ظهور عقلانيت در اوج سياهي جهل

زهرا چيذري- ظلمت جهل جهان را فرا گرفته بود. اعراب عصر جاهلي عقل را در پستوهاي خانه‌شان پنهان كرده و جهل را فرياد مي‌كردند. هر كس داغ زنده به گور كردن فرزندش را فقط به جرم دختر بودن بر پيشاني داشت سينه سپر كرده و بر ظلمت ناداني‌اش اصرار مي‌ورزيد، اما سنت الهي اين است كه باطل نابود شدني باشد، حتي در زماني كه جهل و سياهي به اوج رسيده و ابرهه‌ها در برابر خانه كعبه قد علم كرده باشند با تير غيب ابابيل اثبات مي‌شود كه «ان الباطل كان زهوقا». ديگر زمان سنت استدراج نيست و مهلت‌ها به پايان رسيده. اين بار آخرين خورشيد هدايت از مشرق قلب زمين، مكه مكرمه در هفدهمين روز از ربيع الاول طلوع كرد تا پاياني باشد بر هرچه ظلمت و سياهي است. محمد(ص) زاده شد، تا شكوه آخرين هدايتگر بشر كاخ پوشالي ظلم كسري را بشكافد و نسيم آمدنش هرچه آتش و آتشكده است، سرد و خاموش سازد.
امشب شب فخر زمين بر آسمان است. بهانه خلقت جهان مي‌آيد تا زمين و آسمان را به نور وجودي‌اش منور سازد. اما 17 ربيع آسماني‌‌ترين روز سال است چراكه طلوع فجر هدايت و رخ نمود ششمين آفتاب ولايت را در خود جاي داده است. آفتابي كه در امتداد طلوع فجر است و چه گوياست تقارن اين دو ميلاد آنجا كه امام جعفر صادق(ع) در راستاي زدودن تاريكي ها، همچون جدش رسول خدا كه به هدايت جهانيان مامور بود؛ با وجود محدوديت در چنگال وحشت عباسيان چند هزار شاگرد از مكاتب مختلف را در كلاس درسش مي‌پذيرفت، تا جايي كه به گواهي تاريخ، ابوحنيفه و مالك بن انس از پيشوايان اهل سنت به شاگردي صداقت مجسم، امام جعفر صادق(ع) افتخار مي‌كردند.