بفرمایید افطار به صرف حرص!

بفرمایید افطار به صرف حرص!الناز خمامی زادهبیش از یک هفته از آغاز ماه رمضان و به دنبال آن نمایش سریال‌های مناسبتی این ماه می‌گذرد؛ سریال‌هایی که به ترتیب زمانی از شبکه‌های سه، دو، یک و پنج پخش می‌شوند و پیش از آمدن‌شان به صحنه انتظار می‌رفت که سیل عظیمی‌ از مخاطبان تلویزیونی را به خود جلب کنند. اما با گذشت ده روز از پخش این سریال‌های تلویزیونی و به روال افتادن موضوعیت آنها، اگرچه اصل داستان‌ها هنوز به نقطه اوج خود نرسیده است، به نظر می‌رسد که سریال‌های رمضانی امسال نسبت به سال گذشته به افت کیفی عمیقی دچار باشند. جالب توجه است که از میان چهار مجموعه تلویزیونی امسال، رویه داستانی دو مجموعه تاکنون با پلان‌ها و صحنه‌های غمناکی از مرگ و غم و ماتم بازماندگان، صحنه‌های سیاه را از همان هنگامه نمایش تیتراژ آغازین با موسیقی حزن برانگیزش در ذهن بیننده القا می‌کند. در این میان مخاطب تلویزیون در مجموعه دیگر نیز (جراحت) همانطور که از نام استرس برانگیز آن پیداست، مدام در انتظار رویدادهای مصیبت‌بار یکی پس از دیگری است، در واقع بیننده با مشاهده چهره بهت‌انگیز شخصیت‌های این سریال حتی در بهترین و ایده‌آل‌ترین دقایق آن، ‌ از به وقوع پیوستن رویدادی شوم برای شخصیت‌های این سریال در آینده نزدیک بیم دارند و به نظر می‌رسد که داستان این مجموعه تلویزیونی با فضای یأس و چهره‌های مغموم آن قصد ندارد به این زودی‌ها روی خوشی به زندگی بخت برگشتگان داستان نشان دهد. پیدا نیست که آیا هیچ مدیریتی بر پلان و داستان مجموعه‌های تلویزیونی همزمان که در ایام ماه رمضان به روی آنتن تلویزیون می‌رود صورت می‌گیرد یا خیر. در حالی که در برخی رمضان‌های سال‌های گذشته شاهد پخش سریال‌هایی با مضمون و موضوعات هم محور بودیم. امسال هم یکباره از میان چهار مجموعه تلویزیونی، سه مجموعه آن به موضوع دغدغه‌های اجتماعی و معضلات گریبانگیر خانواده‌ها پرداخته و سیل استرس و غم و اندوه را یکی پس از دیگری به خانه مخاطبانی می‌آورد که خود فارغ از دغدغه‌های کاری به همراه خانواده‌شان در صلح و آرامش بر سر سفره افطار نشسته‌اند و به همراه پخش سریال‌های سراسر غم و اندوه ماه رمضان، لقمه‌های افطار را یکی بعد از دیگری با حرص فرو می‌دهند. از میان چهار اثر نمایشی تنها یک اثر با مضمون طنز باقی می‌ماند، آن هم مجموعه طنز «نون و ریحون» است که به اعتقاد بسیاری از کارشناسان و منتقدان نه تنها با سریال‌های طنز و موفق سال‌های گذشته قابل مقایسه نیست بلکه از لحاظ کیفیتی تا کنون بسیار ضعیف عمل کرده و بعضاً مشاهده می‌شود که در برخی از قسمت‌ها از سریال‌های طنز شبکه‌های خارجی نیز الهام گرفته است. به هر روی، رمضان، ماه ضیافت و میهمانی خداست و انتظار هر بیننده و مخاطب ایرانی از صدا و سیما آن بود که به روال پخش حداقل یک سریال طنز و منسجم از شبکه‌های ملی در سال‌های گذشته، امسال نیز شادی و شور و خنده در ماه میهمانی و مبارک خدا از طریق تلویزیون به خانه‌های مردم قدم بگذارد؛ اقدامی‌که شاید صدا و سیما با استناد و به صرف پخش «نون و ریحون» از شبکه پنج استانی بپندارد که بر تکلیف ملی خود مبنی بر رعایت علایق مخاطبان طنزپسند برنامه‌های تلویزیونی تمام و کمال جامه عمل پوشانده است، اما باز هم به نظر نمی‌رسد که این سریال چه از نظر کیفی و چه از نظر زمان پخش آن در ساعات واپسین شب بتواند نظر طیف وسیع مخاطبان طنزپسند تلویزیون را به خود جلب کند.