زاینده رود خوش شانس نیست

نفیسه کرمی - «در مسیر زاینده رود» عنوان سریال مناسبتی شبکه یک سیما بود که در زمان پخشش بیشتر از آنکه گره‌گشای نقاط کور داستان و پیشروی آن باشد با حاشیه‌های خبرسازی همراه شد که بیننده را از پرداختن به محوریت داستان غافل کرد. مصاحبه‌های پی در پی اسماعیل عفیفه در مقام تهیه‌کننده و نیز بازیگران این سریال برای پاسخگویی به افراد معترض برای استفاده از لهجه اصفهانی بازیگران سریال «در مسیر زاینده رود» به صورتی بود که نقل محافل شد.
این درحالی است که زوج موفق علیرضا نادری( نویسنده) و حسن فتحی(‌کارگردان)تاکنون ثابت کرده‌اند که آنان می‌توانند آثار موفق و در‌خوری را در کنار هم به نمایش بگذارند.
بنابراین بی‌انصافی است که کار حرفه‌ای و جمعی گروه فتحی را فدای لهجه ضعیف و در عین حال غیر عمد بازیگران این سریال کنیم.
حسن فتحی مانند فیلم و سریال‌های پیشین خود که از جمله آنها می‌توان به «پهلوانان نمی‌میرند»،« مدار صفر درجه»، «میوه ممنوعه»، «اشک‌ها و لبخندها» و «شب دهم» اشاره کرد، ثابت کرد می‌تواند با استفاده از بازیگران تئاتری و نوشته علیرضا نادری، اثر خوبی را به لحاظ کارگردانی و بازیگری به نگاه بیننده تقدیم کند.