همانگونه که انتظار میرفت جرقهای که از حادثه خودسوزی یک جوان تونسی آغاز شد و پس از چند روز توانست «بن علی» دیکتاتور سه دهه گذشته این کشور را از تونس فراری دهد به مصر رسید و تخت حکومت مبارک که مهمترین شریک استراتژیک اسرائیل در منطقه و مهمترین تأمین کننده منابع حیاتی این رژیم نامشروع است را به لرزه درآورده است.
غرب و اسرائیل از خیزش اسلامی اخیر در خاورمیانه به شدت هراسانند و سعی میکنند با مواضع دوگانه از یکسو خود را کمافی السابق حامیدموکراسی، تجمعات مردمی و تظاهرات نشان دهند و از یکسو با دعوت مردم منطقه به خویشتنداری غیر مستقیم از آنان بخواهند که به این تجمعات پایان دهند؛ چرا که در تضاد با منافع و خواسته غربیهاست.
اما حساسیتی که این کشورها روی مصر و رژیم مبارک دارند قابل مقایسه با سایر کشورهای همجوار آن نیست. دلیل این امر آن است که رژیم مصر تا قبل از قرارداد کمپ دیوید سردمدار کشورهای منطقه در نبرد با اسرائیل بود اما با امضای قرارداد کمپدیوید که با حضور جیمیکارتر، رئیسجمهور وقت امریکا، بین مناخیمبگین (نخست وزیر رژیم اشغالگر قدس) و انورسادات (رئیس رژیم حاکم بر مصر) انعقاد یافت، رژیم اسرائیل از سوی مصر به عنوان اولین کشور اسلامی به رسمیت شناخته شد. این قرارداد به قدری خیانت آلود بود که با مخالفت تمامی مسلمین جهان روبهرو شد و بسیاری از کشورهای اسلامی و عربی، رابطه خود را با مصر قطع کردند. خدمتی که انورسادات و بعد از او جانشینش یعنی حسنی مبارک به حکومت صهیونیستی ساخته و پرداخته دست انگلیس و امریکا درمنطقه کردهاند شاید حتی سران صهیونیسم به مردم خود نکرده باشند. از این روست که تجمعات چند روز اخیر در مصر به شدت غرب را نگران ساخته و آنان را در مواجهه با این اعتراضات ناتوان ساخته است. غرب به رهبری امریکا در برخورد با اولین موج اعتراضات مردم مصر، آنان را به خویشتنداری دعوت کردند همانانی که با مشاهده چندنفر در خیابانهای تهران سریالی به میدان آمده و در نطقهای احساسی از «شنیدن سخن صدای مردم ایران» سخن میگفتند حال معلوم نبود که این افراد چگونه صدای این جمعیت میلیونی را نمیشنوند.
غرب وقتی دید که موج اعتراضات آنقدر زیاد است که هیچ امیدی به بقای دولت مبارک نیست و عنقریب کاخ ریاست جمهوری مبارک توسط مردم خشمگین فتح خواهد شد، سعی کرد دست به عصا راه رفته و از لزوم «انتقال آرام قدرت» سخن بگوید. منظور آنان از انتقال آرام قدرت این است که این انتقال به گونهای مدیریت شده و با هماهنگی امریکا صورت گیرد که یک حامیمنافع غرب و با نگاه سکولار قدرت را در دست گیرد نه احزابی چون اخوان المسلمین که خیلی رابطه حسنهای با امریکا و اسرائیل ندارند. بر همین اساس رئیس رژیمصهیونیستی اعتراف میکند «نبود دموکراسی بهتر از روی کارآمدن اسلامگرایان در مصر است»
بر خلاف خواست امریکا و کشورهای اروپایی هر روز بر شدت اعتراضات مردمیافزوده شده به گونهای که طی دو سه روز گذشته میلیونها نفر در خیابانهای قاهره، اسکندریه و سایر شهرها خواهان برکناری مبارک از قدرت شدند. مبارک در واکنش به این تجمعات سه شنبه شب در صفحه تلویزیون حاضر شده و سعی کرد ضمن دادن چند وعده دروغین مانند اینکه قصد کاندیداتوری در انتخابات آینده را ندارد، مخالفین را تهدید کند. وعده مبارک در حالی است که او با 82 سال سن دیگر عملاً امکان کاندیدا شدن را ندارد و طی یکی دو سال گذشته شایعاتی مبنی بر اینکه مبارک قصد دارد پسرش جمال را جایگزین خود کند، مطرح بود. او در این نطق گفت که مردم باید «میان ثبات و هرج و مرج» یکی را انتخاب کنند. در پس این کلمات نقشه پیچیدهای پنهان بود، چرا که در فردای این نطق صدها نفر از نیروهای امنیتی مصر با لباس شخصی به راهپیمایان حمله کرده و برخی از آنان را مجروح ساختند. اما بشنوید از بنگاه خبر پراکنی انگلیس یعنی «بیبیسی» همان شبکهای که برای تأثیرگذاری بر انتخابات ایران راهاندازی شد و سال گذشته هر تجمع 100 یا 200 نفری مخالفان را دهها هزار نفری جلوه میداد. این سایت در گزارش حوادث روز گذشته قاهره نوشت «میدان التحریر قاهره روز چهارشنبه به صحنه نبرد میان موافقان و مخالفان حسنی مبارک تبدیل شد. تعداد زیادی از هواداران آقای مبارک در این روز به میدان تحریر آمدند و پس از درگیری کلامی با معترضان به سوی آنها حمله ور شدند. » در نگاه بی بی سی این جمعیت نهایتاً دو سه هزار نفری تعداد زیادی شمرده میشوند اما از تعداد جمعیت صدها هزار نفری مردم مخالف صرف نظر میکند. معلوم نیست این هواداران تا قبل از تهدید مبارک کجا بودند و اگر واقعاً مردم حامیمبارک هستند و نه نظامیان و مزدوران حکومت مصر و اسرائیل چگونه با اسب به مخالفان حمله میکنند.
تلویزیون بی بی سی نیز شب گذشته بدون اینکه حتی برای یک لحظه تصویر جمعیت انبوه میدانالتحریر و سایر میادین قاهره و سایر شهرها را به تصویر بکشد این جمعیت اندک را نشان میداد که در حال پرتاب سنگ برای مخالفان بودند و جالب هر بار با حمله دسته جمعی مردم تار و مار شده اما بر میگشتند و سنگ پراکنی خود را ادامه میدادند.
شبکهای که رسالت خود را «اطلاعرسانی آزاد» گذاشته و کوچکترین حرکت غربگرایان در ایران و سایر نقاط جهان را به خبر اول خود تبدیل میکند حال میان دو راهی ژست دموکراسی خواهی و منافع پیراستعمار مانده است؛ چرا که به خوبی میداند در پس این تجمعات مردمی نه تنها سودی عاید خود و کشورش نمیشود بلکه ممکن است کیان مولود نامشروع انگلیس و امریکا در خاورمیانه یعنی اسرائیل به خطر بیفتد.
