مکث مسکو بر دوراهی تهران- تل‌آویو

هنگامی که نیروگاه هسته‌ای بوشهر راه‌اندازی شد، رژیم صهیونیستی استفاده ایران از انرژی هسته‌ای را «غیر قابل قبول» دانست و خواستار فشار بیشتر به ایران برای واداشتن این کشور به متوقف کردن غنی‌سازی اورانیوم شد. این در حالی بود که ایالات متحده امریکا و بریتانیا اعلام کردند، راه‌اندازی این نیروگاه اتمی باعث افزایش نگرانی‌ها در زمینه تولید جنگ‌افزارهای هسته‌ای در ایران نمی‌شود. اگر چه در آن زمان موضع‌گیری اسرائیلی‌ها امری عادی به نظر می‌رسید، اما اخیراً سند جدیدی از سوی سایت ویکی‌لیکس منتشر شده که اگر صحت داشته باشد، از تبانی روسیه و اسرائیل با هدف تأخیر در راه‌اندازی نیروگاه بوشهر خبر می‌دهد. براساس این سند، از سال ۲۰۰۶ به بعد میان مسکو و تل‌آویو به طور غیرمنتظره‌‌ای‌ همکاری‌هایی درخصوص مسئله هسته‌ای ایران صورت گرفته است. این همکاری بر این مسئله متمرکز بوده که روسیه چگونه می‌تواند تأخیر در راه‌‌اندازی نیروگاه اتمی بوشهر را توجیه کند. در این گزارش آمده، در ملاقاتی که میان گیدون فرانک و سرگئی کرینکو، نخست‌وزیر وقت روسیه و رئیس کنونی کمیسیون انرژی اتمی «روس‌اتم» صورت گرفته، کرینکو اعلام آمادگی کرده با کارشناسان اسرائیلی در این زمینه وارد مشورت شود. موضوع مشورت این بوده که روسیه چگونه می‌تواند ایران را ملزم به رعایت یک رشته اقدامات امنیتی کند تا راه‌اندازی بوشهر به تأخیر بیفتد. در این گزارش سفارت امریکا آمده که کرینکو موافقت کرده‌ از ارسال میله‌های سوختی به بوشهر امتناع کند و راه‌اندازی نیروگاه بوشهر را تا اواسط سال ۲۰۰۷ به تأخیر بیندازد.
در مجموع به‌رغم آنکه در اصل ماجرای انتشار اسناد محرمانه از سوی ویکی لیکس، شک و تردیدهای زیادی وجود دارد، با این حال باید توجه داشت که طی سال‌های اخیر همکاری میان مسکو و تل‌آویو در خصوص مسائل مختلف به شدت افزایش یافته است و این امر می‌تواند چالشی جدی در روابط ایران و روسیه محسوب شود. چنانکه پیشتر نیز معامله سامانه موشک‌های اس‌300، به دلیل مخالفت‌های صریح اسرائیل، لغو شد. نباید از یاد برد که رژیم صهیونیستی همواره از روسیه به دلیل فروش سیستم موشکی پیشرفته به ایران انتقاد می‌کرد و سرانجام با دادن امتیازاتی به روسیه مبنی بر گسترش همکاری‌های نظامی، موفق شد معامله اس 300 میان تهران و مسکو را بر هم بزند.
براساس توافقنامه‌ای که در سپتامبر 2010 میان مسکو و تل‌آویو امضا شد، نوسازی بخشی از تجهیزات نظامی روسیه بر عهده اسرائیل گذاشته شد. اگرچه در زمینه جزئیات قرارداد میان روسیه و اسرائیل گزارشی منتشر نشد، اما مسلماً امضای این تفاهمنامه به نزدیکی بیش از پیش مناسبات و همکاری‌های اطلاعاتی و تسلیحاتی دو طرف خواهد انجامید. دراین راستا روس‌ها قصد دارند به استفاده از تجربه نیروی نظامی اسرائیل به منظور نوسازی و مدرنیزه کردن ارتش خود بپردازند. همچنین مسکو از خرید ۱۲ هواپیمای بدون سرنشین از اسرائیل خبر داده است. در ازای این همکاری‌ها، صهیونیست‌ها خواهان ممانعت از همکاری‌های آتی روسیه با ایران در زمینه هسته‌ای هستند. علاوه بر این مقامات اسرائیلی خواستار حمایت مسکو از مواضع تل‌آویو در برابر فلسطینی‌ها می‌باشند.
در بررسی رفتار روسیه توجه به این نکته ضروری است که روسیه همواره روابط مناسبی با صهیونیست‌ها داشته و مخالف هرگونه رفتاری است که وجود اسرائیل و امنیت آن را تهدید کند. با توجه به رویدادهای اخیر، به نظر می‌رسد از یک‌سو رهبران روسیه قصد دارند دامنه همکاری‌های نظامی و اطلاعاتی خود را با اسرائیل وسعت دهند و از سوی دیگر اسرائیل مصمم است از راه توسعه همکاری‌های دو جانبه با روسیه، خواسته‌های امنیتی خود را به آن کشور تحمیل کند. در واقع اسرائیلی‌ها سعی می‌کنند مقامات روسیه را متقاعد سازند که روس‌ها با خودداری از حمایت ایران، می‌توانند از منافع قابل توجهی، از جمله توسعه مشارکت با اسرائیل برخوردار شوند. اگر این امر مورد تأیید مقامات روسیه قرار گیرد، آنگاه تأثیرات جدی بر روابط تهران و مسکو خواهد داشت. بر این اساس همانگونه که نزدیکی مسکو و واشنگتن موجب سرد شدن مناسبات ایران و روسیه شد، گسترش مناسبات میان روسیه و اسرائیل نیز می‌تواند به تیرگی در روابط تهران و مسکو دامن بزند.