ایسنا: کفش از آن دسته اقلامی محسوب می شود که تقریبا هیچ نظارتی روی بازار آن وجود ندارد و هیچ کدام از سازمانهای نظارتی مانند سازمان حمایت مصرف کنندگان و تولیدکنندگان نیز درباره قیمت ها در بازار کفش پاسخگو نیستند.
به این ترتیب می توان انتظار داشت که قیمت ها در بازار کفش صرفا براساس دلخواه فروشنده تعیین می شود. موضوعی که یک تولیدکننده کفش نیز بر آن صحه میگذارد.
صفری در گفت وگو با خبرنگار ایسنا با اشاره به حاشیه سود بعضا تا ۱۰۰ درصدی برخی فروشندگان کفش می گوید: هماکنون تفاوت قیمت تمام شده تولید کفش و قیمت این محصول در بازار بسیار زیاد است. چرا باید فلان مغازهدار بعضا از کنار فروش یک جفت کفش ۵۰ و یا حتی تا ۱۰۰ درصد سود کند؟ وقتی بسیاری از مواد اولیه تولید کفش داخلی است چرا قیمت ها باید یکباره اینقدر زیاد شود؟ این به خاطر سوءمدیریت در فرایند تامین مواد اولیه تولید است.
وی می افزاید: در زمانی که میرکاظمی وزیر بازرگانی بود من پیشنهاد کردم که در چهار نقطه شهر تهران چهار مغازه در اختیار تعاونی کفاشان تهران قرار بگیرد. در صورتی که این کار انجام میشد من قول میدهم ما میتوانستیم قیمت کفش را در بازار به نصف قیمت در باغ سپهسالار برسانیم.
او با اشاره به گرانفروشیهای بیسابقه در بازار کفش می گوید: میتوان با تقویت تعاونی های تهیه و توزیع مواداولیه به شدت از هزینههای تولید کفش کاسته و جنس ارزان قیمت را در اختیار مردم قرار داد.
به گفته صفری در شرایط کنونی هر فروشنده و یا تولیدکنندهای بتواند جنس ارزانتر در اختیار مردم قرار بدهد برنده واقعی است چرا که میتواند حجم بیشتری از تقاضا را بهدست آورد.
اما این تولیدکننده کفش در حالی از حاشیه سود ۱۰۰ درصدی برخی فروشندگان کفش خبر می دهد که بسیاری از فروشگاه های کفش این روزها روی در مغازه خود علامت حراج فوق العاده را حک کرده اند. حراجی هایی که بعضا با ارقام عجیب و غریبی مانند ۵۰ تا ۶۰ درصد نیز همراه است. مشخص نیست سود این فروشندگان چقدر بالاست که حاضر می شوند در زمان حراج تا ۶۰ درصد از قیمت محصول خود را کم کنند؟!
