ديدن درگيري و كتككاري در مسابقات ورزشي براي ورزشدوستان كاملاً عادي شده است. انگار بياخلاقي و كتككاري هم مثل اشتباهات داوري جزئي از ورزش شده، بيآنكه كسي جلودار آن باشد و فكري براي حل اين معضل كند.
تقريباً هفتهاي نيست كه ليگهاي مختلف ورزشي اعم از فوتبال، واليبال، بسكتبال، واترپلو، تكواندو و... برگزار شود و اخبار سراسر حاشيهاي آنها منتشر نشود. فوتبال كه هميشه سردمدار حاشيهسازي بوده و هست.
ليگ برتر، جام حذفي و دسته يك هم فرقي نميكند. بازيكنان دو تيم چنان به جان هم ميافتند كه انگار دشمن خوني هستند. تازه تماشاگران نيز به كمكشان ميآيند تا نقشي در اين درگيريها ايفا كنند. مثل ديدار پيكان و ابومسلم در جامحذفي. واليبال را از ياد نبريم. از زماني كه واليبالمان جهاني شد گويا برخي تصور ميكنند در جنجالسازي نيز بايد جهاني شويم. در بازي پيشگامان و آلومينيوم همه از خجالت هم درآمدند، تماشاگر، مربي، بازيكن و خلاصه همه. در ليگ بسكتبال نيز بسكتباليستها خيلي حرفهاي با يكديگر درگير ميشوند و حتي به داوريها اعتراضهاي تندي ميكنند.
البته هنوز تماشاگران ليگ بسكتبال در هيچ مسابقهاي به داخل زمين هجوم نياوردهاند اما تا دلتان بخواهد با الفاظ زشت از تيم مهمان پذيرايي ميكنند. در ليگ تكواندو مربيان برخي تيمها آنقدر به داوريها معترض ميشوند كه از روي شياپچانگ اخراجشان ميكنند.
متأسفانه از اين دست اخبار حاشيهاي در ورزش كم نداريم و از آن بدتر اينكه مسئولان مربوطه تاكنون اقدامي درخور توجه براي جلوگيري از بروز اين اتفاقات انجام ندادهاند. به عنوان مثال جنجال اخيري كه در ليگ واليبال رخ داد. با گذشت چند روز از اين اتفاق كميته انضباطي فدراسيون واليبال اعلام كرده دوشنبه هفته آينده براي بررسي موضوع تشكيل جلسه ميدهد! يعني زماني كه آبها از آسياب افتاد. كميته انضباطي فدراسيون فوتبال نيز از اتفاقات افتاده در ديدار پيكان- ابومسلم تنها ابراز تأسف كرده، ابراز تأسفي كه به هيچ وجه دردي از فوتبال درمان نميكند. ساير رشتهها نيز دستكمي از نمونههاي ذكر شده ندارند. فقط چون كمتر در كانون توجهات قرار دارند از پاسخگويي به اذهان عمومي در اماناند.
تا بوده همين بوده، دعوا ميكنند، كتككاري ميكنند و پليس مجبور به دخالت ميشود آن وقت عدهاي در يك اتاق دور هم جمع ميشوند و به اصطلاح خود تشكيل كميته انضباطي ميدهند. البته خودشان از هر كسي بهتر ميدانند اگر روزي سه نوبت هم تشكيل جلسه بدهند با اين شيوه نميتوانند جلوي پيشرفت بياخلاقيها را بگيرند. شرايط هر روز بدتر از ديروز ميشود و اگر دير بجنبيم بايد منتظر فاجعههايي به مراتب بدتر از اتفاقاتي كه تاكنون رخ داده، باشيم. مسئولان ورزشي كه همواره دم از اشاعه فرهنگ ميزنند و كلي هم جلسه همانديشي و گردهمايي ترتيب ميدهند انگار فراموش كردهاند كه در اين جلسات چارهاي هم براي فرار از بداخلاقيهاي ورزشي پيدا كنند. تاكنون بارها و بارها در مورد علل ترويج ناهنجاريهاي فرهنگي در ورزشهاي مختلف صحبت بسياري مطرح شده و صاحبنظران بسياري نيز اظهارنظر كردهاند اما تا به امروز دواي دردي پيدا نشده. با رويهاي كه كميتههاي انضباطي فدراسيونها در پيش گرفتهاند هم بعيد است بتوانند از پيشرفت سريع ناهنجاريها جلوگيري كنند.
