برهان| دکتر عبدالمجید شیخی- رهبر معظم انقلاب حضرت امام خامنهای در جمع مردم غیور کرمانشاه در تاریخ ۲۰ مهرماه فرمودند: «ما توانستیم از محدودیت ها و تحریم ها به پیشرفت هایی دست پیدا کنیم که کشورهای منطقه در طول سال های متمادی نتوانستند به آن دست پیدا کنند.» مشابه این بیان حکیمانه را حضرت امام خمینی (سلام الله علیه) در روزهای اول دفاع مقدس فرمودند. مضمون بیان ایشان این بود که؛ جنگ باعث می شود که انسان جوهره ی وجودی خویش را نشان دهد و از حالت خمودی بیرون آید.
امیرالمؤمنین علی ابن ابی طالب (علیه السلام) نیز در این باره می فرمایند: «فی تقلّبِ لاحوال عُلِمَ جواهر الرجال » یعنی: در جریان کشاکش اوضاع روزگار است که جوهره ی مردان بر ملا می شود.
این انطباق بیان نشان از کمال حکمت در امام معصوم و کمال کسب حکمت از ولی امر مسلمین است. حقیقت این است که انسان در گیر در معادلات دنیوی با بُرد کم عاقبت اندیشی و بُرد صفر آینده نگری نمی تواند شاهد این همه سختی در دایره ی حیات کوتاه دنیایی باشد؛ و معمولاً سختی ها از توان و تحمل او فراتر می روند. بنابراین این ضعف و ناتوانی وی را دچار یک قضاوت عجولانه می کند و فکر می کند که دچار مصیبت بزرگی شده است.
خداوند نیز در سوره مبارکه بقره، آیه شریفه ۲۸۶ می فرماید: به کسانی که تحمل آن ها از سختی ها کم است میگوید تا در سختی ها و حوادث از خداوند استمداد کنید. و نیز میفرماید: «ربنا ولا تحملنا مالا طاقت لنا به». ولی واقعیت با حقیقت متفاوت است در درون این سختیها آسانیهایی نهفته است. «ان مع العسر یسراً». تجربه ۳۳ ساله نظام مقدس جمهوری اسلامی گواهی بر این مدعا است. بلوغ زاید الوصف علمی، سیاسی، اجتماعی، فرهنگی،امنیتی و اقتصادی کشور در این سه دهه حاصل پنجه نرم کردن با سختی هایی از ناحیه دشمنان خارجی کشور بوده است.
تحریم همه جانبه کشور های غربی پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی ایران یک تجربه بزرگ تاریخی است که تابلو و شناسنامهی آن، ابعاد و شخصیت این سختی ها را نشان می دهد. اما از آن مهمتر راهبرد مقابله تاریخی با این سختی ها است. واقعیت این است که غربی ها بیش از دویست سال است که با بستن حصار آهنین حمایت از سرمایه و تولید، خود راهبرد تحریم دیگران را درپی گرفته اند. و هنوز هم با مسامحه به این حمایت ادامه می دهند. تحریم جمهوری اسلامی به مصداق بستن یک حصار تنگ تر در عرصه کوچک تر و بی نفوذ (از منظر آن ها) و مانند حصر زندانی دربند در یک سلول انفرادی بدون غذا و آب است. اما بدون شک آن ها در این سال ها غافل از قدرت لا یزال الهی در جوهره ی انسانی بوده اند که پیرو عصاره خلقت است.
انسانی که متوکل است و رهبری عظیم و الهی دارد، افتخار ولایت پذیری دارد. ضریب هوشی سرشاردارد. عزم آهنین ،دشمن ستیز، استعدادی شگرف، امکاناتی خدادادی، نیروی انسانی جوان، اقلیمی متنوع و...دارد. از این رو حصار سبب بروز و فعلیت این جوهره های توسعه می شود و امروز چنان می شود که مصداق بیان امام المسلمین است. در این دوصد ساله ی اخیر شاهد هستیم که کلیه کشورهای در حال توسعه در شرایط سیطره ی اقتصاد لیبرالیسم دچار گرداب خود بیگانگی شده اند. این گرداب علایمی دارد؛ از جمله سیطره ی سرمایه داران بر اقتصاد، آغشتگی و التقاط بنیان اقتصادی آن ها با غرب، بازارهای بی در و پیکر آن ها برای ورود کالاهای بی ارزش خارجی غربی، مصرف گرایی مفرط، ضعف بنیان تولید، سیطره ی نظام مالی و پولی غرب بر آن ها، فرار مغزها و وابستگی علمی و فناوری آن ها، کمینه شدن خلق ارزش افزوده در این کشورها، نظام سیاسی وابسته، نظام اجتماعی و فرهنگی گسسته در برابر شبیخون فرهنگی غرب، رسانه های در خدمت شیاطین صهیونیست و... این مشخصات نشان از غلبه هجمه ی نظام سلطه با اهرم محاصره، تحریم رقیب برای از رمق انداختن رقیب در عرصه و میدان مبارزه است. که تقریباً تمام کشورها در این رویارویی بزرگ دو قرن شکست خورده اند. علایم این هجمه ها در کشور ما نیز وجود دارد و کشور ما در دوره قاجار و رژیم منحوس پهلوی با این شکست مواجه شده است.
در این سه دهه نیز مرتباً درگیر این مبارزه بوده و هستیم و بنابراین در این سه دهه بنا بر فرمایش امام المسلمین هر جا بر اساس دستورات عمل کردهایم بدون هیچ کم و کاستی هم پیروز شده ایم. نباید این مسأله را از اذهان عمومی پاک کرد که شکست کشورهای در حال توسعه به دلیل تسلیم در برابر آن هجمهها و تحریمها بوده است. دراین عرصه گاهی برخی نا آگاهانه از کشورهایی مانند کره جنوبی ، مالزی، امارات، چین و ... نام می برند که انگار کشورهای مذکور یک الگوی موفق بودهاند !! اما حوادث سال های ۱۹۹۸ و ۲۰۰۸ به خوبی نشان میدهد که الگوهای مذکور تنها حبابی بیش نیستند. اینان تنها بازارهای فتح شده ای هستند که همچون بچهها برای سرگرمی، صنایعی نیز در اختیار داشتهاند. حتی برخی رهبران و کارشناسان اقتصادیشان نیز اعتراف کردند که در ماجرای بحران مالی اخیر در سال ۲۰۰۷ هر چه رشته کرده بودند؛ پنبه شد!! البته این شکست در کشورهای مختلف شدت و ضعف داشت و همه به یک اندازه تسلیم این سلطه ها نشدند. اما اگر به این مسایل واقع گرایانه دقت شود میتوان به این نتیجه رسید که امروزه بهترین صنایع کشورهای موفق نظیر کره جنوبی تحت امتیاز غربی ها است! اگر هم این سیطره پوشیده باشد و یا از این طریق مسدود به نظر رسد مطمئناً نفوذ از طریق بازار مالی و پولی منفذ سلطه سلطه گران چند ملیتی صهیونیست خواهد بود. حتی باید اذعان نمود که خود کشورهای غربی نیز بازارهای فتح شده و جولانگاه دانشوران صهیونیست و یهود هستند و خود بی خبرند!! از این رو بیداری اخیر حرکتی در جهت مقابله با این سلطه است.
موفقیتهای کشورمان در مقابله با این سلطه و تحریم های عام و خاص غرب به دلایل مختلفی است؛ از جمله:
اول؛ رمز آن رهبری اسلامی است. مشکل فقدان یک رهبری عادل در کشورهای مسلمان عربی مصداق کاملی از این مدعا است که با چالش بزرگی، مردم این کشورها را روبرو کرده است.
دوم؛ ایثار و شهادت جوانان عزیز است که به برکت خون آنها درهای رحمت و نعمت الهی مانند امنیت بر مردم ایثارگر ایران باز شده است. تحت راهبری همین رهبری فقیه جامع الشرایط است که رمز سوم یعنی خودباوری تحقق پیدا کرده و با مدد استعدادهای نهفته در جوانان و امکانات خدادادی باعث ظهور خلاقیتهای وصف ناپذیری چون انرژی هستهای، سلولهای بنیادی، صنعت فضایی، نانو و فناوریهای متعدد دیگر و خود اتکایی و خود کفایی در تولیدات مختلفی شده است.
ایمان، وحدت و مشارکت اجتماعی مردم در جریان پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون بستر بی نظیری برای این موفقیتها بوده است. بنابراین همین عوامل هستند که دلیل بقای این موفقیتها خواهند بود. راز نام گذاری جهاد اقتصادی در سال ۱۳۹۰ توسط رهبر معظم انقلاب اسلامی نیز درک عملی حضور دشمن در عرصه های اقتصادی مانند سایر عرصهها است از این رو وظیفه ما خالی نکردن سنگرها در این رویارویی بزرگ با دشمن است. کار تحریم ابتدا تضعیف توان اقتصادی و سپس هجمه و شکستن قوههای دفاعی دیگر است.
در این عرصه مصادیقی نیز توسط امام المسلمین مانند مصرف کالاهای داخلی تعیین شده است. واردات بی رویه کالاهای غیر ضروری به نوعی مصداق باز کردن دژ، در برابر دشمن است. زیرا اگر این کالاها ضروری بودند مانند بقیه تحت برنامه تحریم قرار می گرفتند. ورود ومصرف این کالاها باعث ورشکستگی تولیدات داخلی شده و موجی از بیکاری را دامن میزند که عملاً هدف دشمن از تحریم همین است تا اجازه ندهد این الگو در دنیا به عنوان یک الگوی موفق اقتصادی در دنیا معرفی شود.
بنابراین در برنامه ساماندهی اقتصادی کشور باید واردات تابع نیاز ضروری و نیاز تولید داخلی شود و برنامه تجارت خارجی در چارچوب برنامه حمایت اقتصادی تعریف شود. در همین راستا نیز کارشناسان باید با رها کردن شعار توخالی رقابت در فضای ادبیات اقتصادی متاثر از الگوهای شکست خورده غربی شعار «رقابت پس از حمایت» صنایع داخلی را مطرح نمایند تا بتوانیم در فضای حمایتی معقول زمینه رقابت معقول صنایع و محصولات داخلی را در عرصه بازار جهانی بوجود بیاوریم؛ کسب استعداد رقابت بدون طی شدن حمایت نقض غرض و خلاف تجارب مشابه از جمله تجربه صد ساله و بی وقفه غربیها از صنایع خود تاکنون است.
