هشت سال جنگ تحميلي اگرچه هزينههاي انساني و مادي زيادي را بر مردم ايران تحميل كرد، اما بركات ارزشمندي را نيز براي نظام اسلامي به همراه داشت كه يكي از آنها توفيقات و دستاوردهاي ايران در عرصه صنايع دفاعي بود و سبب شد ارتباط معناداري ميان روحيات و ارزشهاي انقلابي با سختافزارها و ابزارهاي نظامي ايجاد شود.
براي درك اين دستاورد عظيم انقلاب اسلامي كه در ميان دستاوردهاي علمي و صنعتي ايران از بالاترين جايگاه برخوردار است و هم اكنون نيز به دليل تأثيرات شگرف آن در توانمنديهاي نيروهاي مسلح ايران به يكي از مؤلفههاي اصلي اقتدار ملي ايران تبديل شده است، مقايسه وضعيت گذشته با شرايط كنوني، تأثير حركت انقلاب اسلامي و تلاش انديشمندان ايران در اين عرصه را بيش از پيش آشكار ميكند.
قبل از پيروزي انقلاب اسلامي، هسته اصلي استراتژي دفاعي و ساختار و سازمان و تجهيزات دفاعي ايران مبتني بر الگوهاي غربي و به ويژه امريكايي بود. براي تحقق اين امر هم بيش از ۴۰هزار مستشار و تكنسين نظامي امريكايي در نيروهاي مسلح و صنايع دفاعي ايران با ارتش رژيم شاهنشاهي همكاري و در اصل آن را هدايت و مديريت ميكردند، به گونهاي كه حتي در اغلب بخشهايي كه تجهيزات پيچيده مونتاژ يا به كارگيري ميشد، صنعتگران و نظاميان ايراني اجازه حضور در آن كارگاهها و صنايع را نداشتند و حتي براي اينكه كاركنان ايراني از ماهيت و ساختار بسياري از تجهيزات آگاه نشوند، تغييرات آنها نيز در ايران انجام نميشد و معمولاً قطعات با اندك اشكالي تعويض يا براي تعمير به خارج از كشور فرستاده ميشد.
مبتني بر اين ساختار و سازوكار بود كه امريكاييها تصور ميكردند پس از اخراج آنها از ايران سازمانهاي نظامي ايران جزو اولين مجموعههايي خواهند بود كه با خروج آنها دچار فروپاشي شده و دولت ايران ناچار خواهد شد براي حفظ و بقاي خود آنها را بازگرداند و شايد يكي از دلايل آنها به اميدواري به دولت موقت مرحوم بازرگان هم همين بود چرا كه اگر (خوشبينانه) دلايل اصرار دولت موقت براي بازگرداندن هواپيماهاي F۱۴ را اين امر بدانيم، حتي از نظر اين دولت تكنسينها و افسران ايراني قادر به بهكارگيري اين تجهيزات و امكانات نيستند. اما انقلاب و جنگ ما به دليل روحيات استقلالخواهي و باور به توانمندي ايراني مسلمان ويژگيهاي خود را داشت. امام راحل عظيمالشأن در مورد بركات جنگ تحميلي ميفرمود: ما در جنگ به اين نتيجه رسيدهايم كه بايد روي پاي خود بايستيم و تنها در جنگ بود كه صنايع نظامي ما از رشد آنچناني برخوردار شد.
امام در همان سالهاي اوليه پيروزي انقلاب و آغاز جنگ تحميلي اين پيشرفتها را محصول تحريم دشمن ميدانست و تأكيد ميفرمود: بدانيد مادام كه در احتياجات صنايع پيشرفته، دست خود را پيش ديگران دراز كنيد و به دريوزگي عمر را بگذرانيد، قدرت ابتكار و پيشرفت در اختراعات در شما شكوفا نخواهد شد و به خوبي و عينيت ديديد كه در اين مدت كوتاه پس از تحريم اقتصادي همانها كه از ساختن هر چيز خود را عاجز ميديدند و از راه انداختن كارخانهها، آنها را مأيوس مينمودند، افكار خود را به كار بستند و بسياري از احتياجات ارتش و كارخانهها را خود رفع نمودند و اين جنگ و تحريم اقتصادي و اخراج كارشناسان خارجي تحفهاي الهي بود كه ما از آن غافل بوديم.
اكنون و با گذشت بيش از سه دهه از آن زمان، نشانههاي پايداري و استقامت را ميتوان در عرصههاي پيشرفته توليد تجهيزات و امكانات مورد نياز نيروهاي مسلح ايران ديد و به درستي ميتوان صنايع دفاعي ايران را كه نمونهاي از تلاش تلاشگران مؤمن در عرصه توليد و صنعت است، الگويي براي ديگر صنايع ايران دانست.
براي صنعتگراني كه در سالهاي آغازين انقلاب حتي از توليد سيمخاردار مورد نياز براي سنگرهاي دفاعي ناتوان بودند، تبديل شدن به برترين قدرت منطقهاي توليدكننده موشكهاي مختلف از جمله شهاب، سجيل، ثاقب، صياد، فاتح، زلزال و... نمونهاي از قابليتها و ظرفيتهاي انقلاب اسلامي است و امروز صنعت دفاعي كشور مبتني بر همان رهيافتها در بستر هدايتهاي ولايت فقيه به نماد تبلور شايستگي ملت ايران و اقتدار ملي ايران تبديل شده و همراهي و هماهنگي آن با آمادگيهاي نظامي و روحي و معنوي نيروهاي مسلح جمهوري اسلامي ايران به مؤثرترين عامل بازدارنده در برابر تهديدات دشمنان عليه نظام اسلامي تبديل شده است.
