اعلام نتایج دومین دوره انتخابات پارلمانی افغانستان بار دیگر به تعویق افتاد. از سال 2001 میلادی که امریکا و ناتو به افغانستان حمله و طالبان را ساقط کردند، این دومین انتخابات پارلمانی است که در افغانستان برگزار شد، اما بعد از گذشت دو ماه از برگزاری انتخابات، نتایج قطعی هنوز اعلام نشده است. به تعویق افتادنهای پیدرپی نتایج انتخابات از سوی مقامات مربوطه حکایت از توخالی بودن دموکراسی وارداتی از سوی امریکا و غرب برای افغانستان دارد. روند تأیید و عدم تأیید نامزدهای پست نمایندگی در مجلس افغانستان گویای سایه دموکراسی در این کشور است، نه خود دموکراسی که مؤید رأی مردم باشد. به نظر میرسد پروژه تقلب جزو ذات دموکراسی تحمیلی امریکا به افغانستان باشد و بعید است که بتوان در مورد این پروژه کاری از پیش برد، چراکه همانند دموکراسی امریکایی وارد افغانستان شده تا منافع و مطامع امریکا و غرب را فراهم سازد، اما تقلب در دموکراسی افغانی تنها پروژه نیست و از آنجایی که نتیجه وضعیت و اوضاع نابسامان افغانستان است، یک پروسه هم محسوب میشود که حداقل در کوتاهمدت هیچ آینده روشنی برای توقف آن متصور نیست. فقر و فساد و جهل و بیسوادی به همراه شرایط نامطلوب امنیتی مردم را چنان مستأصل کرده که رأی دادن معنایی ندارد. از سوی دیگر با توجه به بیسوادی بیش از 80 درصد مردم افغانستان این امر به روند تقلب، دامنه گستردهتری بخشیده است. موضوعی که باعث شده تا نامزدهای نمایندگی مجلس افغانستان در تبلیغات خود از تصاویر و اشیای مختلف برای شناساندن خود و کسب آرای بیشتر مردم به سود خود استفاده کنند. نعل اسب، گل، کتاب، انار، پرنده و ترازو از جمله علائمی است که از سوی نامزدهای انتخاباتی برای تبلیغات استفاده شده است. نامزدها پوسترهای تبلیغاتی خود را علاوه بر در و دیوار و پنجره، حتی روی درختان و به سیمهای برق خیابان چسباندهاند تا عامه مردم را با عکس و تصویر خود آشنا کنند. افغانستان جزو اولین کشورهای فقیر دنیاست، بنابراین از بستر مناسبی برای رشد فساد برخوردار است. این کشور در تمام کره زمین بدترین مکان برای تولد کودکان است تا جایی که از هر چهار نوزاد متولد شده در این کشور مصیبتزده یکی قبل از رسیدن به سن پنج سالگی جان خود را از دست میدهد. موضوعی که نشانگر عمق فاجعهای بشری به علت عدم وجود بهداشت در این کشور است، بنابراین مردم برای حفظ جان خود و کودکانشان مجبور هستند به هر کاری تن بدهند تا حداقل بتوانند زنده بمانند. پس دور از ذهن نمیتواند باشد که برخی از سیاسیون افغانی هم از پتانسیل فقر در جهت اغفال مردم استفاده کرده، زمینه تقلب را در انتخابات به سود خویش فراهم آورند. مؤید این ادعا، اعلامیههای گاه و بیگاه کمیسیون انتخابات افغانستان است. به طور مثال مقامات کمیسیون انتخابات تاکنون 142 نامزد را بهعنوان کسانی که در شماری از مراکز رأیگیری به سود آنها تخلف صورت گرفته به کمیسیون شکایات انتخاباتی معرفی کردهاند. کمیسیون انتخابات از آغاز بررسی نتایج انتخابات تا به حال به طور کلی آرای مربوط به 227 مرکز رأیگیری را فاقد اعتبار لازم دانسته و نیز دستور شمارش مجدد آرای 339 مرکز دیگر را صادر کرده است. این کمیسیون همچنین آرای متعلق به 138 مرکز دیگر را مشکوک و نیازمند بازشماری دانسته است. وسعت تخلفات صورت گرفته چنان است که ظن مقامات امنیتی و پلیس را برانگیخت.
همین ظن و گمانها منجر به دستگیری رئیس دفتر محلی کمیسیون انتخابات در ولایت «خوست» در جنوب شرق افغانستان شد. گفتنی است، این اولینباری است که یک مقام مسئول در کمیسیون انتخابات به اتهام دست داشتن در تخلفات انتخاباتی از سوی پلیس بازداشت میشود. در همین راستا همزمان با درز این اخبار مقامات کمیسیون انتخابات از بیاعتبار شدن آرای 86 مرکز رأیگیری دیگر مربوط به ولایات مختلف از جمله ولایت «خوست» افغانستان خبر دادند.
این امر باعث شد تا 24 نامزد از فهرست برندگان انتخابات پارلمانی افغانستان حذف و به جای آنان افراد دیگری وارد فهرست نهایی شوند. از اینرو کمیسیون مستقل انتخابات افغانستان زمان اعلام نتایج انتخابات پارلمانی این کشور را 12 روز دیگر به تعویق انداخت. پیش از این قرار بود نتایج انتخابات پارلمانی افغانستان روز 9 اکتبر اعلام شود، اما این امر موجب شد نتایج انتخابات نزدیک به دو هفته دیگر عقب انداخته شود. شایان ذکر است، به خاطر شرایط نامطلوب امنیتی در افغانستان کلاً 5898 شعبه اخذ رأی در طول انتخابات پارلمانی 18 سپتامبر این کشور فعال بودند. این در حالی بود که 900 شعبه اخذ رأی به خاطر نگرانیهای امنیتی و در سراسر افغانستان بسته و غیرفعال بودند. حال با این اوصاف بیش از یکچهارم از آرای مأخوذه در انتخابات پارلمانی افغانستان باطل و از درجه اعتبار ساقط هستند. یعنی بیش از پنج میلیون و 600 هزار برگ رأی مأخوذه باطل اعلام شده است. شاید خواننده موشکاف و سختگیر، تقلب گسترده را به تنهایی دلیل لازم و کافی برای پس زدن دموکراسی پیوندی امریکایی در افغانستان نداند، اما وقتی به آمار مشارکت 40 درصدی افغانیها در این دور از انتخابات توجه کنیم، آن وقت عمق فاجعه و شدت بیمعنایی رأیگیری مردمی در افغانستان برای ما معنا میشود.
