هنوز هم کسی نمیداند پنجره گازی ایران به روی امارات با کرسنت بسته یا باز خواهد شد؛ بیش از ۱۰ سال از انعقاد قرارداد گازی صادرات گاز به شارجه میگذرد اما این پرونده همچنان در نهادهای نظارتی و مجلس در حال خاک خوردن است و هراز چندگاهی اخباری در این مورد شنیده میشود. درست که صادرات گاز به شارجه از جنبههای مختلف مورد بحث و پیگیری است اما گویا نهادهایي که این پرونده را زیر دست خود دارند، در جریان نیستند که لابیهای کرسنتیها در تهران به دفتر برخی مدیران و رسانهها کشیده شده؛ مدیران شرکت الهلال با رایزنیهای خود فضا را برای عملیاتی کردن این قرارداد آماده میکنند حال آنکه کوتاه نیامدن از منافع ملت ایران شعار اصلی این دولت بوده و اصلاً برای همین پرونده «کرسنت چای» رو شد.
کرسنت قرار بود شارجهنشینان را گازدار کند آن هم در شرایطی که بندهایی عجیب در این قرارداد گنجانده شده بود که سرنخ اصلی آن برخی مدیران نفتی اصلاحات را به وطنفروشی متهم میکرد. اعطای امتیازات ویژه به دلال گازی خاورمیانه موضوعی نیست که نهادهای نظارتی به راحتی از کنار آن میگذرند و نمیتوانند موضعی روشن در اینباره اتخاذ کنند. روزی در گفتوگو با یکی از مدیران نفتی علت سهلانگاری دراینباره را جویا شدم وی نگاه بلند مدت و استراتژیک و حتی ژئوپلیتیک به بحث صادرات گاز را مانعی دانست که یگانه توجیه مسئولان برای گرفتن تصمیمی قطعی در این باره است. شاید به علت همین توجیه است که رایزنیها برای عملیاتی کردن کرسنت در حال انجام است، حال آنکه ممکن است موضوع چیز دیگری باشد مانند ضعف نهادهای نظارتی و کم کاری آنها.
نهادهای نظارتی همچون سازمان بازرسی کل کشور و دیوان محاسبات گرچه در این باره میداندار مبارزه با فساد در قراردادهای نفت و گاز شدهاند اما نباید فراموش کرد که کم کاری آن روزهای این دو نهاد نظارتی مولد کرسنت شد. از این نقطه ضعف بگذریم، نبود شفافیت لازم در این رابطه است که موجب بروز ابهاماتی شده است. کمیسیون اصل ۹۰ مجلس تنها و تنها به عاقبت به خیری میاندیشد و رئیس سازمان بازرسی به اظهار بررسیهای بیشتر اکتفا میکند، حال آنکه مردم انتظار دارند این نهادها در نهایت صداقت از آخرین وضعیت پرونده کرسنت خبر دهند. باور کنید قراردادهای نفت و گاز آنقدر محرمانه نیستند که مردم نامحرم باشند و ندانند چه بلایی بر سر سرمایه کشورشان میآید. در روزهایی که شنیده میشود زد و بندهای سیاسی و اقتصادی مدیران کرسنت با سیاسیون کشور در حال برطرف کردن سوءتفاهمها (!) است، سکوت رسانهای نهادهای نظارتی و حتی نمایندگان مجلس اذهان را مغشوش میکند. مقصود این سطور ارائه اطلاعاتی دراینباره نیست بلکه هوشیارباش به مدیرانی است که یا نمیخواهند در این مورد اظهار نظر کنند یا صلاح نمیدانند به اطلاعرسانی بپردازند. بهتر است کسانی که مدعی دلسوزی منافع مردم هستند از کلیگویی و حرفهایی که اثری از تازگی در آن دیده نمیشود پرهیز کنند و هر آنچه هست و نیست را به مردم منتقل کنند. البته در این میان مصلحت عمومی نقش اصلی را ایفا میکند اما نباید فراموش کرد در شرایطی که شایعات زیادی فضا را به سوی سلب اعتماد از مسئولان و نظام سوق میدهد شفافیت قاطع میتواند خط قرمزی باشد بر فضای موجود.
الی ماشاءالله مسئولان کشوری اهل نهجالبلاغه و سخنان امیر کلام هستند اما بد نیست برای یادآوری هم شده سخنان امیرالمؤمنین را مرور کنند. جایی که ایشان میفرمایند هر کس با بیان یا رفتارش، خود را در موضع و موقف اتهام دیگران قرار دهد، نباید دیگران را به خاطر سوءظنی که به او یافتهاند ملامت کند. علی (ع) در سخن دیگری توصیه کردهاند که
«ایاک و مواطن التهم» یعنی از مواضعی که شما را در مظان اتهام قرار میدهد، بپرهیزید. تشخیص ربط سخن مولا با پرونده کرسنت با خواننده!
