این روزها که در سکوت محافل جهانی و برخی مدعیان داخلی، حکام دیکتاتور منطقه مشغول انتقامگیری از مردم جان به لب شده کشور خود هستند، انجمن روزنامهنگاران مسلمان در حمایت از قیامکنندگان بیانیهای صادر کرد. این انجمن در بیانیه خود که دومین واکنش این انجمن به وقایع اخیر است، خواستار پایان دادن به سرکوب مردم شده است. بیانیه انجمن روزنامهنگاران چند روز پس از بیانیه مشترک گروهی از سینماگران و نویسندگان برجسته کشورمان در واکنش به اتفاقات اخیر منطقه صادر شد؛ بیانیهای که به امضای هنرمندانی چون مجید مجیدی، ابراهیم حاتمیکیا،کمال تبریزی، سیدمهدی شجاعی، عبدالحسین برزیده، مجتبی راعی، محمد حسین حقیقی، محمد مهدی عسگرپور، محمدرضا هنرمند و سید رضا میرکریمی رسیده و در آن اعلام شده بود که دلهای ما درمیدان لولو جا مانده است. این بیانیهها به روشنی تفاوت میان هنرمندان واقعی و مدعیان هنر برای هنر را که با دارا بودن انواع خانهها وانجمنها وهمچنین تشکلهای متنوع سکوت کردهاند، آشکار میکند.
نا امنی درقلب جهان اسلام
به گزارش مهر، در بیانیه انجمن روزنامهنگاران آمده است: «حق تعیین سرنوشت، حقی است الهی، طبیعی و عرفی که قوانین بینالمللی نیز بر آن تأکید دارند. قیامهای مردمی جهان عرب که از تونس آغاز شد و شتابان جهان عرب را در بر گرفت، با توجه به این حق تعیین سرنوشت و اعتراض علیه حکومتهای خودکامه عربی است که بینظرخواهی از ملت خود و با مدیریت و حمایت قدرتهای استکباری فرا منطقهای، حاکمیت و حکومت در کشورهای عربی را بر عهده گرفتهاند و با به کارگیری قوه قهریه به شدیدترین و گستردهترین شکل خود، عمر امارت جائرانه و طاغوتی خود را درازا بخشیدهاند.»
نویسندگان بیانیه در ادامه یادآور شدهاند: «ملل عرب از این طول ستم ستمکاران حاصلی نداشتهاند جز فقر، حقارت، بیسوادی، سرخوردگی، ستم، خفقان و بسیاری دیگر که گزارش سازمانهای بینالمللی به ویژه سازمان ملل متحد در آغاز هزاره سوم میلادی بر آن تأکید دارد.»
این بیانیه میافزاید: «حال آنکه جهان عرب از ثروت عظیم مادی ( انرژی و معادن) و ثروت معنوی (پیشینه تاریخی و فرهنگ و تمدن اسلامی) برخوردار است. جریان استکباری و صهیونیستی با تعریف رژیم صهیونیست در قلب جهان اسلام ناامنی پیوسته را در آن ایجاد کرد و با همکاری حکومتهای فاسد و دیکتاتور منطقه این ناامنی را نهادینه ساخت و از پس این ناامنی، ثروت بیکران اسلامی را به تاراج میبرد و ملل عرب منطقه را در نهایت تنگدستی و فقر قرار داده و عملاً این امیران مردم ناخواسته با عقد قراردادهای ضد مردمی کشورهای منطقه را وابسته به صهیونیسم بینالملل و استکبار جهانی ساخته و استقلال و تمامیت ارضی آنها را به مخاطره انداختهاند تا جایی که حتی نقشه تجزیه شده کشورهای منطقه را نیز منتشر ساختهاند. اینک این مردم برخاستهاند تا آنچه بدی است یعنی حکومتهای فاسد را برچینند.»
انجمن روزنامه نگاران مسلمان ضمن حمایت کامل از قیامهای مردمی جهان عرب اعلام کرده است:«ملل عرب و مسلمان همانند همه ملل دیگر در انتخاب نوع حکومت و شخص حاکم آزاداند و میبایست به خواستههای قانونی آنها که قوانین بینالمللی نیز بر آن صراحت دارد، احترام گذاشت.»
همچنین در این بیانیه تأکید شده است:«استفاده از قوه قهریه، در سرکوب اراده فراگیر مردمی برای کسب حقوق حقه خود، توسط حکام جائر محکوم است و آن گونه که تاریخ نشان داده سرانجام این اراده مردمی و استقامتشان است که پیروز است.»
صحنه گردانی برای تحریف
در بخش دیگری از این متن با اشاره به صحنه گردانانی که درصدد تحریف حرکتها وتلاش برا توقف آن هستند، میخوانیم:«انتظار جامعه جهانی از سازمانهای بینالمللی و دولتهای مدعی حقوق بشر و دموکراسی، نقش آفرینی مؤثر در راستای مطلوبیت مردمی این قیامهاست، ولی در این مدعیان جهانی نه تنها ارادهای واقعی در حمایت از این مردم ستمدیده که خروج از ستم را اراده کردهاند، دیده نمیشود، بلکه آنها صحنه را به گونهای مدیریت میکنند تا این قیامها میوههای نارسی گردند و به کمال نرسیده بر زمین افتند. بیتردید افکار عمومی و تاریخ داوران صالحی هستند و آنها باید پاسخگو باشند.»
این بیانیه ادامه میدهد:«انجمن روزنامهنگاران مسلمان با توجه به وعده نصرتی که خدای متعال به مردم در پیگیری مستمر و توأم با استقامت داده است، مردم این کشورها را به این وعده حق الهی توجه داده و آنان را به استفاده از این فرصت تاریخی در تعیین سرنوشت خویش و رهایی از ستم حکام وابسته به امریکا و جریان صهیونیستی فرا میخواند و مصرانه میخواهد اجازه ندهند سختیهای راه و شدت عمل دشمن و حیلههای اعوان و انصارش در اراده حق آنها خللی ایجاد کنند.»
در پایان بیانیه انجمن روزنامهنگاران مسلمان آمده است:«سکوت جامعه جهانی خاصه افکار عمومی در برابر جنایات حکام دیکتاتور علیه مردم در این قیامها و عدم حمایت از مطالبات مردمی در جهان عرب جای شگفتی دارد و انتظار آن است که افکار عمومی جهانی فعالانهتر در این عرصه حضور پیدا کنند و این مردم را در قیامشان یاری رسانند.»
