ایمان مطهری منش- نشست «سینما بیداری» در حاشیه بیست و هفتمین جشنواره بینالمللی فیلم کوتاه تهران، یکشنبه شب با حضور «دنی شکتر» مستندساز و تحلیلگر رسانهای امریکا، خانم «کولی یاما» مستندساز معترض ژاپنی و نادر طالبزاده فیلمساز ایرانی در سینما فلسطین برگزار شد.
پیش از برپایی این نشست، سالن شماره 3 سینما فلسطین تماشاچیان فیلم «WMD» را در خود جای داد. بعد از پخش این فیلمِ ضدامریکایی دنیشکتر، نادر طالبزاده در معرفی کوتاه شکتر گفت: دنی شکتر قبل از فیلمساز بودن، یک تحلیلگر رسانهای است. نزدیک به 10 کتاب رسانهای نوشته و عنوان مشهورترین کتابش «رسانه دروغ میگوید» است. ایشان جزء گروه رسانه آلترناتیو امریکا است. من مدتی قبل در نیویورک به شرکتشان رفتم. امثال آقای شکتر کم نیستند.
میهمان دیگر این نشست، «آسوکا کولییاما» بود که حدود 10 دقیقه از فیلم بلند او با عنوان «یک تیر، یک کشته» پخش شد. این فیلمساز ژاپنی که به حضور نیروهای امریکایی در کشورش معترض است در این فیلم، حضور نیروهای امریکا در ژاپن را روایت کرده است.
دنی شکتر که رئیس هیئت داوران بخش بینالملل این دوره از جشنواره فیلم کوتاه تهران هم هست، در آغاز صحبتهایش رو به حاضران در سالن کرد و خودش را معرفی کرد. شکتر، تحلیلگر اخراجی شبکه سی.ان.ان است و در بسیاری از رسانههای معتبر جهانی ایدههایش را مطرح کرده است. او خودش را «جراح خبر» معرفی کرد. او حالا در پرس تیوی و الجزیره انگلیسی تحلیل خبری ارائه میدهد.
کولییاما درباره فیلمش حرف زد و گفت: نمیدانم شما میدانید که بیش از 100 پایگاه نظامی امریکا در ژاپن هست که اغلبشان در جزیره اوکیناوا است. فیلم من بیشتر به این موضوع میپردازد.
این فیلمساز ژاپنی، حضور نیروهای امریکایی در ژاپن را «اشغال» خواند و گفت: بعد از پایان جنگ، بخشهای اشغال شده صوری به دولت تحویل داده شد اما عملاً دست نیروهای امریکایی ماند.
مشکل توزیع بعضی فیلمها در امریکا
نادر طالبزاده در ادامه از دنی شکتر پرسید: چه تعدادی از امریکائیان به فیلمهای شما دسترسی دارند؟ و شکتر اینطور پاسخ داد که: من بیش از 30 فیلم ساختهام. این فیلم در یک شبکه تجاری پخش شد و در چندین شبکه غیرتجاری هم پخش شد. منظور از شبکه تجاری، شبکههای کابلی امریکا است. مشکلی که ما داریم مشکل توزیع است.
شکتر در ادامه به اعمال محدودیتهای نظام امریکا در زمینه رسانهای اشاره کرد و گفت: ما فیلمساز مستقل هستیم. آنها ما را در زمینه اقتصادی تحت فشار قرار میدهند. در فیلمم اشاره کردهام که رفته رفته شرکتهایی که خبررسانی میکنند کم میشوند و آنچه باقی میماند، شرکتهای راستی هستند یا شرکتهای میانهرو و جای انتقاد خیلی باقی نمیماند.
شکتر در جملهای سؤالی به مافیای رسانهای در امریکا اشاره کرد و گفت: باید دید چه کسانی واقعاً امریکا را کنترل میکنند. آیا این دولت است یا شرکتهای چندملیتی و گروههای خاص. جواب شرکتهای چندملیتی و گروههای خاص است. شرکتهای رسانهای هم جزئی از این گروههای خاص هستند. رسانهها دست گروههای خاص است. اکثر رسانههای امریکا از جنگهای امریکا دفاع میکنند اما بیشتر از 60 درصد مردم امریکا با جنگها مخالفند. طول میکشد تا مردم فراتر از رسانهها بتوانند نظرشان را ارائه کنند.
حرکت رسانهها به سمت پول
شکتر در توصیف وضعیت رسانهای در امریکا گفت: در آغاز، خبرنگاری در تلویزیون بیشتر مستقل بود و هدف، اطلاعرسانی بود. اما با گذشت زمان، هدف به پول در آوردن تغییر کرد. نتیجتاً نسلی در امریکا به وجود آمد که اخبار را میبیند، اما نمیفهمد چه خبر است. کتابی هم در این باره نوشتهام.
او به ترجمه کتابهایش به فارسی ابراز تمایل کرد و از ایرانیها خواست با مراجعه به سایت او، با این کارگردان امریکایی در ارتباط باشند و نظراتشان را به او منتقل کنند.
شکتر درباره حضورش در ایران هم گفت: من اینجا نیامدهام تا به کشورم پشت کنم. من در پرس تیوی هم نسبت به ایران انتقاداتی مطرح کردهام.
شکتر پرس تیوی را ستود و از آن تمجید کرد و از اینکه تمام ایرانیها به آن دسترسی ندارند، ابراز تأسف کرد.
این مستندساز و منتقد رسانهای در پاسخ به این سؤال که اگر قرار باشد درباره ایران مستندی بسازد، چه موضوعی را انتخاب میکند، گفت: دوست دارم درباره کسانی فیلم بسازم که میخواهند جنگ ایران و امریکا را راه بیندازند.
حضور فیلمسازان ضدامریکایی، اقدام قابل توجه و مهم برگزارکنندگان این دوره از جشنواره فیلم کوتاه است که جا داشت بیش از اینها به آن پرداخت.
در دقایقی از این نشست، جواد شمقدری معاون سینمایی وزیر ارشاد حاضر شد.
