قدر بدانيم قدر الهي را

در مساجد، تكايا، حسينيه‌ها و خانه‌ها غوغايي برپاست. شب‌هاي قدر كليد خورده است و مؤمنان ميهمان ماه الهي، قدر را به احيا نشسته‌اند تا قدر خود را رقم بزنند و قيمت خويش را به محاسبه بنشينند. چه شب‌هايي است اين شب‌ها و چه عظمتي يافته است اين لحظات كه مزين به نام مولاي قدرشناسان، علي(ع) است. 

معنويتي كه در اين شب‌هاست از جنسي ديگر است؛ رايحه‌اي منحصر به فرد دارد و جايگزيني براي آن نيست. گويي بي‌پرده‌تر از هميشه مي‌توان با خدا راز و نياز كرد در اين شب‌ها. گويي خداي رحمت در اين شب‌ها نزديك‌تر از نزديك است به روح و جان ما؛ روح و جان‌هايي كه ملول و آزرده و رميده است و در اين شب‌ها به رهايي و آرامش مي‌رسد. يك سال پيش در چنين شب‌هايي، بعضي عزيزان ما زنده بودند اما امسال را به شب قدر نرسيده‌اند. زمان همچون ابر، آرام و بيصدا در گذر است و تضميني نيست مانايي و بودن ما تا شب‌هاي قدر سال آتي. پس آيا نبايد قدر بدانيم اين قدر الهي را؟!