مدتهاست که کرمانی ها از بحران خشکسالی و کم آبی می نالند و هر بار هم بروز اتفاقی چون شکستن سد و مخازن ذخیره آب وپیشامدهایی از این دست، مزید بر علت می شود و آنها را تشنه و تشنه تر می سازد. اما کاش فقط همین بود و می شد بازهم خشکی لب کویر را از چشم آسمان دید، چرا که این بار وجود معدنی که می تواند برای هر منطقه ای سرشار از برکت و رونق باشد، زمین های کشاورزی اهالی روستای داوران رفسنجان را خشکانده و خواب آسوده را از چشمانشان ربوده!
فرار از انفجار های مداوم!
از وقتی یادمان می آید زندگی در روستا با آب و هوای پاک و آرامش و سکوت و طبیعت باصفایش تعریف می شد و روستاهای سرسبزهر استان مکان امنی بود برای فرارشهرنشینان از آلودگی ها و سر و صدای زندگی شهری! اما حالا به لطف تلاش مسئولان برای اشتغالزایی و توسعه اقتصادی و البته ارتقا سطح کیفی زندگی روستاییان! درروستای داوران رفسنجان دیگرنه از آرامش خبری هست و نه ازآبادانی و سرسبزی! صدای انفجارهای مکرر و مهیب، جای آرامش و سکوت روستای داوران را گرفته و عملیات حفاری معدن سنگ آهن موجب لرزش مکرر شیشه های قاب چوبی و ترک خوردگی دیوارهای بیش از ۱۰۰خانه شده است. صداهای گوشخراشی که وقت و بی وقت وحشت را دردل اهالی این روستا می نشاند، آنها را ازخانه و دیارشان گریزان کرده و شاید در صورت ادامه این روند، در آینده ای نزدیک، داوران خالی از سکنه شود و جمعیت ۲ هزار نفری آن به روستاها و شهرهای اطراف پناه ببرند. سوال اینجاست که آیا در هنگام انجام مطالعات مکان سنجی این معدن، بررسی های کارشناسانه صورت گرفته و آیا علاوه بر سود اقتصادی بهره برداران و مسئولان مربوطه، شرایط زندگی و آسایش و امرارمعاش ساکنان منطقه نیزدرنظر گرفته شده است؟!
گل بود به سبزه نیز آراسته شد!
انفجارهای مکرر در معدن سنگ آهن داوران و ایجاد آلودگی صوتی و در پی آن افزایش نگرانی ها و کاهش امنیت خاطر و آرامش پیر و جوان و زن و مرد این روستا، تنها مشکلی نیست که در اثر بی توجهی مسئولان و کارشناسان مربوطه گریبان اهالی را گرفته، بلکه در یک سال گذشته با کشف این معدن بر روی رشته قنات اصلی آب آشامیدنی و زراعی روستای داوران ۱۵۰ هکتار از زمین های زراعی این روستا در معرض خطر کم آبی قرار گرفته است. آب قنات داوران تا چند سال پیش به عنوان بهترین آب در کل منطقه رفسنجان شناخته میشد و امروز وجود این معدن سبب کم شدن بیش از نیمی از آب مورد نیاز کشاورزان و وارد شدن ضربه جدی به محصولات این منطقه شده است. با توجه به اینکه شغل و پیشه اهالی این روستا ازقدیم الایام کشاورزی و باغداری بوده و درآمد تمام ساکنین آن صرفا از کاشت صیفی جات، سبزی و درختان میوه از جمله انجیر، هلو و زردآلو تامین می شود، مشکل کم آبی پیش آمده دراثر پیدایش این معدن خسارت مالی جبران ناپذیری به کشاورزان و باغداران تحمیل کرده و نومیدی و نگرانی تنها دسترنج زحمات چندین ساله شان شده است! معدنی که قرار بود رونق اقتصادی برای منطقه به ارمغان آورد و با ایجاد اشتغال به زندگی جوانان سر و سامان دهد حالا خود به معضلی تبدیل شده که دست داورانی ها را خالی و نفسشان را به شماره انداخته است!
معدن مجوز دارد!
در حالی که اهالی داوران برای رسیدگی به وضعیتشان به این در و آن در می زنند تا شاید ریشه مشکل پیدا شود و قبل از وقوع اتفاقات بدترعلاجی بیابند، مسئولین مربوطه با بهانه تراشی و توجیه، این مسئولیت را از گردن خود برمی دارند! شاهین حریری سرپرست اداره صنعت، معدن و تجارت رفسنجان با تایید مشکلات پیش آمده به «جوان» گفت: « گله مندی مردم داوران از فعالیت این معدن از ماه های آخر سال گذشته به صورت جدی تری مطرح شد و طبق گزارشات رسیده به این سازمان، پیدایش این معدن به قنات اصلی خسارت وارد کرده و به همین دلیل بهره بردار این معدن توافق کرد که تا بررسی کارشناسان اداره آبیاری استان کرمان و اعلام نتیجه قطعی، کار متوقف شود». حریری با بیان اینکه از نتیجه این برنامه اطلاعی نداریم، افزود: «تا آنجا که به اداره صنعت، معدن و تجارت رفسنجان مربوط است این معدن با بررسی های کارشناسانه و مطالعات دقیق اقدام به انجام عملیات حفاری کرده و از نظر مراجع قانونی تمام فعالیت ها بر اساس مجوز انجام می شود».
نامه ها را باد برد!
طبق گفته اهالی این روستا از زمان آغازعملیات حفاری در این معدن، مردم به طور مداوم اعتراض خود را نسبت به فعالیت های زیانبارآن اعلام کرده و مسئولین هر بار با یک بهانه ای، بی جوابشان گذاشته اند و ظاهرا سود و منفعت حاصل ازاین معدن نسبت به آسایش و رفاه اهالی در اولویت است. علی باقری رئیس شورای اسلامی روستای داوران نیز با ابراز نگرانی از وضع موجود این روستا گفت:« در یک سال گذشته با پیدایش این معدن، اهالی روستا به دلیل اخلال در آرامش و خسارتهای عظیم معدن به نهاد ریاست جمهوری، وزیر صنعت، معدن و تجارت و استاندار کرمان نامه دادهاند و خواستاررسیدگی به این امر شدند که تاکنون هیچ مسئولی برای این امرپاسخگو نبوده است». ظاهرا نامه های روستاییان با گذشت بیش از یک سال هنوز در راه است و شاید به مقصد رسیده اما مجالی برای خواندنش پیدا نشده است! انگار داورانی ها هنوز ناامید نشده اند چرا که در اولین ماه سال جاری نیز برای چندمین بار در جلوی درب فرمانداری رفسنجان تجمع کردند تا شاید این بار به چشم مسئولین بیایند و کسی به خواسته شان رسیدگی کند!
آخرین دادرس!
ظاهرا آخرین مامنی که داورانی ها برای رسیدگی به شکایاتشان چندین بار به آن متوسل شده اند، فرمانداری رفسنجان بوده که البته در آخرین تجمعشان در مقابل درب این اداره راه حلی پیشنهاد شد و آن هم تعطیلی موقت و دو هفته ای معدنکاران بود تا شاید مسئولین مجالی برای اندیشیدن بیابند! حالا بماند که مهلت تمام شده و هنوز از راهکار خبری نیست که نیست! یکی از مسئولین فرمانداری که بنا به دلایلی نامشخص ازفاش شدن نامش اجتناب کرد در جواب پیگیری های «جوان» گفت: «در جواب اعتراضات مردم قرار شد فعلا کار تعطیل شود تا بعد»! همه خوب می دانیم منظور این مسئول از کلمه «بعد» چیست! وی در نهایت با گفتن این جمله که «هنوز به فرمانداری خبری ابلاغ نشده است» آب پاکی را روی دستمان ریخت و به تماس خاتمه داد! شاید انتظار نابجایی است که از مسئولین فرمانداری یک شهر بخواهیم برای انجام وظیفه تعریف شده اش زمان بگذارد یا حداقل کمی برای روشن شدن افکار عمومی در مورد مشکلات منطقه و برنامه هایشان جهت مرتفع سازی آن حرف بزنند!
