تحولات اخیر در منطقه خاورمیانه باعث شده تا برخی از کشورهای عرب که تا پیش از این به صورت مخفی بازی میکردند، چهره واقعی خود را رو کرده و با آشکار کردن اهداف و منویات خود، اهداف درازمدت و کوتاه مدت را به پیش ببرند.
به گزارش شبکه العالم ، در تحولات اخیر در منطقه خاورمیانه عربستان سعودی بیشترین نقش منفی را ایفا میکند تا جایی که برای سرکوب قیام عدالتخواهانه مردم بحرین؛ اقدام به گسیل ارتش خود به بحرین و اشغال این مجمع الجزایر کرد.
محمد بن عبداللطیف آل الشیخ در یادداشت امروز روزنامه الجزیره چاپ عربستان؛ مشکلات عربستان با ایران را سیاسی میداند و نه مذهبی. وی در این یادداشت تلاش میکند تا برای توجیه اشغال بحرین - که اکثریت آن را شیعیان تشکیل میدهند - توسط ارتش سعودی بهانههای سیاسی مهیا کرده و با آتش تهیه اختلافات سیاسی سراغ این موضوع برود.
آل شیخ در این یادداشت خود با مغالطهای آشکار، جمهوری اسلامی ایران را متهم به استفاده از حربه مذهب در عرصه سیاسی میکند و با بری داشتن آلسعود از این رفتار!! میخواهد ایران را مقصر جلوه دهد. وی در این یادداشت مینویسد: ما با ایرانیان به عنوان شیعیان اختلاف نداریم!! همانگونه که با بیشتر کشورهای جهان اختلاف عقیده داریم؛ اما اختلاف سیاسی وجود دارد؛ وی بر آن است تا با این مصداق غلط نتیجه دلخواه خود را بگیرد؛ اما تجربه نشان داده است که آلسعود با تفکر وهابیت بیشترین دشمنی را با شیعیان دارد و از زمانی که این تفکر جاهلی وارد سرزمین عربستان شد و خاندان آلسعود آن را موتور محرکه سلطهگری خود بر مردم شبهجزیره قرار دادند، همواره بدترین رفتار را با شیعیان داشته و دارند.
تبلیغات جریانهای سلفی وهابی که با دلارهای نفتی بادآورده در گوشه گوشه ایران شکل گرفته و برآیند آن جریانهای تروریستی چون جندالله است، چگونه میتواند مورد حمایت آلسعود قرار نگرفته باشد، آیا سران سعودی جریان وهابی تروریست جندالله را تنها به دلیل اختلافات سیاسی با ایران شکل دادند؟ اگر این اختلافات سیاسی است؛ چرا آنها دست به تروریست پروری زدند؟
الشیخ در ادامه این یادداشت خود به ادعاهای خیالی میپردازد و برای حمله به ایران سخنان اثبات نشده سران کویت در مورد کشف شبکه جاسوسی را بهانه میکند و با متهم کردن ایران به دخالت در امور کشورهای عرب حاشیه خلیجفارس و اشغال!!!! جزایر تنببزرگ، کوچک و ابوموسی، بر آن است تا پیراهن عثمانی تدارک دیده و با استفاده از آن، مشکلات و اختلافات درونی این کشورها را که ناشی از استبداد خاندان حاکم این کشورها است پنهان کند.
نکته اول در پاسخ به این نویسنده این است که روابط ایران و کویت هیچ ارتباطی با عربستان ندارد و جزایر سه گانه هم جزئی از خاک ایران است و هیچ کشوری خاک خود را اشغال نمیکند؛ اگر رهبران عربستان دلشان برای آزادسازی سرزمینهای اشغالی سوخته اول همت بلند دارند و جزایر اشغال شده خود در دریای سرخ را از رژیم اسرائیل پس بگیرند و بعد از آن سراغ فلسطین اشغالی بروند که 60 سال است داغ اشغال را بر تن خود احساس میکند. بنابراین از این زوایه نیز این روابط ایران و امارات هیچ ربطی به ریاض ندارد جز آنکه کویت و امارات از خاندان آلسعود دستور میگیرند.
مشخص است که هدف نویسنده از این یادداشت بردن بازی به سمت زمین دیگری است تا تماشاگر کمتری داشته باشد. در حالی که آقای شیخ از اختلافات سیاسی با ایران دم میزند که ارتش سعودی با اشغال بحرین نشان داد در پی سرکوب شیعیانی است که روابط تاریخی، فرهنگی و سیاسی عمیقی با ایران دارند، اگر قرار بود که عربستان به سیاست بپردازد چرا در مصر، تونس، یمن و لیبی که این روزها مردمش قتلعام میشوند، ارتش خود را نفرستاد و فقط به بحرین اکتفا کرد؟
اگر عربستان با ایران اختلاف سیاسی داشت چرا در طول هشت سال جنگ تحمیلی عراق علیه ایران در کنار صدام برای کشتار جوانان ایران – شما بخوانید شیعیان ایرانی – میلیاردها دلار هزینه کرد؟ اگر اختلافات سیاسی است و مذهبی نیست چرا شیعیان عربستان سالهای سال است با بدترین رفتار توسط خاندان وهابی آلسعود مواجه هستند؟ چرا باید در بحرین هر روز شاهد تخریب مساجد، حسینیهها و تکایای شیعیان باشیم؟
چرا عربستان در لبنان بیشترین توطئهها را علیه حزبالله لبنان که یک جریان شیعی است روا میدارد؟ چرا عربستان در سوریه تنها به جرم اینکه رهبران آن عنوان علوی دارند، آدمکشی راه میاندازد؟ چرا عربستان در طول هشت سال گذشته با هدایت القاعده و حزب منحله بعث در عراق مردم این کشور را به خاک و خون کشیده است؟ چرا وهابیهای هدایت شده توسط عربستان باید در پاکستان و افغانستان با عنوان القاعده و طالبان و سپاه صحابه تنها به شیعیان حمله کنند؟ چرا همین گروههای سلفی در مصر باید به زیارتگاهها حمله کنند صرف اینکه احترام به زیارتگاهها از اعتقادات شیعه و بسیاری از اهل سنت است؟ اگر اختلافات ایران و عربستان سیاسی است چرا باید هر سال در انجام مناسک حج عمره و تمتع مشکلات بسیاری برای زائران ایرانی ایجاد شود؟
مشخص است خود نویسنده هم اعتقادی به حرفهایش ندارد و تنها این مطلب را نوشته تا به زعم خود، نگاهها را از سوء استفاده خاندان آلسعود از « حرمین شریفین» بردارد؛ افرادی که با بهرهگیری از این عنوان مقدس در خدمت اهداف اسرائیل و آمریکا برآمده و خواستار سرکوب جریانهای قدرتمند مردمی در کشورهای عربی هستند.
نویسنده الجزیره در پایان یادداشت خود به خوبی عصبانیت خود را - شما بخوانید سران آلسعود - از دولت عراق و جریان قدرتمند شیعی اعلام میکند و مینویسد: ما نخواهیم گذاشت منامه به بغداد دیگری تبدیل شود همانگونه که تلاش میکنیم تا عراق هویت عربی خود را بازیابد!! بنابراین حرفهایی که وی با این همه صغری و کبری چیدن، دنبال اثبات سیاسی بودنش بود، با همین سخن آخر به نقطه ابطال میرسد.
