت چند تماشاگر خاطي در جريان بازي استقلال و الهلال بهانه به دست عربها بدهد و زمينه سوءاستفاده آنها را فراهم كند.
