علی رضائی - رئیس پلیس فدرال امریکا (افبیآی) به منظور شناسایی مخالفان سیاسی امریکا در نسشتی از رؤسای گوگل و فیسبوک خواست کنترل و ضبط مکالمات کاربران آنلاین شامل ایمیل، پستهای فیسبوک و تلفنهای اینترنتی را تشدید کنند.
این اقدام که همچون مصوبات دولت باراک اوباما به قصد فشار بر مخالفان انجام می شود، استراق سمع را چاره ای برای شناسایی و حذف مخالفان قلمداد کرده و به دنبال آن است تا قانون 1994 مبنی بر همکاری شرکتهای ارتباطی در راستای ضبط و کنترل به موقع مکالمات مشترکین را به شرکتهای اینترنتی نیز تحمیل کند.
شیوه ای که بر این اساس ایالات متحده امریکا به بهانه تامین امنیت داخلی در پیش گرفته، نه تنها داخل مرزهای امریکا منجر به نقض آرام و نرم حقوق بشر شده است که اکنون شاهدیم بانیان آن قصد انتقال افکار پریشان خود به سراسر جهان را دارند تا نقض حقوق و حریم شخصی افراد به عنوان یک وظیفه فراملی در کارنامه امریکا ثبت شود و در کنار فجایع و شکنجه های روزافزون زندان های مخفی امریکا که نمونه های خشن از نقض حقوق بشر است، طومار بلندبالایی را تشکیل دهد.مطابقت رفتار امریکایی ها با اجدادشانبی شک استمداد رئیس اف بی آی از روسای گوگل و فیس بوک برای تکمیل فهرستی است که استعمارگران با کشتار عظیم سرخپوستان بومی سرزمین امریکا آن را آغاز کرده اند و اکنون در ادامه این مسیر، تنها منش امریکایی ها در نقض حقوق بشر تغییر کرده و بینش آنان همان است که از دو قرن پیش بوده است.
در تاریخ امریکا پوشاندن برخی از حقایق امکان ناپذیر است؛ حقایقی دردناک که بخش سوزناک آن انسان را از غم ذوب می کند. زشت ترین جنایتی که استعمارگران سفیدپوست بر ضد سرخ پوستان مرتکب شدند این بود که سرخ پوستانی را که برای آنان خوراک و کادو می آوردند به قتل می رساندند. بدتر از آن سرخ پوستان را فریبکارانه به میهمانی دعوت می کردند و سپس در مسیر راهشان کمین میکردند و مهمانان خود را میکشتند.
با نگاه به سابقه خشن و دور از حقوق بشر مهاجران انگلیسی به راحتی می توان تاریخ و عملکرد گذشته آنان در سرزمین امریکا را با رفتار امروزشان مطابقت و شباهت داد.
مدعیان دروغین حقوق بشر، در قرن 21 هم به سان اجدادشان بر محور افکار پلیدی چون «جذب یار غار و حذف خار چشم» عمل می کنند؛ اما با شیوه ای نوین.
آنان با دعوت افراد و اقشار مختلف از کشورهای گوناگون برای ثبت نام در شبکه های اینترنتی نظیر فیس بوک نوعی میهمانی مجازی را شکل می دهند و سپس در وقت مقرر طعمه های خود را شکار می کنند؛ ابتدا با جذب و اگر نشد با حذف. تلاش اخیر رئیس اف بی آی برای شناسایی کاربران آنلاین در فضای سایبر نیز در همین حیطه می گنجد.کدهای امریکایی برای نقض حقوق بشراینگونه اقدامات البته بخشی از توانایی آمریکایی ها در نقض حقوق و حریم شخصی افراد را اثبات می کند. این موارد شاخه های کوچکی از درخت تنومندی است که ریشه آن در قرون وسطی و ایام برپایی دادگاه های انگیزیسیون (تفتیش عقاید) شروع به رویش کرد و در جنگ های چند ده ساله مسیحیان اروپا که میان کاتولیک ها و پروتستان ها رخ داد، قوت گرفت. چنانکه هوگو گروسیوس، پدر حقوق بین الملل اروپایی در مقدمه کتاب جنگ و صلح می نویسد: «در زمان وی یعنی قرن شانردهم، ملت های مسیحی اروپایی در جنگ های خود با یکدیگر به نحوی رفتار می کنند که حتی بربرها نیز از آن شرم دارند.»
افراد مورد اشاره گروسیوس همانانی هستند که پس از سال 1492 سالی که ادعا می شود در آن زمان قاره امریکا توسط کریستف کلمب کشف شد و پیش از آن با جمعیت انبوه سرخپوستان ناشناخته بوده است! به این سرزمین مهاجرت می کنند و ادامه آدم کشی ها را در آنجا پی می گیرند.
روش های دیگری از نقض حقوق بشر که می توان در کارنامه سیاه امریکا مشاهده کرد نیز ریشه در همین حوادث دارد. حوادثی که با کدهای ویژه ای از جمله «وحشی خواندن گروه مقابل» و محو «خطرهای در پیش رو» با بهانه دروغ «حفظ تعادل و توازن» و « آزادی و ارتقای موازین حقوق بشر» آغاز شد و دنباله های آن در این سالها رونمایی شده است. حمله به افغانستان پس از تروریست خواندن اهالی آن دیار و تجاوز به خاک عراق با ادعای آزادی عراقی ها از چنگال ناملایمات روزگار و همچنین متهم کردن کشورهای مستقلی مانند ایران به نقض حقوق بشر، کدها و ابزاری است که ایالات متحده امریکا با ابراز آنها زیر سایه مجسمه منحوس آزادی، تاکنون چندین کاروان عروسی در عراق و افغانستان را به خاک و خون کشیده و در ادامه سعی دارد چهره اسلام و ایران را در بعد جهانی مخدوش کند.حرکت عده ای در مدار تفکرات امریکاییسیاست های نمایشی امریکا که سعی دارد بر اساس یک ادبیات فوق العاده قدیمی و سوخته مربوط به قرون وسطی پیشروی کند و امروز هم امریکایی ها را مدافع حقوق بشر نشان دهد و تمامی مخالفان دادگاه های مدرن انگیزیسیون را مهاجم به حقوق بشر تشبیه و تعریف کند، متاسفانه در افکار و الفاظ بسیاری از افراد رسوخ پیدا کرده و حقانیت و وجاهت قانونی یافته است.
سید محمد خاتمی یکی از آن افرادی است که قصد داشت از طریق گفت و گو با تمدن های خیالی، آزادی به رنگ حقوق بشر امریکایی را در جهان نقاشی کند. وی در اوایل دوران ریاست جمهوری خود طی دیداری با کریستین امانپور مجری شبکه سی ان ان، آمریکا را تمدن بزرگ و آبراهام لینکلن، رئیس جمهور مقتول آن را شهید قلمداد کرد.
این تفکرات رئیس جمهور سابق ایران، در آن دوران نه تنها ارمغانی را برای ایران و جهان نداشت، بلکه به مرور زمان دیپلماسی ایران را به مرزهای انفعال نزدیک کرد و در آخر هم کار را به جایی رساند که حقوق حقه مردم ایران در استفاده صلح آمیز از انرژی هسته ای نقض و تاسیسات هسته ای کشورمان به درخواست حافظان حقوق بشر(!) پلمب شد.
خاتمی نه فقط در ایام دور چنان رویه ای را داشت، بلکه در ایام نزدیک نیز به همراه همفکران خود از برخی کدهای ساخت امریکا، استفاده کرده است تا حمله به مخالفانش توجیه شود.
وی پس از انتخابات سال گذشته به همراه افرادی نظیر میرحسین موسوی و مهدی کروبی در قلمرویی قرار گرفتند که مدام تلاش داشتند تفکر مقابل خود را در افکار عمومی «تمامیت خواه» و «خشونت طلب» معرفی و حامیانشان را با شعارهای دروغی مثل «مبارزه برای آزادی» و «زنده باد مخالف من» و «اعتدال» برای رزم در میدان، توجیه و تشویق کنند.
