هرچند مقايسه وضعيت رشته موفقي چون واليبال و اوضاع و احوال آن با آنچه در فوتبال ميگذرد قابل قياس نيست، اما از آنجا كه به هر حال واليبال هم جزئي از ورزش كشور به حساب ميآيد و در ورزش كشورمان به هيچ عنوان نميتوان روي فردا حساب باز كرد بد نيست حالا كه فدراسيوننشينان واليبال با درايت و كاربلدي كاري كردهاند كه واليبال ايران حالا به سكوهاي جهاني ميانديشد آنها متوجه خطرات و حاشيههايي كه از اين به بعد با چهرهاي متفاوت از گذشته به سراغشان ميآيد اندكي آشنا كنيم.
فوتبال ايران درست از روزي ضربه خورد كه خود را قدرت بلامنازع و شماره يك آسيا قلمداد كرد. ما خود را آقاي آسيا ميدانستيم و بقيه را هيچ فرض ميكرديم و قريب چند دهه در اين خيال به سر برديم و هر وقت هم موفقيتي مقطعي به دست آورديم آن را در بوق و كرنا كرديم كه بله اين آقاي آسياست كه ميتازد و اين شير خفته است كه بيدار شده. در طول تمام سالهاي گذشته دل خوش كرديم به موفقيتهاي گذشته غافل از اينكه ديگران سفت و سخت مشغول كارند و خيلي سريع ما را پشت سر گذاشتند و حاصل شكست شد پشت شكست و سقوط شد پشت سقوط تا سرانجام كار به جايي رسيد كه فوتبال ايران حالا در بين تيمهاي درجه يك آسيا جايي ندارد. امروز واليبال ايران بيترديد آقاي آسياست حضور موفقيتآميز و چشمگير در جامجهاني و عرضاندام مقابل قدرتهاي شماره يك واليبال دنيا مؤيد اين نكته است اما غره شدن به اين افتخار و فراموش كردن رقبا حتي آنها كه امروز در آسيا مغلوب ما هستند بزرگترين و خطرناكترين دامي است كه پيشپاي واليبال قرار دارد. سايت فدراسيون بينالمللي واليبال بعد از پايان رقابتهاي جهاني ژاپن نوشت: پايان اين رقابتها آغاز راه جهاني شدن واليبال ايران است. اين جمله يعني اينكه واليبال ايران تازه اول راه است اما تا همين جا هم مورد تأييد دنياي واليبال قرار گرفته، آنها از اين پس منتظر كار و فعاليت و تلاش بيشتر ما هستند تا از آسيا گام را فراتر بگذاريم اما اگر قرار بر اين باشد كه در باد اين موفقيت بخوابيم و مانند تجربه فوتبال خودمان را تا ابد آقاي آسيا و تيم شگفتيساز دنيا بدانيم بيترديد زمين خواهيم خورد و دوباره به قهقرا سقوط ميكنيم. فراموش نكنيم كه همين ژاپن، چين و كره كه امروز مغلوب واليبال ما هستند از همان پايان رقابتهاي آسيايي تهران و جهاني ژاپن دست به كار شدهاند و خود را آماده ميكنند براي بازگشت دوباره و قدرتمندانه به ميادين بينالمللي پس نبايد بيكار نشست و دست روي دست گذاشت، قهرماني آسيا به تاريخ پيوست، جام جهاني ژاپن هم با تمام خاطرات خوب و بدش به پايان رسيد امروز واليبال ايران در رنكينگ جهاني در رده سيزدهم جهان قرار دارد اما فراموش نكنيم كه فوتبال هم تا رده هفدهم جدول ردهبندي فيفا بالا رفت اما چون كار نكرد و تنها دلخوش ماند به اين رتبه امروز با اين وضعيت فلاكتبار روبهرو است.
عنوان سيزدهمي جدول ردهبندي فيبا، عنواني است كه با همت مضاعف و كار مضاعف بيترديد بهتر و بهتر ميشود اما اگر به همين بسنده و اشتباه فوتبال تكرار شود آنوقت اتفاقي كه براي فوتبال رخ داد، رخ خواهد داد كه البته ورزش ما با اين اتفاقات تلخ بيگانه نيست، هرچند كه هنوز بر اين باوريم فدراسيون واليبال و مديران آن با برنامهريزي و آيندهنگري راهي را پيشرو دارند كه از اين پس ميتوان بيشتر و بهتر از اين رشته و جوانان خوشآتيه آن شنيد، راهي كه بيشك شگفتيهاي دوچندان واليبال جهان را در پي خواهد داشت. ما ميتوانيم به شرط آنكه خود بخواهيم و براي توانستن برنامه داشته باشيم.
