فریدون حسن – شیوا نوروزی
دوستانش به او توصیه کردند به ایران نیاید اما خودش تصمیم گرفت شانسش را در کشور ما امتحان کند. پائولو مارالای سومین مربی سرشناسی است که در سال 90 به همت مسئولان به ایران آمده است.
پس از کارلوس کرش پرتغالی وخولیو ولاسکوی آرژانتینی الاصل فدراسیون شنا، شیرجه و واترپلو موفق شد با بهترین مربی حال حاضر واترپلو جهان قراردادی چهار ساله امضا کند و سکان هدایت تیمملی واترپلو را به مدت چهار سال به دست او بسپارد. مارالا که 20 روزی است به ایران آمده و تمرینات تیمملی را زیر نظر دارد با آمدنش انگیزهای مضاعف به ملی پوشانی داد که سال گذشته به دلیل نتایج بسیار ضعیف در مسابقات جهانی از جمع تیمهای اعزامی به بازیهای آسیایی گوانگژو حذف نشدند. حضور بهترین مربی جهان در ایران و در پیش بودن کاپ جهانی موجب شد تا از نزدیک با مربی تازه وارد ایتالیایی گفتوگو کنیم.
ابتدا قرار بود در لابی هتل المپیک گفتوگویی با مارالا داشته باشیم اما حضور او در فدراسیون شنا موجب شد تا خود را به ساختمان امور مشترک فدراسیونها برسانیم و سؤالاتی که ذهن بیشتر ورزش دوستان را مشغول کرده از او بپرسیم.
چطور شد که هدایت ایران را پذیرفتید؟ با رزومه خوبی که شما دارید قطعاً میتوانستید باز هم در اروپا کارتان را ادامه دهید.
این شانس بزرگی بود که من به ایران بیایم و با تیمملی واترپلوی ایران کار کنم. مربیگری شغل من است و برای من مهم نیست که در کجای دنیا مشغول هستم. از نظر من در همه جای دنیا میتوان کار کرد و من هم این شانس را داشتم که این بار به آسیا و به ایران بیایم پیش از اینکه پیشنهاد فدراسیون شنا را بپذیرم وضعیت کنونی واترپلو ایران را بررسی کردم،به علاوه اینکه در مسابقات زیر 21 سال قهرمانی آسیا عملکرد تیم ایران را از نزدیک دیده بودم. در خصوص امکانات و استخر هم با مسئولان مذاکره کردیم. تا اینکه سرانجام توافقات لازم انجام شد. خوشبختانه در این چند هفتهای که اینجا بودم همه چیز عالی بوده است.
فکر میکنید با این پتانسیل با تیمملی واترپلو به چه اهدافی دست پیدا کنید؟
قهرمانی سال گذشته جوانان ایرانی در قهرمانی آسیا (اندونزی) نشان از آن دارد که کشور شما استعدادهای نابی در واترپلو دارد. سه ماه دیگر هم که باید به مسابقات قهرمانی جهان در یونان برویم. نهایت آرزوی ما رسیدن به سطح واترپلوی ژاپن و چین و غلبه بر این دو تیم است. چینیها و ژاپنیها سالهاست در المپیک و مسابقات جهانی شرکت میکنند. اگر همین راه را ادامه دهیم با این امکانات و این جوانان با استعداد قطعاً موفق میشویم، جوانانی که قطعاً در سالهای آینده پشتوانه تیمملی بزرگسالان خواهند بود.
به نکته خوبی اشاره کردید با اینکه مدت زیادی از حضور شما در رأس کادر فنی واترپلو نمیگذرد اما ملی پوشان به ویژه جوانان انگیزه و روحیهای دوباره پیدا کردهاند
شاگردان جوان من همگی خوب تمرین میکنند و در حال حاضر سه بازیکن از تیم جوانان در تیم بزرگسالان حضور دارند. کار اصلی من با جوانان است و میتوانم سه چهار تیمملی از دل همین جوانان انتخاب کنم. با این وجود مشکلی که این روزها گریبانگیرمان شده مشکل خروجی برخی بازیکنان است. اگر با ترکیب کامل نتوانیم به مسابقات اعزام شویم قطعاً کارمان سخت میشود. امیدوارم فدراسیون با رایزنیهای خود هر چه سریعتر مشکل سربازی بچهها را حل کند، از طرفی ما این شانس را داریم که با رابطه خوبی که فدراسیون شنا با فدراسیون جهانی (فینا) دارد میزبانی مسابقات انتخابی المپیک را از آن خود کنیم. البته ژاپن و چین هم کاندیدا هستند اما به دلیل زلزلههای اخیر ژاپن، احتمال میزبانی به چین میرسد. امیدوارم کمیته ملی المپیک و سایر مقامات ورزشی این شانس را از ما نگیرند. چرا که اگر خوب نتیجه بگیریم چه بسا به لیگ جهانی هم راه پیدا کنیم.
پس از کرش و ولاسکو شما سومین مربی سرشناس دنیا هستید که به ورزش ایران اضافه شدید
همین مسئله توقعات را از واترپلو بالا برده؛ واترپلویی که به دلیل نتایج ناامید کننده اصلاً به گوانگژو اعزام نشد؟
با کرش و ولاسکو رفیقم اما این را بگویم که سطح والیبال ایران اصلاً قابل قیاس با سطح واترپلو نیست.
از اینکه تیم به بازیهای اعزامی اعزام نشده خبر نداشتم اما این اولین اشتباه کمیته ملی المپیک ایران بوده که پیش از اعزام نتایج را پیشبینی کرده است. من به آنها میگویم که اول تیم را اعزام کنند بعد به فکر مدال و مقام باشند. این درست که من آن زمان نبودم ولی باید آنها اعزام میشدند تا تجربه لازم را برای آینده کسب میکردند. یادمان نرود که حضور من به تنهایی نمیتواند دردی را دوا کند. اگر امکانات لازم فراهم نشود به ویژه بازیهای تدارکاتی مناسب نداشته باشیم بودن من هم فایدهای ندارد.
با این حساب برای چهار سال آینده حتماً برنامهای ویژه دارید تا در بازیهای آسیایی 2014 دیگر چنین مشکلاتی به وجود نیایدبرای من گذشته مهم نیست و برای آینده فعالیت میکنم، نه گذشته. تیم کاملاً جوان شده و میانگین سنی تیم 18 سال است و قطعاً چهار سال بعد که بچهها 23-22 ساله شوند حرفهای زیادی برای گفتن دارند.
حضور در مسابقات کاپ جهانی عربستان اولین محک جدی شما به همراه تیمملی ایران است برنامهتان برای این رقابتها چیست؟
امیدوارم نتایج خوبی بگیریم، تیم جوانی را به عربستان میبریم و این رقابتها بیش از همه برای جوانان مهم است چرا که میتوانند تجارب زیادی کسب کنند. چند بازیکن ما متأسفانه مشکل خروجی دارند و نمیتوانند در مسابقات عربستان ما را همراهی کنند. البته این فقط مشکل تیم ایران نیست و سفارت عربستان برای بسیاری از کشورها این مشکل را ایجاد کرده است. از طرفی دفاع آخر تیم که یکی از بهترینهایمان بود هم مصدوم شده. به علاوه اینکه دو دستیار من هم نمیتوانند به عربستان بیایند.
پس از بازگشت از عربستان برنامههای تمرینی تیمملی تغییر میکند یا همچنان تمرینات پرفشار را در دستور کار دارید؟
نه، تمرینات مثل قبل ادامه پیدا میکند، به نظر من اگر ایتالیا روزی دو ساعت تمرین میکند ایرانیها باید 9 ساعت تمرین کنند تا بتوانند خودشان را به سطح آنها نزدیک کنند. البته شاید در آینده که سطح تیمملی بالا برود یک ساعت از زمان تمرین کم کنم. این را هم بگویم که ملی پوشان ایرانی به قهرمانی آسیا فکر میکنند و در هشت ساعتی که تمرین میکنند به آنها خوش میگذرد، چرا که واترپلو را دوست دارند.
تصور میکنید با برنامههایی که دارید بعد از چهار سال بتوانید واترپلو ما را متحول کنید؟
من جادوگر نیستم که از قبل حدس بزنم چهار سال بعد چه اتفاقی میافتاد. با این حال مطمئنم از بین ملیپوشان حداقل یک یا دو نفر میتوانند در اروپا بازی کنند. ایران لیگ واترپلوی خوبی دارد و حتی چند بازیکن خارجی هم در آن بازی میکنند. فدراسیون با تمهیداتی که اندیشیده (آوردن سه مربی خارجی برای ردههای مختلف سنی) زمینه را برای دگرگونی فراهم کرده است. امیدوارم اساس واترپلو را درست کنیم.
قبل از آمدنتان دوستانتان سعی نکردند از تصمیمی که گرفتهاید منصرفتان کنند؟
چرا، حتی یکی از دوستانم به من گفت دیوانهای که میخواهی به ایران بروی. اطلاعات کاملاً غلط به من داده بودند از وقتی به ایران آمدم فهمیدم که اینجا هیچ خبری نیست. خیلی خوشحالم این تصمیم را گرفتم. قوانین ایران با ایتالیا فرق میکند اما من به قوانین ایران احترام میگذارم.
خانوادهتان هم به ایران آمدند؟
همسرم قرار است سفر دو هفتهای به ایران داشته باشد اما به دلیل مشغله کاری که در جنوا دارد نمیتواند در ایران اقامت کند.
امیدواریم با نتایجی که واترپلو و سایر رشتهها میگیرند از توجه بیش از حد رسانهها و مردم به فوتبال کاسته شود.
همه فوتبالیست هستند و در هر جای دنیا مردم احساس میکنند مربی فوتبال هستند نکته جالب اینجاست که سیستمهای بازی را هم به خوبی میدانند، 2-4-4، 2-5-3 و ... با این حال در این چند روز متوجه شدم ایرانیها تغییر را دوست دارند.
