ردپاي رژيم صهيونيستي در انفجار تروريستي ‌ استانبول

احمد كاظمي | بر اثر اين انفجار 15 پليس و 17 شهروند عادي زخمي شدند. تركيه كشوري است كه از سال 1984 و با آغاز فعاليت مسلحانه پ.ك.ك(حزب كارگران كردستان تركيه) با معضل تروريسم مواجه شده است. بر اثر درگيري‌هاي ارتش تركيه و پ.ك.ك بيش از 45 هزار نفر كشته شده‌اند. با وجود اين از زمان روي كار آمدن حزب عدالت و توسعه در سال 2002 به دلايل مختلف از جمله طرح بي‌سابقه رجب طيب اردوغان، براي حل مسئله كرد، اقبال دولت به رسيدگي، وضعيت مناطق محروم كردنشين، لغو وضعيت فوق‌العاده در استان‌هاي كردنشين، دفاع دولت آك(عدالت و توسعه) از فعاليت قانوني حزب كردگراي دموكراسي خلق و تا حدودي عمليات‌هاي ارتش تركيه در شمال عراق، ضريب امنيت و ثبات در تركيه افزايش يافته است؛ به طوري كه پ.ك.ك موقعيت و نفوذ دهه گذشته خود را در مناطق كردنشين تركيه از دست داده است. پ.ك.ك در مقاطعي تحت تأثير اختلافات داخلي يا براي تجديد قوا يا جلوگيري از طرح‌هاي نظامي ارتش تركيه، آتش بس يك جانبه اعلام كرده است. با وقوع انفجار در استانبول بار ديگر انگشت اتهام مقامات تركيه به سوي پ.ك.ك نشانه رفت. به ويژه اينكه در روز انفجار، آتش بس دو ماهه و يكجانبه اعلام شده از سوي پ.ك.ك پايان مي‌يافت. هرچند پ.ك.ك، با انتشار بيانيه‌اي مسئوليت اين حمله را بر عهده گرفته است. شهرداري استانبول نيز اعلام كرده است ودات آكار، عامل انتحاري اين انفجار عضو پ.ك.ك بوده است، تجربيات نشان مي‌دهد كه بيش از اين پ.ك.ك با هدف ضربه زدن به صنعت توريسم تركيه، در فصل گرما به اقداماتي دست مي‌زد، به هر تقدير وقوع اين انفجار ضربه‌اي به كردها محسوب مي‌شود.چرا كه اين موضوع بهانه را براي فشار بر گروه‌هاي كردي فراهم مي‌سازد وا جراي طرح بي‌سابقه حزب عدالت و توسعه براي حل مسئله كردي را با دشواري مواجه مي‌سازد. از اين رو نيز صلاح‌الدين اميرتاش، رئيس حزب صلح و دموكراسي فورا با محكوم كردن اين اقدام تروريستي از عاملان آن ابراز انزجار كرد. اگرچه ادامه فعاليت گروه تروريستي پ.ك.ك در جريان بودن روند پرونده گروهك ارگنه‌كن كه متهم به تلاش براي كودتا هستند و نيز تشديد نارضايتي مخالفان حزب عدالت و توسعه و انگيزه آنها براي ايجاد جريان‌هاي تصنعي براي دولت اردوغان همگي عواملي هستندكه ارزيابي دقيق درباره ماهيت عاملان و آمران اقدام تروريستي در تقسيم استانبول را دشوار مي‌سازد، اما با نگاهي به جهت‌گيري‌هاي سياسي‌ تركيه به ويژه در دور دوم قدرت و حزب عدالت و توسعه مي‌توان به اين نتيجه رسيد كه با توجه به اهميت ژئوپلتيك و ژئواستراتژيك تركيه به عنوان اولين كشور اسلامي عضو ناتو، چه كشورها يا طرف‌هايي از تغيير در رويكرد سنتي تركيه ناخرسند هستند و آن را به ضرر منافع خود مي‌دانند. در بعد سياسي مهم‌ترين تغيير در سياست تركيه، خروج آنكارا از ايفاي نقش متحد استراتژيك براي رژيم صهيونيستي است.شكي نيست كه همكاري‌هاي گسترده تركيه و رژيم صهيونيستي به ويژه از بعد نظامي كه در سال 1996 شكل علني پيدا كرد، به طوري كه حتي علي باباجان، وزير امورخارجه سابق تركيه اذعان كرده است كه حيات رژيم صهيونستي بدون تركيه بسيار دشوار خواهد بود، اين روند تحت تأثير خواسته‌هاي مردم تركيه خصوصاً از زمان جنگ 22 روزه غزه در سال 2008 و برخورد لفظي اردوغان با شيمون پرز، رئيس رژيم صهيونيستي در اجلاس داووس، تغيير پيدا كرده است، با وحشيگري رژيم صهيونيستي در حمله به كاروان آزادي و شهيد كردن هشت تبعه تركيه و عدم عذرخواهي از اين موضوع، مناسبات تركيه و رژيم صهيونيستي دچار بحران جدي شده است، بعد از حادثه داووس، مقامات رژيم صهيونيستي آشكارا از لزوم استفاده از مسئله ارامنه و كردها عليه تركيه سخن گفته بودند. در اين راستا همزمان با تشديد همكاري‌هاي لابي صهيونيستي و ارمني، روند عادي‌سازي مناسبات تركيه و ارمنستان به رغم امضاي پروتكل به بن‌بست رسيد. همزمان با برخورد تحقيرآميز معاون وزير خارجه رژيم صهيونيستي با سفير تركيه، مناطق كردنشين تركيه نيز با ناآرامي‌ها و آشوب‌هاي خياباني مواجه شد كه همان زمان برخي از مطبوعات تركيه از نقش رژيم صهيونيستي در اين ناآرامي‌ها خبر داد. واقعيت اين است كه طي دو دهه اخير، اطلاعات زيادي درباره حمايت‌هاي رژيم صهيونيستي از پ.ك.ك چه در بعد نظامي و سياسي و چه در بعد مالي منتشر شده است. ما هركانياك، افسر سابق امنيتي تركيه بارها در اين خصوص افشاگري كرده است. از اين رو اين احتمال جدي وجود دارد كه حادثه انفجار تروريستي در تقسيم استانبول با هدايت رژيم صهيونيستي و با استفاده از پ.ك.ك صورت گرفته است. واقعيت اين است كه تركيه نيز به خوبي از اين موضوع آگاه است، سازمان تحقيقات استراتژيك تركيه چندي پيش اعلام كرد كه افسران ارتش اسرائيل و موساد در آموزش پ.ك.ك نقش دارند. از اين رو ميز شوراي امنيت ملي تركيه با خارج كردن ايران، سوريه، ارمنستان، بلغارستان از تهديدهاي تركيه، رژيم‌صهيونيستي را به عنوان تهديد تعريف كرده است و اين موضوع وارد دفترچه امنيتي موسوم به كتاب قرمز نيز شده است، حتي همكاري‌هاي اطلاعاتي تركيه و رژيم صهيونيستي تحت تأثير اين موضوع متوقف شده است. از اين رو رژيم صهيونيستي براي به بحران كشاندن تركيه تا انتخابات عمومي ژوئن 2011 انگيزه فراواني دارد. و جاي تعجب نيست كه دو روز قبل از انفجار استانبول، استاس مسزنيكوف، وزير گردشگري رژيم صهيونيستي از اتباع اين رژيم خواسته بود كه به تركيه سفر نكنند، اين موضوع نشان دهنده برنامه گسترده رژيم صهيونيستي براي ايجاد بي‌ثباتي در تركيه است.