بازيهاي المپيك به عنوان بزرگترين رويداد در عرصه جهان ورزش همواره چشمهاي بسياري از مردمان جهان و ورزشكاراني كه بنا به دلايل كاملاً فني نتوانستهاند سهميه حضور در اين مسابقات را كسب كنند به خود جلب ميكند، اما اين تنها بخشي از توفيقات اين بازيهاي بينالمللي كه هر چهار سال يكبار جهان را به مدت ۱۷ روز مسحور خود ميكند نيست، المپيك طي ۵۰ سال اخير به محلي براي بيان اعتراضها، ديدگاهها و حتي نظريههاي سياسي و اجتماعي متعددي به عنوان مانيفستهاي نگرشهاي زندگي مدرن تبديل شده است.
از اعتراض دوندگان سياهپوست امريكايي در بازيهاي المپيك ۱۹۶۸ مكزيكوسيتي به تبعيضنژادي گرفته تا كشته شدن ۱۱ ورزشكار رژيم اشغالگر قدس در المپيك مونيخ ۱۹۷۲ در جهت اعتراض به اشغالگري اراضي فلسطين يا انفجار بمب در افتتاحيه بازيهاي المپيك آتلانتا در سال ۱۹۹۶ و كشته شدن سه نفر از حاضران در اين جمع به بهانه درگيريهاي احزاب سياسي در امريكا. يكي از قهرماناني كه در بازيهاي المپيك سال جاري در لندن، علاوه بر آنكه افتخار حمل پرچم كاروان كشورش را به عنوان شايستهترين عضو اين كاروان ورزشي با خود يدك ميكشد لائورا فلسل كولوويچ (Laura Flessel- Colovic) قهرمان و برنده پنج مدال المپيك اسلحه «اپه» رشته شمشيربازي بانوان است. اين قهرمان ۴۰ ساله و چپ دست با وجود سن بالايش به عنوان يكي از اميدهاي تيم كشور فرانسه جهت كسب مدال در بازيهاي المپيك لندن به شمار ميرود. وي همچنين به تازگي از سوي «شانتال ژوآنو» (وزير ورزش كشور فرانسه) به عنوان مدير كميته مبارزه با نژادپرستي در فدراسيون ورزش اين كشور منصوب شده و قرار است نخستين اقدامات خود در راه مبارزه يا معضل نژادپرستي را از بازيهاي المپيك لندن آغاز كند.
خانم فلسل! فراز و فرودهاي بسياري را در بازيهاي المپيك تجربه كردهايد اما مسابقات ۲۰۱۲ لندن براي شما يك المپيك ويژه است، اينطور نيست؟ من در سال ۱۹۹۶ در بازيهاي المپيك آتلانتا براي نخستين بار حاضر شدم و در همان سال در دو رده انفرادي و تيمي مدال طلاي اسلحه «اپه» را به دست آوردم. در بازيهاي ۲۰۰۰ سيدني به دليل مصدوميتهاي متعدد تنها يك مدال برنز انفرادي به دست آوردم و در المپيك ۲۰۰۴ آتن نقره انفرادي و برنز تيمي را به كسب كردم. در ۲۰۰۸ پكن به دليل مصدوميتي كهنه توان حضور در اين رقابتها را از دست دادم و در بازيهاي ۲۰۱۲ لندن نيز براي آخرين تجربهام در المپيك حضور دارم.
حمل پرچم كشور فرانسه پيشروي كاروان ورزشي اين تيم تا چه حد برايتان ارزش داشت؟ پاسخ به اين سؤال مانند اين نكته است كه از «گاگارين» (يوري گاگارين نخستين فضانورد جهان كه پا به كره ماه گذاشت) بپرسيد قدم گذاشتن روي كره ماه تا چه حد براي تو ارزش داشت؟! (ميخندد). من نميدانم «گاگارين» بعد از قدم گذاشتن روي كره ماه چه احساسي داشت اما ايمان دارم وقتي به عنوان نماينده كشور فرانسه و پرچمدار تيم اين كشور در رژه بازيهاي المپيك پيشروي كاروان تيم حركت ميكنم، احساسم بيشتر از وقتي است كه «گاگارين» پا به روي كره ماه گذاشت.
شما به عنوان مدير كميته مبارزه با نژادپرستي وزارت ورزش فرانسه انتخاب شديد و شنيدهايم كه نخستين فعاليتهاي خود را در المپيك سازماندهي كردهايد؟ ميدانيد بسيار تأسفانگيز است كه بازيهايي به وسعت المپيك گاهي به دلايل تعصبات مغرضانه معدودي از افراد، چه ورزشكار و چه سياستمدار آنچنان تحت تأثير قرار ميگيرد كه روح حاكم بر اين رقابتها را خدشهدار ميكند. من به عنوان يك ورزشكار سياهپوست بارها در مسابقات مختلف بينالمللي و حتي داخلي مورد اهانت قرار گرفتهام و اين در قارهاي مانند اروپا كه خود را قارهاي آزاد و دموكرات ميداند بسيار غم انگيز است. ما در اين كميته تعداد ۴۰ عضو داريم كه ۲۰ نفر به مسئله آموزش و نيمي ديگر به نظارت بر موارد قانوني در مسابقات و سالنهاي ورزشي نظارت دارند.
در المپيك لندن دقيقاً چه اقداماتي را انجام خواهيد داد؟ واقعيت آن است كه كار ما در المپيك لندن تازه آغاز ميشود. ميخواهيم در اين مسابقات شعار برابري و مساوات انساني را بار ديگر با تمام قدرت عنوان كنيم و تأكيد داشته باشيم كه برتري ورزشكاران به مسائل رنگين پوستي و نژادي نيست و تنها تمرين، آمادگي جسمي و روحي و قدرت بالاي فردي و تيمي است كه ميتواند حكم به پيروزي يا شكست يك قهرمان يا يك تيم دهد.
نظرتان درباره رسوايي فدراسيون ورزش فرانسه در ارتباط با مسائل تبعيض نژادي چيست؟ ببينيد همه انسانها اشتباه ميكنند و در اين ميان مطرح كردن برخي از گفتهها و ادعاهاي مقامات بلند پايه فدراسيون ورزش فرانسه در نشستي كه نوامبر سال گذشته برگزار شد درباره اجراي طرحي جهت كاهش تعداد بازيكنان دو مليتي در آكادميهاي جوانان اين كشور مسئلهاي نادرست بود كه توسط رسانهها بسيار اغراقآميز بازتاب داده شد.
هنوز هم از اينكه شما را با لقب «زنبور» (لقبي كه به فلسل به دليل ضربههاي محكمش در مسابقات شمشيربازي كه بر تن حريفان وارد ميكرد در المپيك ۱۹۹۶ آتلانتا داده شد) صدا كنند ناراحت ميشويد؟ (ميخندد) نه به هيچ وجه! اما مطمئن هستم كه به عنوان يك انسان دوست ندارم جنس وارد كردن ضربههاي شمشيرم در مسابقات به نيش زنبور تشبيه شود! در مسابقات آتلانتا وقتي مطبوعات اين لقب را براي من در نظر گرفتند ميخواستم با تمام سرعت از قاره امريكا خودم را به فرانسه برسانم و تمام نويسندگان را با ضربههاي شمشيرم ادب كنم! اما بعدها آموختم كه اين القاب براي مردم و خوانندگان كه مهمترين حاميان من در تمام طول دوران فعاليتم بودند جذابيت خاصي دارد و به همين جهت ديگر با شنيدن اين لقب از كوره در نميروم.
جنجاليترين جمله شما در طول زندگي حرفهاي و ورزشيتان اين بود كه خطاب به همه شمشيربازان جهان بعد از قهرماني در مسابقات جهاني «اپه» در سال ۲۰۰۷ گفتيد «شمشيربازي براي شما نان نميشود!» هنوز هم به اين جمله اعتقاد داريد؟ با تمام وجودم! وقتي به رشتههاي ورزشي و ورزشكاران آنها مانند فوتبال تا اين حد پول تزريق ميشود و من به عنوان قهرمان جهان براي ادامه زندگيام مجبور ميشوم در يك آژانس هواپيمايي در پاريس كار كنم، مشخص است چيزي كه در اين ميان وجود ندارد عدالت است! هنوز هم با قدرت اعلام ميكنم كه: «شمشير بازي براي شما نان نميشود!». اما كاري از دست من بر نميآيد چرا كه با تمام وجود به آن عشق ميورزم.
منبع: www. fencing. net
