همیشه چه دیرمی شود تقدیر

«گاهی» نه! همیشه زود دیر می‌شود. همین چند روز پیش – نهم آذر ماه- بود که خبرنگار اجتماعی «جوان»، با محمد غیاثی پیشکسوت فرهنگی و معلمی با 50 سال سابقه تدریس به گفت‌وگو نشست. آخرین جمله این معلم بازنشسته را شاید شما هم به یاد داشته باشید که گفت:«‌فقط بگذارید درس بدهم». روز گذشته – چهارشنبه 17 آذرماه- معاون وزیر آموزش و پرورش طی تماسی با گروه اجتماعی «جوان»، خواستار آدرس و شماره تلفن این معلم بازنشسته شد. به گفته دفتر معاونت وزارت آموزش و پرورش، این وزارتخانه پس از خواندن گفت‌وگو با این معلم بازنشسته، تصمیم به قدردانی از وی و اهدای لوح تقدیر به این پیشکسوت می‌گیرد. خوشحال از این تصمیم، با منزل این معلم نمونه تماس گرفتیم:«‌آقای غیاثی منزل تشریف دارند؟» صدای گرفته‌ای از پشت گوشی پاسخمان داد:«‌ایشان امروز صبح عمرشان را به شما دادند». یاد جمله معروف مرحوم قیصر امین‌پور افتادیم که «چه زود دیر می‌شود گاهی» اما با اندکی اختلاف نظر با قیصر، چرا که «نه گاهی! همیشه چه زود دیر می‌شود».انگار قسمت بود که مرحوم غیاثی آخرین درد دل‌های فرهنگی‌اش را با «جوان» در میان بگذارد. همین هم شد و او هشت روز پس از این گفت‌وگو و در دومین روز از ماه عزای سیدالشهدا (ع) به سرای جاودان شتافت. محمد علی نجفی، وزیر اسبق آموزش و پرورش، دکتر صدرنژاد، رئیس سابق دانشگاه شریف و دکتر بطحایی، رئیس سابق دانشگاه خواجه نصیر از شاگردان این پیشکسوت فرهنگی بوده‌اند. مرحوم غیاثی در آخرین گفت‌وگوی خود از معلمان خواست که با وضو و اعتقاد بالا سر کلاس‌های درس حاضر شوند. او گفت که برای در میان گذاشتن برخی مشکلات در حوزه تعلیم و تربیت از وزیر آموزش و پرورش- دکتر حاجی بابایی- درخواست وقت ملاقات کرده اما به او نداده‌اند. مرحوم غیاثی از میان وزرای آموزش و پرورش بعد از انقلاب اسلامی بالاترین نمره را به شهید رجایی داد و گفت: که مرحوم رجایی بسیار خالص و باطن‌دار بوده است. این فرهنگی نمونه از تدریس به عنوان یک موهبت الهی نام برد و گفت: «معلم باید با نام خدا سر کلاس برود. من هر سال اول مهر خدا را شکر می‌کردم که باز فرصت معلمی به من داده است» اما مهر ماه سال آینده، او دیگر نیست که خدا را از بابت آغاز یک مهر دیگر و یک سال تحصیلی تازه شاکر باشد.