خيلي از آن روزها نگذشته. مثل دهه۶۰ و ۷۰ نيست كه اگر به خودمان بياييم و به عقب برگرديم، ببينيم ۲۰، ۳۰ سال است كه از آن گذشته. همين چند سال پيش بود كه شايد به زور بشود گفت سه، يا چهار سال از آن گذشته كه مجتبي جباري، هافبك سربه زير آبي پوشان، لقب پسر خوب فوتبال را به خود اختصاص داد. پسري ساكت و آرام كه كسي از او هيچ حاشيه و تنشي به ياد نداشت. البته كمي هم سرد بود و عدهاي هم حتي تصور ميكردند دافعه دارد. اما نه، دافعهاي در كار نبود. همه و همهاش يك پسر خوب و سربه زير و آرام بود كه خيلي زود، جاي خود را در دل اهالي فوتبال باز كرده بود و ديگر تنها محبوب استقلاليها نبود، چراكه هم از نظر فني نمرهاش ۲۰ بود و هم اخلاقي. شايد هم براي اين بود كه همه چيز برايش فوتبال و پول و شهرت آن نبود. چند سال بيشتر نگذشته اما جباري آنقدر تغيير كرده كه حالا همه را شگفتزده ميكند. آنقدر كه ميمانيم او همان پسر خوب فوتبال است؟پسرخوبي كه كار به جايي رسيده كه اگر توجيهي پيدا نكند، به بيراهه ميزند!
جنجالهاي جباري طي چند سال اخير انگشت شمار نيست اما آنچه كه بعد از بازي با الهلال عربستان از او شنيديم، حرفهايي نبود كه از جباري انتظار داشته باشيم. شايد اگر بازيكن ديگري اين حرفها را ميزد، اين قدر دردمان نميآمد اما وقتي جباري در حمايت از عربستانيها در ميآيد تا عملكرد ضعيف تيمش را توجيه كند، به حال فوتبالي كه پسركان خوبش به اين زودي تغيير ميكنند، تأسف خورديم.
در شرايطي كه عربهاي حاشيه خليج هميشه فارس، از هر فرصتي براي بيان نام جعلي خودشان بهره ميبرند و از هيچ كارشكني فروگذار نيستند، پشتيباني جباري از عربستانيها و ايستادن به ناحق برابر هواداران استقلال، چيزي نيست كه بتوان به راحتي از آن گذشت.
جباري، مثل هر ايراني ديگري، از حساسيت براي مردم كشورش در حفظ وجب به وجب خاك و نام ايران اسلامي و خليج فارس با خبر است و به خوبي ميداند مردم اين سرزمين از هيچ فرصتي براي مقابله با كارشكني اعراب در اين خصوص نميگذرند و اين حق طبيعي آنهاست كه در خانه خود، نام خليج هميشه فارس را به حمايت از خاك كشورشان فرياد بزنند. همانطور كه اعراب از هيچ فرصتي براي پيش بردن مقاصد خود نميگذرند. اما چه ميشود كه در مقابله با آنها، از بين همه توجيهات، دست روي مسئلهاي ميگذارد كه نه فقط حساسيت هواداران استقلال كه حساسيت همه مردم ايران است. جباري در حالي حق به جانب برتري ميزباني عربستانيها را به خاطر دو دقيقه اعتراض بر سر هواداران استقلال ميكوبد كه هنوز هم نميفهميم منظور او از ميزباني برتر چيست؟انتظار چندين ساعته در فرودگاه عربستان، طي كردن پر مخاطره فاصله بين فرودگاه تا هتل، انگشت نگاريهاي توهينآميز در بدو ورود به عربستان يا ميزبانيهاي پر حرف و حديث در زمين بازي؟
عربستانيها قبل از ورود به ايران دست به فرافكني زده و تهديد به شكايت به فيفا را مطرح كرده بودند. حال آنكه از هرچه كه بگذريم، (انگشت نگاري، معطلي در فرودگاه و. . . . )از جو نامناسب ورزشگاههاي كشورهاي عربي در ميزباني با ايرانيها نميتوانيم بگذريم. حال چه ميشود كه جباري، بازيكني كه روزهايي نه خيلي دور، به خاطر اخلاقش زبانزد خاص و عام بود و محبوب دل مردم، حالا به حمايت از عربها، برابر احساسات مردم كشورش ايستاده و به فرياد زدن نام خليج فارس حساسيت نشان داده و ميزباني عربستان را به رخ هواداران استقلال ميكشد؟
هيچ دوست نداريم فكرمان در مورد جباري كه روزي پسرخوب فوتبال بود به بيراهه برود، اما وقتي او خود به بيراهه ميزند و اين گونه متعجبمان ميكند، نميتوانيم فرضيههايي را كه در ذهنمان جرقه ميزند، ناديده بگيريم. آرزو ميكنيم مسئله ديگري در بين نباشد و جباري فقط بيش از حد احساساتي شده كه با حرفهايش اينگونه همه را متعجب كرده است!
