
معصومه کشاورز - کار در هوای آزاد در شرایط آب و هوایی سرد عامل این نوع خطر است. خستگی و انجماد بافتهای بدن و صدمه به آنها بر اثر سرمای شدید هوا ست. عدم درمان سرمازدگی منجر به آسیب دائمی بافتهای ناحیه مبتلا میگردد.
سرمازدگی در هر دمایی پایینتر از صفر درجه (23 درجه فارنهایت) رخ میدهد. هر چه هوا سردتر و دما پایینتر باشد سرمازدگی بیشتر و سریع تر ظاهر میشود بیمارانی که گردش خون مناسبی ندارند مانند مبتلایان به مرض قند در معرض خطر بیشتری نسبت به سرمازدگی هستند.
داروهای مؤثر بر گردش خون نیز احتمال سرمازدگی را افزایش میدهند. لکههای سرد و سفید پوستی همراه با سوزش و به دنبال آن کرختی، گرفتگی و بیحسی نیز رخ میدهد. با گرم کردن بافتهای مبتلا به نوع خفیف سرمازدگی، قرمز شده و متورم میشود اگر شدیدتر باشد تاولهایی در پوست ظاهر میشود که بسیار دردناک است. در صورت ادامه، مرگ بافتهای بدن اتفاق خواهد افتاد و در این حالت پوست آبی، سیاه یا تیره میشود.
برای گرم کردن ناحیه سرمازده نباید حرارت مستقیم باشد و به طور تدریجی و با فرو بردن ناحیه مبتلا به داخل آب گرم صورت میگیرد و آب نباید بسیار داغ باشد وقتی رنگ پوست عادی شد عضو مبتلا را از آب خارج کنید ولی ناحیه سرمازده را مالش ندهید. برای پیشگیری از سرمازدگی:
باید روزی یک یا دو مرتبه دست و پا را با آبلیمو مالش دهید.
روزی دو مرتبه دستها را در آب شلغم پخته نگهدارید.
سیب زمینی خام را ریز رنده کرده و روی موضع ضماد کنید یا از آب سیبزمینی استفاده کنید.
به دانه را بکوبید و در آب بخیسانید و آن را روزی سه مرتبه بر موضع ضماد کنید.
روزی سه مرتبه آبلیموی تازه یا آب پیاز را روی محل مورد نظر مالش دهید.