روز گذشته رهبر معظم انقلاب در دیدار با همافران و فرماندهان نیروی هوایی برای بار چندم طی چندماه گذشته روی مسئله وحدت و پرهیز از اختلافافکنی خصوصاً میان مسئولان تأکید کردند.
آنهایی که با سیره معظمله آشنایی دارند، اعتراف خواهند کرد که برخلاف بسیاری از سیاسیون و مسئولان، مقاممعظم رهبری از تکرار مطالب احتراز میکنند. البته این امر استثنائاتی نیز دارد که این استثنا شامل مواردی است که از نگاه ایشان بسیار مهم و حیاتی و نیازمند تکرار و تذکر جدی است.
به عنوان مثال ایشان در اولین ماههای زعامت خود پس از رحلت امام در یک سخنرانی مبسوط با تبیین ابعاد مختلف خط امام(ره)، این خط را راهنمای حرکت نظام در دوران پس از رحلت آن یگانه دوران برشمردند اما در وقایع پس از انتخابات سال گذشته، وقتی که سران فتنه سعی داشتند با نقاب نام امام به جنگ آرمانها و خط ایشان بیایند، رهبر انقلاب در حرم مطهر ایشان بار دیگر به تبیین این خط نورانی پرداخته و شاخصههای اصلی این خط را برشمردند.
اینکه چرا دراین برهه حساس که منطقه خاورمیانه با الگوگیری از گفتمان انقلاب اسلامی، آبستن تحولاتی میمون برای مسلمین و آزادیخواهان جهان است رهبری انقلاب روی وحدت و اتحاد درون نظام تأکید کرده و میافزایند:«اختلاف و تفرقه میان آحاد مردم، میان مسئولان و بخشهای گوناگون نظام و میان نظام و مردم، اهداف اصلی دشمن برای برهم زدن انسجام موجود در کشور است که باید با همه اشکال آن مقابله کرد که تنها راه مقابله نیز حفظ و تقویت بصیرت و در نظر گرفتن اهمیت و حساسیت جایگاه کنونی ملت ایران است» اولاً نشاندهنده اهمیت موضوع و ثانیاً نشاندهنده این است که هنوز این دغدغه ایشان باقی است و از بین نرفته است. با اینکه سکاندار نظام طی چند ماه گذشته بسیار محکم درباره اختلافافکنی و علنی کردن اختلافات میان مسئولان مختلف موضع گرفتهاند اما رویدادهای کشور حاکی از آن است که کمتر به این توصیه ایشان عمل میشود. ایشان ماه رمضان در دیدار کارگزاران نظام تصریح کردند:«اتحاد وهمدلى بین مسئولین کشور یک فریضه است. تعمد در مخالفت با آن، امروز یک خلاف شرع است؛ بخصوص در سطوح بالا همه به این توجه داشته باشند.»
حال چنانچه اگر از یک طرف این توصیه ولی فقیه زمان که امر و توصیهاش چه از نگاه شرعی و چه از نگاه قانونی برای همگان و از جمله مسئولان قوای سهگانه واجبالاتباع است و از طرف دیگر به رفتارها و بگومگوهای مسئولان در رسانهها بنگریم چه احساسی خواهیم داشت. آیا این اختلافات که بیشتر ناشی از تفاوت در نگرش به موضوعات است و امری طبیعی است را باید از طریق بحث و جدل در رسانهها حل کرد یا از طریق نشستهای تخصصی و رودرو تا هرکدام با دفاع از عملکرد خود و زیرمجموعهشان طرف مقابل را از دلایل اتخاذ تصمیم خود آگاه ساخته و آنان را اقناع سازند.
مسلماً هیچگاه اختلافات با کشیده شدن به رسانهها و انتشار در سطح جامعه حل نخواهد شد بلکه از یکسو اعتماد مردم به مسئولان نظام اسلامی را که طی 32 سال گذشته بزرگترین پشتوانه انقلاب بوده کمرنگ خواهد ساخت و از سوی دیگر خوراک رسانهای خوبی برای مانور دادن معاندان نظام است تا از این طریق به القای دروغهایی چون جنگ قدرت در میان مسئولان ایران بپردازند.
