این روزها شاهد بازگشت حجاجی هستیم که بعد از سالها انتظار به سفر معنوی حج تمتع مشرف شده که عموماً دارای سنین بالا هستند و این سفر فرصتی برای تزکیه روح و جسم آنان می باشد لباس دنیوی از بدن خارج کرده و احرام می بندند تا جامه ای سفید پوشیده و به دنیا و تعلقات آن پشت پا زنند ، پس چگونه است به محض بازگشت فراموش می کنند در چه سرزمین مقدس بوده اند؟
آیا فلسفه حج خالی شدن از تعلقات دنیوی نیست؟ چرا سفید و سیاه از سراسر دنیا بر دور یک خانه می گردند و دوش به دوش هم طواف می کنند تا بیعتی مجدد با خدای خود داشته باشند؟
چرا پس از بازگشت از این سفر معنوی با ولیمه هایی رنگارنگ و گاهی چندین مدل غذا بعنوان سور از مهمانان خود پذیرایی می کنند و این در حالی است که در همین شهر افرادی هستند که بخاطر فشار تورم، و تأمین نیازهای اولیه زندگی خود شبانه به جمع کردن کار تنهای خالی می پردازند و و یا به خاطر مشکل تآمین جهیزیه ، دختران خود را پشت خانه بخت نشانده اند؛ البته نمی خواهیم نقش حکومت را در این زمینه نادیده بگیریم. ولی بهتر است که چندین برابر هزینه سفر حج، برای ولیمه دادن خود خرج کند در صورتی افرادی هستند که به نان شب محتاحند، آیا خدا و امام زمان (عج) از این کارها و تجملات راضی هستند؟!
اینجاست که پی می بریم هنوز دچار فقر فرهنگی هستیم و فقط به خانه شیطان سنگ زده ایم ولی وسوسه های شیطان هنوز همراه است، شاید دستگیری از افراد نیازمند ثواب بیشتر از حج را در پرونده اعمال ما منظور کند! ایکاش سفر حج همراه با معنویت کامل باشد تا در آن تظاهر و ریا جائی نداشته باشد.
با امید به تحقق حکومت الهی حضرت مهدی (عج) و اجرای عدالت در سراسر گیتی.
