گفت‌وگو با مبتکر جوان ایرانی

مخترع، مخترع است نه بازاریاب

محمدصادق عابدینی| تاکنون 14 اختراع از وی به ثبت رسیده و از افتخاراتی که کسب کرده می‌توان به برگزیده استانی سومین جشنواره خوارزمی سال 1380، نفر اول جشنواره ممتازان و مبتکران بسیج دانشجویی 1385، مدال لیاقت مسابقات ITEX مالزی (2006)، مدال نقره اختراعات ژنو سوئیس (2006 و2007) و همچنین دیپلم افتخار مسابقات اختراعات ارشمیدس روسیه (2006) اشاره کرد.وی هم‌اکنون به عنوان مدرس دانشگاه در حال تحقیق و تدریس است. یکی از اختراعات وی نوعی بخاری است که با انواع معمول در بازار تفاوت‌هایی دارد و به همین دلیل توانست مدال نقره مسابقات اختراعات ژنو سوئیس را به دست آورد.مطیعی در گفت‌وگو با «جوان» توضیحات بیشتری در خصوص این اختراع داد. وی گفت: «اخبار و آگهی‌های زیادی که هرساله درخصوص تلفات بالای ناشی از نشت گاز بخاری‌های گازسوز منتشر می‌شود باعث شد تا برای رفع این مشکل شروع به تحقیق کنم و تحقیقات من با رواج بخاری‌های بدون دود کش همزمان شد، مطالعاتم بیشتر روی فرآیند اشتعال و گازهای ناشی از آن بود. در این فرآیند بخاری به عنوان رقیب تنفسی انسان عمل کرده و باعث بروز سر درد و کدری پوست می‌شود، در محیط‌های کوچک و آپارتمان‌ها این حالت تشدید شده و در صورت بی‌احتیاطی منجر به بروز حادثه و مرگ خواهد شد.»مطیعی افزود: «برای رفع این مشکل مخزن سوخت بخاری را ایزوله کردم تا از جریان همرفت هوا جلوگیری کند با این کار هوای داخل مخزن سوخت و هوای بیرون در ارتباط قرار نمی‌گیرد و بخاری اکسیژن مورد نیاز خود را از هوای خارج خانه به دست می‌آورد، گاز‌های حاصل از اشتعال هم از همین طریق به بیرون منتقل می‌شوند.در این حالت حتی اگر بخاری هم به طور ناقص بسوزد و منو اکسید کربن تولید کند یا گاز آن نشتی داشته باشد با هوای اتاق مخلوط نشده و در نتیجه زیانی برای انسان نخواهد داشت.»وی ابراز داشت: «طراحی و ساخت دستگاه حدود دو سال طول کشید و به دلیل اینکه استان مرکزی دارای کارگاه‌ها و کارخانه‌های صنعتی زیادی است، با همکاری یکی از آنها قسمتی از فضای کارگاهی در اختیارم قرار گرفت و شروع به کار کردم به غیر از آن هیچ کمک یا حمایتی از من نشد و تمام هزینه ساخت دستگاه را خودم پرداخت کردم.» مطیعی در زمینه طرح‌های آینده‌اش گفت:«هم‌اکنون شروع به تجاری‌سازی طرح‌هایم کرده‌ام تا بتوانم آنها را به فروش برسانم یا اینکه بعضی از آنها را خودم تولید کنم. در زمان شرکت در مسابقات بین‌المللی از سوی شرکت‌های خارجی پیشنهاد‌های زیادی برای خرید طرح هایم داشتم اما من دوست دارم اختراعاتم در ایران به تولید برسند.»وی معتقد است: «در ایران توقع غلطی از مخترع دارند که وقتی چیزی اختراع کرد به جای یک مهندس آن را بسازد، مانند یک صنعتگر آن را تولید کند و همچون یک بازاریاب برای محصولش بازار فروش ایجاد کند.در صورتی که هر کس جایگاه خودش را دارد.یکی از دلایلی که خیلی از مخترعان دیر به دیر سراغ اختراع جدید می‌روند همین است. روش غلط فعلی باید از بین برود، شرکت‌های ایرانی عادت کرده‌اند که برای کالا پول بدهند نه برای فکر در صورتی که این کالا محصول یک فکر و ایده است.»